από Μπάμπη Παπαδημητρίου

δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή

 

Την ερχόμενη Δευτέρα ή, το αργότερο, μέχρι την προσεχή συνάντηση κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης, θα έχουμε μια νέα λύση στο γνωστό και τραχύ πρόβλημα του ελληνικού χρέους. Πρέπει να φανταστούμε την Ελλάδα χωρίς τα Mνημόνια.

Κανείς δεν θέλει να τυφλωθούμε όπως και πριν μπροστά στις παθογένειες μιας κοινωνίας που προωθεί την ευκολία και το κρατικοδίαιτο βόλεμα.

Εχουμε πλέον αντιληφθεί τους λόγους που μας οδήγησαν στην παγίδα χρέους. Οταν όλα θα έχουν πάει καλύτερα και θα είμαστε σε θέση να επιστρέψουμε στις αγορές για την εξυπηρέτηση των δανειακών μας αναγκών, κάτι που σχεδιάζεται να συμβεί μέχρι τα τέλη του 2016, θα χρειαστούμε ένα καινούργιο μοντέλο δράσης. Η νέα αναπτυξιακή συμφωνία, την οποία ορθώς (και επιτέλους!) επικαλείται και ο κ. Δ. Δασκαλόπουλος του ΣΕΒ, πρέπει να έχει συζητηθεί και προετοιμασθεί ώστε να τεθεί σε λειτουργία το ταχύτερο.

Η προσπάθεια για την ανάπτυξη πρέπει να ξεκινήσει τους πρώτους μήνες του 2013. Να στηριχτεί στα πρώτα σκιρτήματα της οικονομίας, που τα περιμένουμε στις αρχές 2014, και να επιταχύνει στην ευθεία του 2016, όταν θα τελειώσει και το νέο πρόγραμμα. Η επιτυχία αυτής της προσπάθειας εξαρτάται πολύ από την επιστροφή μιας στοιχειώδους εμπιστοσύνης μεταξύ των πολιτών και των παραγόντων της οικονομίας. Δυστυχώς, όμως, οι περισσότεροι από εμάς δεν πιστεύουν ότι μπορούμε να πετύχουμε αν δεν ανοίξουν οι τράπεζες τις πιστώσεις, επειδή νομίζουν ότι πρόκειται απλώς για πρόβλημα ρευστότητας και πως αρκεί να μοιράσουν οι τράπεζες χρήμα και όλα θα κανονιστούν.

Είναι αλήθεια ότι από τον Ιούνιο 2011 και μετά, σε ετήσια βάση, η οικονομία χάνει ένα συνεχώς μεγαλύτερο ποσό δανείων. Συγκεκριμένα, τον προηγούμενο Σεπτέμβριο, το υπόλοιπο των δανείων προς τον ιδιωτικό τομέα (επιχειρήσεις και νοικοκυριά) ήταν μικρότερο κατά 21 δισ. ευρώ. Το ποσό είναι πολύ μεγάλο. Αντιστοιχεί, βεβαίως, στην απώλεια καταθέσεων, η οποία λειτουργεί διαλυτικά στο σύστημα. Πράγματι, στην περίοδο Ιουνίου 2011 – Σεπτεμβρίου 2012, χάθηκε από τις καταθέσεις το ποσό των 26,2 δισ. ευρώ.

Επιπλέον, το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών κατρακύλησε και στο δεύτερο τρίμηνο του 2012, με ρυθμό 14%. Είναι σίγουρο ότι οι δύο εκλογικές αναμετρήσεις έχουν κάνει τα πράγματα ακόμη χειρότερα. Το πρώτο μισό του 2013 θα υποφέρει από τις σημαντικές περικοπές των ειδικών μισθολογίων και των συντάξεων. Κανένα τραπεζικό σύστημα δεν μπορεί να δημιουργήσει νέα δάνεια σε παρόμοιο περιβάλλον. Είναι καιρός να δούμε τα πράγματα πέρα από τη δόση. Θα είναι, άλλωστε, η τελευταία μεγάλη δόση βοήθειας. Είναι ώρα να σκεφτούμε τη ζωή μας μετά το Μνημόνιο.

 

Πηγή: http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_23/11/2012_471309