cf83cf85cebccf80cf8ccebdcebfceb9ceb11

 

Απόσπασμα από το βιβλίο “Πρόκληση Της Νέας Χιλιετίας ” του Δαλάι Λάμα* (εκδόσεις έσοπτρον)

 

Η βασική στάση που τηρούμε απέναντι στη δυστυχία προσδιορίζει τον τρόπο με τον οποίο τη βιώνουμε. Φανταστείτε, για παράδειγμα, δύο άτομα που υποφέρουν από την ίδια ανίατη μορφή καρκίνου. Η μόνη διαφορά ανάμεσα στους δύο είναι ο τρόπος με το οποίο αντιμετωπίζουν αυτό που τους συμβαίνει: ο ένας το αντιμετωπίζει ως κάτι το αποδεκτό και πιθανώς μετατρέψιμο σε ευκαιρία για την ανάπτυξη εσωτερικής δύναμης ‘ ο άλλος αντιδρά με φόβο, πικρία και άγχος για το μέλλον. Ενώ σε οργανικό επίπεδο δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα στα δύο άτομα ως προς τη φύση της ασθένειας, στην πραγματικότητα, όμως, υπάρχει μια πολύ σημαντική διαφορά στο πως βιώνουν εσωτερικά την εμπειρία αυτή. Ο δεύτερος ασθενής, εκτός από την οργανική οδύνη βιώνει και μια επιπρόσθετη εσωτερική δυστυχία.

Αυτό υποδηλώνει ότι το πόσο μας αγγίζει η δυστυχία, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εμάς τους ίδιους. Έχει λοιπόν μεγάλη σημασία να έχουμε σωστή προοπτική ως προς την εμπειρία της δυστυχίας μας. Όταν “κοιτάμε” ένα συγκεκριμένο πρόβλημα από πολύ κοντά, τείνει να γεμίζει όλο το πεδίο της όρασης μας και φαίνεται τεράστιο. Αν, ωστόσο, κοιτάξουμε το ίδιο πρόβλημα από κάποια απόσταση, αυτόματα θα αρχίσουμε να το αντιλαμβανόμαστε σε σχέση με άλλους παράγοντες. Αυτή η απλή πράξη δημιουργεί μια απίστευτη διαφορά. Ακόμη και αν μια κατάσταση είναι πραγματικά τραγική, μας επιτρέπει να δούμε ότι και στο πιο ατυχές συμβάν υπάρχουν αμέτρητες πλευρές και μπορούμε να το προσεγγίσουμε από πολλές οπτικές γωνίες. Είναι πράγματι πάρα πολύ σπάνιο, αν όχι αδύνατο, να βρούμε μια κατάσταση που να είναι αρνητική από όποια πλευρά και αν την κοιτάξουμε.

Όταν προκύψει στη ζωή μας μια τραγωδία ή κακοτυχία – και οπωσδήποτε θα προκύψει – μπορεί να είναι χρήσιμο να τη συγκρίνουμε με κάποιο άλλο συμβάν ή να ανακαλέσουμε στη μνήμη μας μια χειρότερη κατάσταση που συνέβη, αν όχι σε εμάς τους ίδιους, ίσως σε κάποιους άλλους πριν από εμάς. Αν πράγματι μπορέσουμε να στρέψουμε το επίκεντρο της προσοχής μας από τον εαυτό μας προς τους άλλους, θα βιώσουμε ένα λυτρωτικό αποτέλεσμα. Η αυτό-απορρόφηση ή ο υπερβολικός φόβος για μας τους ίδιους, τείνουν να μεγαλοποιούν τη δυστυχία μας. Αντίθετα, αν μπορέσουμε να αντιπαραθέσουμε τη δική μας δυστυχία με τη δυστυχία των άλλων, αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε ότι δεν πρόκειται τελικά για κάτι τόσο αβάσταχτο. Η διαπίστωση αυτή μας επιτρέπει να διατηρούμε τη γαλήνη του πνεύματος μας πολύ ευκολότερα απ’ ότι η συγκέντρωση αποκλειστικά στα δικά μας προβλήματα.

*Ο Τένζιν Γκιάτσο, 14ος Δαλάι Λάμα, είναι ο πνευματικός και πολιτικός ηγέτης του Θιβετιανού Λαού. Ζει εξόριστος στη Νταραμσάλα των Ινδιών από το 1959, όταν η Κίνα κατέλαβε τη χώρα του.