από Γιώργο Κράλογλου
δημοσιεύθηκε στο www.capital.gr
Την βιομηχανία την ξηλώσαμε. Το 1974-1979 με την σοσιαλμανία Καραμανλή. Και το 1981-1993 με τους «κρατικούς βιομήχανους» του Παπανδρέου. Την βιοτεχνία την εξαθλιώσαμε φορολογικά. Τους εφοπλιστές τους έχουμε «σάκο του μποξ». Σειρά έχουν οι τουριστικές επιχειρήσεις. Γιατί «εμείς είμαστε και με τους ταξιτζήδες». Οι άνεργοι ας πρόσεχαν…
Είναι πολύ εύκολο να ξεμπερδεύουμε και με τους ξενοδόχους τώρα που επικρατεί το μεγάλο μπάχαλο στην Ελλάδα και κανείς δεν ξέρει ή δεν λέει αν ξέρει που βαδίζουμε εκτός από την εξασφάλιση των δανεικών.
Τι την θέλουμε την τουριστική Ελλάδα; Εδώ θα πεθάνουμε από την πείνα το συρτάκι-ντανς μας έλειψε; Και οι εργαζόμενοι στις τουριστικές επιχειρήσεις; Ε, δεν χάλασε ο κόσμος, τι 2.000.000 το 2013, τι 2.500.000 το 2014. Στο κάτω-κάτω θα δουλεύουν πάνω από 1.000.000 στο κράτος.
Μας φτάνουν αυτοί. Οι υπόλοιποι θα περιμένουμε να μας λυπηθούν και να μας σώσουν οι γείτονες. Οι Βούλγαροι, οι Αλβανοί, οι Σκοπιανοί και οι Τούρκοι.
Εμείς όμως δεν θα αφήσουμε τους ξενοδόχους να πάρουν την μπουκιά από το στόμα των ταξιτζήδων. Θα αντιδράσουμε και στην Βουλή. Κυβερνήσεις επί κυβερνήσεων Καραμανλή και Παπανδρέου στήριξαν οι ταξιτζήδες. Θα τους εγκαταλείψουμε τώρα;
Δεν πρόκειται να μπω στην ουσία του διμέτωπου πολέμου των ταξιτζήδων με την κυβέρνηση και με τους ξενοδόχους για να μην ανοίξει το επάγγελμά τους. Θα μείνω όμως στην τραγική εικόνα που σχηματίζουμε ως τουριστική χώρα της Ευρώπης το 2012.
Υποτίθεται ότι ως κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουμε υποχρέωση να πειθαρχούμε στους κανόνες ανταγωνιστικότητας που επιβάλλουν ελευθερία σε όλα τα επαγγέλματα της αγοράς.
Υποτίθεται ότι ως ευρωπαϊκή χώρα πρέπει να έχουμε τον πήχη ανταγωνισμού ψηλά μιας και έχουμε να κάνουμε με Αυστρία, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και τον υπόλοιπο ευρωπαϊκό Νότο.
Υποτίθεται ότι έχουμε πάρει χαμπάρι πως η Τουρκία έχει πάρει κεφάλι στον Τουρισμό στα Βαλκάνια και στις Παρευξείνιες χώρες. Και είναι απέναντι από τα νησιά μας.
Παρ΄ όλα αυτά στην Ελλάδα του Ζορμπά σήμερα:
– Τα ξενοδοχειακά συγκροτήματα δεν μπορούν να κλείσουν στους πελάτες τους λιμουζίνες με οδηγούς γιατί το απαγορεύει η προστασία των συμφερόντων των ταξιτζήδων.
– Δεν μπορεί κανείς να νοικιάσει ένα μικρό πουλμανάκι με ένα οδηγό για να κάνει βόλτα στην Ελλάδα με την παρέα του. Πρέπει να το κουβαλάει από την πατρίδα του.
– Τα ξενοδοχειακά συγκροτήματα δεν μπορούν να στείλουν μικρά λεωφορεία 10 ατόμων στα αεροδρόμια να πάρουν τους πελάτες τους να τους μεταφέρουν στο ξενοδοχείο.
– Στο αεροδρόμιο ή στα λιμάνια μπορούν να στέλνουν μόνο πούλμαν 40-50 ατόμων και ας έχουν να παραλάβουν 5-7 άτομα.
Αυτό φαίνεται ότι προβλημάτισε την σημερινή κυβέρνηση και μαζί με τις υποχρεώσεις να εφαρμόσει τις οδηγίες για το άνοιγμα των επαγγελμάτων έβαλε διατάξεις στο πολυνομοσχέδιο για να διορθώσει την κατάσταση. Διατάξεις όμως που δεν καταργούν ευθέως την πολύχρονη πολιτική προστασία των ταξιτζήδων. Αλλά τακτοποιούν το όλο θέμα με το ελληνικό στυλ του… ολίγον έγκυος…
Η ρύθμιση του υπουργείου Μεταφορών – Υποδομών επιτρέπει σε τουριστικά γραφεία και γραφεία ενοικιάσεως αυτοκινήτων να διαθέτουν και αυτοκίνητα με οδηγό αλλά με προκράτηση. Και η διάρκεια της εκμίσθωσης αυτοκινήτου με οδηγό να διαρκεί μόνο 12 ώρες. Μετά θα έρχεται η νεράιδα με την μορφή της τροχαίας και θα κάνει χρυσόσκονη… το αυτοκίνητο και τον οδηγό.
«Χτύπησε» δηλαδή και πάλι η γνωστή ελληνική μιζέρια για τον φόβο των συντεχνιών-πελατών των κομμάτων.
Η ίδια ρύθμιση σε άλλο σημείο επιτρέπει τελικά και το δικαίωμα των τουριστικών επιχειρήσεων να στέλνουν πουλμανάκια 10 ατόμων στα αεροδρόμια για τους πελάτες τους.
Έχουμε λοιπόν από την μία πλευρά την ελληνική κυβέρνηση που χρειάστηκε 20 χρόνια να καταλάβει την σημασία τους ανοίγματος της τουριστικής αγοράς και με διευκολύνσεις στις μεταφορές.
Και από την άλλη τους ταξιτζήδες που κατέβηκαν πάλι στους δρόμους και απειλούν θεούς και δαίμονες για τις ρυθμίσεις αυτές.
Τα έχουν δε και με τους ξενοδόχους γιατί (λένε) χρησιμοποίησαν πλαγια πολιτικά μέσα…
Διόλου απίθανο λοιπόν να ξαναδούμε στους δρόμους τους ταξιτζήδες αυτή την φορά να ξεβρακώνουν τους ξενοδόχους. Όπως το 1992 ο συνδικαλιστής του ΠΑΣΟΚ κ. Α. Κολλάς τους ιδιώτες λεωφορειούχους για να κερδίσει μια έδρα στην Βουλή και την υπόληψη του ΠΑΣΟΚ που τότε βοήθησε και αυτός να πέσει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Η πατέντα-Κολλά με το ξεβράκωμα είναι και εύκολη και εντυπωσιακή. Ας το εφαρμόσουν και οι ταξιτζήδες αντί να κλείνουν λιμάνια και να ταλαιπωρούν τον τουρισμό.
freewill.gr 
Got something to say? Go for it!