από Άγη Βερούτη

δημοσιεύτηκε στο http://www.facebook.com/a.veroutis στις 27/10/2012

 

Οι φαρμακευτικές δαπάνες θα έπρεπε να εκτελούνται από μια «Αρχή Αγοράς Σημαντικών Φαρμάκων» που θα συμβάλλεται με τις φαρμακευτικές εταιρίες χωρίς μεσάζοντες.

Ο όγκος των αγορών με διεθνείς διαγωνισμούς, σε συνδυασμό με την αποδιαμεσολάβηση των μεσαζόντων (disintermediation) πιθανότατα θα έριχνε τη φαρμακευτική δαπάνη του κράτους κατά περισσότερο από 50% ή σχεδόν κατά €4 δις ετησίως. Το ποσό είναι μυθικό στη σημερινή μας κατάσταση, και θα μας έδινε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε μέρος της εξοικονόμησης για καλύτερες συνθήκες στα νοσοκομεία.

Η αποστολή των φαρμάκων στον αποδέκτη, ή διανομή τους από τα νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας ή τους ίδιους τους γιατρούς (έτσι γίνεται στη Βρετανία), με αυστηρές διαδικασίες ελέγχου και διασύνδεση με το σύστημα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης θα ολοκληρώσει τη διαδικασία μείωσης του κόστους με ταυτόχρονη βελτίωση της ποιότητος.

Δεν υπάρχει πραγματικά κανένας λόγος να πληρώνουμε τα φαρμακεία που ουσιαστικά είναι σημεία διανομής φαρμάκων που κατασκευάζονται κεντρικά ίσως σε άλλη ήπειρο, με τους συντελεστές κέρδους που κάποτε χρέωναν οι φαρμακο-ποιοί όταν οι ίδιοι κατασκεύαζαν το φάρμακο.

Σε λίγα διαφέρει ένα φαρμακείο σήμερα από ένα μαγαζί που πωλεί καλλυντικά ή ακόμη και ένα μικρό μίνι-μάρκετ. Αν πραγματικά το φαρμακείο έχει λόγο ύπαρξης τότε είναι για την αγορά φαρμάκων από τον ιδιώτη, και όχι από τον κρατικά ασφαλισμένο.

Δεν καταλαβαίνω γιατί η Κοινωνία θα πρέπει να συντηρεί μια κάστα 10.000 ανθρώπων με αίμα και χρήμα που δεν της περισσεύει!

Αυτό.

 

Πηγή: http://www.facebook.com/a.veroutis/posts/4367496902026