«Γέννηση δεν υπάρχει για κανένα απ’ τα θνητά μήτε χαμός σ’ ολέθριο θάνατο, μονάχα μίξη κι ανακατονομή όσων σμίξαν, μόνο που γέννηση καλείται στους ανθρώπους»  Εμπεδοκλής

Όλα αλλάζουν. Κάτι σήμερα πεθαίνει για να γεννηθεί κάτι νέο. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι μια αέναη, φυσική διαδικασία στην οποία η κοσμική ενέργεια αλλάζει μορφές. Ο σκεπτόμενος άνθρωπος μαθαίνει από το παρελθόν και προσπαθεί να προβλέψει το μέλλον με την μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια για να δράσει με τον εποικοδομητικότερο τρόπο στο παρόν. Διψά για μια ζωή δημιουργική και ευτυχισμένη.

Πολλοί λένε πως «ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να ρθει» κι αν στερήσουμε από τον εαυτό μας την επιλογή να οραματιστούμε έναν καλύτερο κόσμο τότε μάλλον δεν νιώθουμε ευτυχισμένοι σήμερα. Ποιο όμως το νόημα μιας τόσο αρνητικής σκέψης;

Αν όντως η «επόμενη μέρα» είναι τόσο άσχημη όσο την φανταζόμαστε (που όμως όπως μπορεί να έχουμε διαπιστώσει πολλές φορές η ιδέα μας για την εξέλιξη κάποιας κατάστασης είναι ανυπόφορα φρικτότερη από την πραγματικότητα) τότε ποιο το νόημα να διαλογιζόμαστε στο βέβαιον αρνητικό συμβάν; Αν πάλι δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε αν μια κατάσταση θα εξελιγθεί αισίως τίποτα δεν μας εμποδίζει στο να πιστέψουμε σε αυτό!

Φυσικά ένας θετικός νους είναι ένας νους που γυρεύει πάντα επιλογές. Για αυτόν τον λόγο δεν πέφτει σε αδιέξοδα αφού βρίσκει τις επιλογές αυτές που θα του επιτρέψουν να ελιχθεί. Δεν είναι «δεσμευμένος» με τίποτα άλλο από το να πετύχει το καλύτερο αποτέλεσμα. Όπως ακριβώς το μυρμήγκι, όταν συναντά ένα εμπόδιο. Θα ελιχθεί για να το περάσει είτε από δεξιά, είτε από αριστερά, είτε από πάνω, είτε από κάτω, είτε εν τέλει θα το μετακινήσει!