από Βίκυ Καλοφωτιά
δημοσιεύτηκε στο www.maga.gr
Σκηνή 1α:
Έτος: 2012
Ο άνθρωπος ενδεδυμένος την ψυχρή πανοπλία του ιππότη…με “διαστημόπλοια” ως οχήματα και τα επιτεύγματα της τεχνολογίας ως μικρο-τσιπάκια εμφυτευμένα μέσα του εκ γενετής. Το υπερ-σύστημα εξαπολύει στις γειτονιές των κάστρων μας ατομικές βόμβες νέας γενιάς. Από τα χημικά όπλα και τον ψυχολογικό πόλεμο, περνάει στην αντίπερα όχθη, χρησιμοποιώντας ως γέφυρα μετάβασης ένα πολύχρωμο μείγμα με προέλευση από το μυστηριώδη κόσμο των θετικών επιστημών, συγκεκριμένης πάντα δοσολογίας και κατασκευασμένο στα άδυτα των χημικών εργαστηρίων ενός δεύτερου “Χρυσού Αιώνα”…

Στον αέρα πλανάται καθημερινά η οσμή της απελπισίας, της δυστυχίας, της αγωνίας, της αγανάκτησης…με εξελιγμένης μορφής σύριγγες μεταγγίζεται εν ριπή οφθαλμού στο αίμα μας ένας υψηλός αριθμός ουδέτερων εικονίων, με πρωταρχικό σκοπό μέσα από την αδιάκοπη τροφοδότησή τους με αρνητικές έννοιες, να ενσπείρουν στο βασίλειο του νου μας το φόβο και να μετατραπούν έτσι άρδην σε αρνητικά φορτισμένα εννοιόνια, που ακούνε στο όνομα “φοβό-νια”…
Και από εκεί και έπειτα , η ωρολογιακή βόμβα τίθεται σε λειτουργία και ο χρόνος μετράει αντίστροφα μέχρι τη μοιραία έκρηξη, που θα επιφέρει την ισοπέδωση, δημιουργώντας κατ’αυτόν τον τρόπο ένα πρόσφορο έδαφος περαιτέρω ανάπτυξης, αυθαίρετης και ολοκληρωτικής δράσης του υπερ-συστήματος με πιόνια του, τους άλλοτε θαρραλέους ιππότες, που τώρα έχουν μεταλλαχτεί σε φοβισμένα και πειθήνια ρομποτάκια, που τρέφονται αποκλειστικά με φοβό-νια, μιζερό-νια, λυπό-νια, απαισιοδοξό-νια, απελπισιό-νια, και αποχαυνωσιό-νια… έτσι ώστε να διατηρείται ακλόνητο και αδιάσειστο, το καθεστώς του φόβου…

Σκηνή 1β:
Έτος: 2012
Ο άνθρωπος ενδεδυμένος την πανοπλία του ιππότη, τις στιγμές που πρέπει να επιδείξει τόλμη, αποφασιστικότητα και μαχητική διάθεση, μόνο όταν πρόκειται να υπερασπιστεί την αλήθεια, το δίκαιο, τις αξίες, τα ιδανικά και όλη του την ύπαρξη…
Επιλέγει να ζει την καθημερινότητά του με χαρά, αισιοδοξία και θετική διάθεση, γνωρίζοντας ότι γύρω του συντελούνται κοσμογονικές αλλαγές – που μεταβάλλουν τη ροή της ιστορίας – και ότι μαζί με το θετικό πρόσημο, που αυτές επιφέρουν στη ζωή του, τρυπώνει και το αρνητικό πρόσημο, το οποίο αναγνωρίζουν, αποδέχονται και απελευθερώνουν, εκπέμποντας με τον τρόπο της ζωής τους και το δημιουργικό οραματισμό, εικόνια, που φορτίζονται θετικά και έτσι μετατρέπονται σε ευτυχιό-νια, αφθονό-νια, ευημερό-νια, υγειό-νια, ονειρό-νια, θεραπευό-νια, που πολλαπλασιάζονται διαρκώς…

Όταν, λοιπόν, υπερτερούν τα εννοιόνια με θετικό πρόσημο, δεν υφίστανται περιθώρια για τη δημιουργία και επικράτηση των φοβο-νίων στη ζωή μας. Δεν είναι σε θέση να τραφούν με αρνητικό πρόσημο και έτσι ξεθωριάζουν μέχρι να λάβει χώρα η οριστική έκλειψή τους…
Δεν διενεργούμε πόλεμο εναντίον τους, γιατί μια τέτοια τακτική θα σήμαινε απλώς την περαιτέρω ενδυνάμωση και διαιώνισή τους…
Αυτό που χρειάζεται, είναι απλά η προσπάθεια εκπομπής θετικών εννοιονίων, έτσι ώστε να ενισχυθούν οι συνισταμένες της αγάπης, μέσα από την αποδοχή, τη συγχώρεση και τη συνύπαρξη αντίθετων δυνάμεων, έχοντας υπόψη μας, ότι όλα είναι δικά μας κομμάτια και όλα είναι εμείς…
Εξαρτάται από το πού θα επιλέξουμε να εστιάσουμε την προσοχή και να διοχετεύσουμε την πολύτιμη ενέργειά μας και από το πόσα ευτυχιό-νια και ευημερό-νια θα εκπέμψουμε…
Πηγή: http://maga.gr/2012/10/12/gia-mia-diatrofi-plousia-se-eftichio-nia/
Got something to say? Go for it!