από Ευθύμιο Μαραμή

δημοσιεύθηκε στο www.eyedoll.gr

 

Χρόνια πολλά.
Οι Έλληνες ζούμε ένα ακόμα μύθο στη χώρα του ποτέ.

Ο αβάσταχτος καημός μας να «ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα», εκπληρώνεται πλέον με ρυθμούς ανάλογους ριπών πολυβόλου.

Είναι μέγιστη παρηγοριά για τους καλικάντζαρους-χόμπιτ κατοίκους της Never land.

 

Τα δε περί συμπόνιας, συμπάθειας και αλληλεγγύης είναι ανάλογα με τη σως του ομορφάντρα της διαφήμισης ,που προσέφερε δωρεάν μαζί με την πληρωμένη λουκανικούμπα.

Για να γλιστράει δηλαδή.

 

Δεν είναι πρόβλημα η θεμελίωση εξ αρχής μιας πολιτείας δικαίου και ισότητας.

Όχι, αυτό δεν θα αποτελούσε πρόβλημα όταν ξεκινάς από το μηδέν χωρίς πόρους, υποδομές και άνευ δόλου και υστεροβουλίας.

 

Το πρόβλημά μας έγκειται στην άρση προνομίων όπως αυτά καταγράφονται με μελανά για άλλους, με χρυσά για παρακείμενους, γράμματα, σε φιρμάνια οθωμανικών πάλαι ποτέ μεγαλείων.

 

Ο μη έχων προνόμια εξάλλου, πώς να τα αναγνωρίσει για να τα υπερασπιστεί, όταν απλώς ακούει γι’ αυτά, σκύβει το κεφάλι και τα χρυσοπληρώνει κάθε μήνα σε δόσεις στα υποκαταστήματα της αυτοκρατορίας του Ελλαδιστάν.

Όχι σύντροφοι, ο μη έχων δεν μπορεί να πλησιάσει ακόμη το σκύλο που τρώει το κόκκαλο. Αλίμονο του και κακιά του ώρα.

 

Χρόνια πολλά.
Σε μια χώρα που πριμοδότησε με τις άλλες μπανανίες του νότου την επένδυση σε ντουβάρια.

Χιλιάδες σπίτια και ακίνητα ξεφύτρωσαν σε θέσεις που θα έπρεπε ίσως να φυτρώνουν ελιές, σπανάκια και μπρόκολα.

 

Χτίσαμε υποδομές, για να εγκαταστήσουν επιχειρήσεις οι «άλλοι».

Πληρώσαμε Καλατράβες για να κολακέψουν τη ματαιοδοξία μας και να φουσκώσουν κι άλλο την ανύπαρκτη, μετά το 1835, εθνική μας υπόσταση.

Τζατζίκι σουβλάκι με απ’ όλα δίπλα σε Παρθενώνες, ολυμπιακά ακίνητα και εικόνες αγίων στολισμένες με αμέτρητα κιλά κομπασμού δεισιδαιμονίας και πατριωτικής αφύπνισης, δεν αρκούσαν για την προσφορά μας στη σύγχρονη ανθρώπινη ιστορία.

 

Πήραμε το νέο νόμισμα των βαλανιδοφάγων και αντί να το επενδύσουμε στην παραγωγή, το ρίξαμε στην κατανάλωση.

Γαρδούμπα, κοκορέτσι και σπληνάντερο, πλήρως εναρμονισμένα με Roberto cavali Siemens και Porsche cayenne.

Μπουζούκι και τσιφτετελο-rave, επιχορηγούμενο ροκ και μέγαρο μουσικής.

Απ’ όλα είχε η Ελλάδα των 00s.

 

Χρόνια πολλά.

Γιατί τώρα είναι δύσκολο να βρούμε όσα καταφέραμε να χάσουμε τα τελευταία 30 χρόνια.

Όλοι επιθυμούμε αλλαγές στη χώρα.

Να αλλάξουν οι «άλλοι» δηλαδή ή για να είμαι πιο σαφής, να μη θιγούμε εμείς ή ακόμα καλύτερα,μακριά απ’ τον κώλο μας κι ας είναι κι ένα μέτρο.

Ή απόσταση εννοώ, το παλούκι ας είναι δέκα ή ακόμα παραπάνω.

 

Τα καλά νέα, βέβαια, είναι ότι οι επιχειρήσεις χρεοκοπούν και κλείνουν, τα κράτη όμως παραμένουν «ανοιχτά».

Τα κακά νέα για την Ελλάδα, είναι ότι χρεοκόπησε.

Και το κράτος παραμένει ανοιχτό.

 

Και δαγκώνει σαν άγριος σκύλος και κομπάζει σαν τον τσολιά και βάζει και σως.

Για να γλιστράει.

 

Πηγή: http://www.eyedoll.gr/ngine/article/947/%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CF%87%CF%84%CF%8C