από Μπάμπη Παπαδημητρίου

δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή

«Ο στόχος μας είναι δεδομένος. Είναι να γίνει η Ελλάδα μια κανονική χώρα, ένα κανονικό κράτος, μια κανονική οικονομία, μια κανονική κοινωνία. Η κανονικότητα είναι αυτή που θα κάνει την Ελλάδα ξανά ανταγωνιστική και αυτοδύναμη, ξανά ουσιαστικά ισότιμη μέσα στην Ευρώπη, ξανά υπερήφανη». Είναι δύσκολο να μη συμφωνήσει κανείς με παρόμοια αποστροφή. Αντιθέτως, δεν περίμενα να ακούσω, μονότονα και ξανά, το ακόλουθο: «Η μόνη εναλλακτική και σωτήρια εναλλακτική πρόταση είναι η κατάργηση με ένα νόμο και σε ένα άρθρο όλων των μέτρων λιτότητας που εξαθλιώνουν την κοινωνία και γεννούν ακόμη μεγαλύτερη ύφεση». Σε κάθε περίπτωση, οι διατυπώσεις των κ. Βενιζέλου και Τσίπρα έχουν αντιστρόφως ανάλογο ενδιαφέρον. Επιβεβαιώνουν τον υποχρεωτικό ρεαλισμό του ΠΑΣΟΚ, τον οποίο πληρώνει πανάκριβα. Αν ο Συνασπισμός δεν είχε απαρνηθεί τις αρχές της μεταρρυθμιστικής κοινωνικής παρέμβασης και τη δημοκρατική παράδοση της αντιδογματικής αριστεράς, θα υπήρχε ελπίδα.

Είναι παράδοξο, στις παρούσες συνθήκες, η αντιπολίτευση να μη συναινεί στη μείωση του ελλείμματος. Ούτε που χρησιμοποίησε τη λέξη «έλλειμμα» ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Μίλησε μόνον για το… πλεόνασμα, ακολουθώντας μία από τις πολλές παραπλανήσεις της πολύχρωμης αντιπολίτευσης: «Τα μέτρα για πρωτογενές πλεόνασμα είναι 2,5 και όχι 13,5 που πήρατε τώρα εσείς δίχως κανένα αντίκρισμα». Είναι δυνατόν να ζητεί να κυβερνήσει κάποιος που δεν ξεχωρίζει τη διαφορά μεταξύ των δύο αυτών μεγεθών;

Είναι προφανές ότι ο κ. Τσίπρας δεν προτείνει να ακυρωθούν μέτρα ύψους 50 δισ., που είναι όσα έχει λάβει η χώρα από το 2010 ώς σήμερα, προκειμένου να ελέγξει τα ελλείμματα που προκάλεσαν την κρίση αξιοπιστίας. Δεν υπάρχουν άλλωστε μέτρα που ελήφθησαν με τα οποία συμφωνούν οι νουνεχείς της αντιπολίτευσης; Ο κ. Τσίπρας βλέπει «το καλό του λαού», με την ίδια αριστοτελική τελεολογία με την οποία ο κ. Μιχαλολιάκος βλέπει «το καλό της Ελλάδας»; Η προσαρμογή της αντιπολίτευσης αποτελεί απαραίτητο στοιχείο της διάσωσης της χώρας μας στην επόμενη φάση. Μόνο μια «έξυπνη, ευρωπαϊκή και ομοσπονδιακή κεντροαριστερά» θα δικαιολογούσε την ορθότητα της ουσιαστικής ανάλυσης του νεαρού προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ: «Δεν μπορεί το ίδιο πολιτικό προσωπικό που έφτιαξε αυτό το πελατειακό κράτος, οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις που εγκαθίδρυσαν αυτό το καθεστώς της διαπλοκής και της διαφθοράς να καμώνονται τώρα ότι θα μας σώσουν από το πρόβλημα που οι ίδιες δημιούργησαν». Σε αυτό το τελευταίο θα προσυπέγραφαν πολλοί, λογικοί και προοδευτικοί, πολίτες. Αρκεί να μη συνυπάρχει αίσθηση διαχειριστικής μεγαλοστομίας, δηλαδή ανευθυνότητας.

Πηγή: http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_13/11/2012_469734