από Μπάμπη Παπαδημητρίου

δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή στις 17/10/2012

Στις 12 Μαρτίου 2012 κυκλοφόρησε Ερμηνευτική Εγκύκλιος του υπουργείου Εργασίας. Με την εγκύκλιο εξηγήθηκαν περαιτέρω θέματα που αφορούν τον τρόπο εφαρμογής της έκτης παραγράφου του πρώτου άρθρου του νόμου 4046, όπως αυτός δημοσιεύτηκε στις 14 Φεβρουαρίου του 2012.

Διαβάζουμε στο άρθρο 4 της εγκυκλίου: «Από 14/2/2012 και μέχρι το ποσοστό της ανεργίας να διαμορφωθεί κάτω του 10% αναστέλλεται η εφαρμογή όρων συλλογικών συμβάσεων εργασίας, διαιτητικών αποφάσεων, υπουργικών αποφάσεων ή διοικητικών πράξεων κανονιστικού χαρακτήρα, που προβλέπουν αύξηση των αποδοχών των εργαζομένων, δηλαδή των μισθών ή ημερομισθίων ή του βασικού μισθού, περιλαμβανομένων της υπηρεσιακής ωρίμανσης καθώς και του επιδόματος πολυετίας, χρόνου εργασίας, τριετίας, πενταετίας, κ.λπ.».

Δεν χρειαζόταν άλλωστε η εγκύκλιος. Με την Πράξη αρ. 6 του Υπουργικού Συμβουλίου (28/2/2012), ρυθμίστηκαν ευκρινώς τα σχετικά θέματα του ως άνω νόμου. Εκτός των προαναφερθέντων, εξηγείται ότι «για την εφαρμογή του προηγούμενου εδαφίου λαμβάνεται υπόψη ο μέσος όρος του εθνικού ποσοστού ανεργίας των τελευταίων τεσσάρων τριμήνων, όπως αποτυπώνεται στην Ερευνα Εργατικού Δυναμικού της ΕΛΣΤΑΤ».

Γι’ αυτό εκπλήσσομαι όταν ακούω διαφόρους ότι δεν εγνώριζαν τίποτε για την ωρίμανση, δηλαδή για τις τριετίες. Αλλη υπόθεση αν διαφωνούν. Οταν όμως λένε ότι η τρόικα εμφανίζει συνεχώς νέες απαιτήσεις, οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στο Μνημόνιο, κάνουν λάθος.

Εξάλλου, όλα τούτα γίνονται σε εφαρμογή του δεύτερου Μνημονίου. Κι επειδή το Μνημόνιο συναποτελείται από τρία κείμενα, ας δούμε τι γράφει το Μνημόνιο Οικονομικών και Χρηματοπιστωτικών Πολιτικών. Στην παράγραφο 29 και το Ε΄κεφάλαιο για τις «Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» σημειώνεται: «Πάγωμα της ωρίμανσης, που προβλέπεται από τον νόμο και/ή τις συλλογικές συμβάσεις (που αναφέρεται σε όλες τις αυτόματες αυξήσεις μισθών με βάση το χρόνο) μέχρι η ανεργία να πέσει κάτω από 10%».

Στο Μνημόνιο Συνεννόησης για τις Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής και στην παράγραφο 4.1 σημειώνεται ότι προ της εκταμίευσης (προφανώς των προσεχών δόσεων χρηματοδότησης) θα υιοθετηθούν τα παρακάτω: «Αναστέλλονται οι διατάξεις του νόμου και των συλλογικών συμβάσεων που προβλέπουν αυτόματες αυξήσεις μισθών, περιλαμβανομένων και εκείνων περί ωριμάνσεων».

Κατά τα άλλα, δεν θα έπρεπε να χρειάζεται κανένα μνημόνιο. Σε μια χώρα με ανεργία που ξεπερνά το 20% και με έναν στους δύο νέους να μην μπορεί να εργαστεί, δεν μιλάμε για αυξήσεις σε όσους έχουν -ευτυχώς ακόμη- δουλειά.

Πηγή: http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_17/10/2012_466369