από Τηλέμαχο Μαράτο

δημοσιεύθηκε στην Εστία

Οι Κρητικοί έχουν περίεργη αίσθηση του χιούμορ. Στενός – και αγαπητός – φίλος, αρέσκεται να με «πειράζει» επαναλαμβάνοντας ότι μια μέρα θα ξυπνήσω και θα δώ τον κ. Τσίπρα να ανεβαίνει τα σκαλιά του «Μαξίμου» για να αναλάβει την διαχείριση της Ελλάδος. Πρό ετών είχα γράψει ότι όταν φανταζόμουνα τον Γεώργιο Α. Παπανδρέου να ανεβαίνει αυτά τα σκαλιά (ανά δύο βέβαια, λόγω ασκήσεως) η εικόνα μου προξενούσε φρίκη. Πρώτον γιατί δεν μπορούσα να φανταστώ κανένα σοβαρό Ευρωπαίο ηγέτη να ανεβαίνει σκαλιά (επισήμου) μεγάρου κατ’ αυτόν τον τρόπο και μετά γιατί υπό την πρωθυπουργία του η καταστροφή της χώρας ήταν βεβαία. Όπως και έγινε.

Η προοπτική να επωμισθεί τις τύχες του έθνους ο κ. Τσίπρας είναι εφιαλτική. Πρώτον γιατί, όπως φαίνεται δεν είναι δυνατόν να επωμισθεί τίποτε. Δεν έχει ώμους. Παρατηρώ αυτό το φαινόμενο από την αρχή που το εφύτευσε ο κ. Αλαβάνος στην ζωή μας. Το χτένισμα του είναι πολύ της μόδας για παιδιά δώδεκα ετών, περίπου. Η σωματική του διάπλασις είναι περίπου συνήθης για ένα μικρόσωμο άνθρωπο. Από τη μέση και κάτω. Το επάνω μέρος είναι σκεπασμένο με ένα σακάκι αγορασμένο προφανώς από το τμήμα ενηλίκων και γι’ αυτό τα μανίκια σκεπάζουν τα δάκτυλα ενώ οι πλάτες, παρά τις βάτες, δείχνουν πως δεν υπάρχουν και έτσι φαίνεται ένα κεφάλι – συγκριτικώς – δυσανάλογο. Στην ράχη υπάρχει μια καμπύλη που οι εικονολήπτες αποφεύγουν επιμελώς να δείξουν. Εμφανώς η ράχη του δεν τον στηρίζει και γι’ αυτό όταν κάθεται «καταρρέει». Προσέξτε την εικόνα των βουλευτών στα έδρανα. Κανείς άλλος δεν μισο-ξαπλώνει έτσι στο πλάϊ.

Ίσως θεωρηθεί άκομψο να κρίνει κανείς έναν «ηγέτη» από την εμφάνιση. Ωστόσο πιστεύω ότι η φυσική κατάστασις του ανθρώπου είναι και αίτιο αλλά και αποτέλεσμα του χαρακτήρος του. (Η βουλιμία άλλου ηγέτου είναι εμφανής, από όποια γωνία και αν φωτογραφηθεί, αλλά δεν είναι μόνο βουλιμία για πάστες. Αδημονεί να απολαύσει την εξουσία). Έχω την εντύπωση λοιπόν ότι ο κ. Τσίπρας έμεινε κάπως μισοτελειωμένος και αυτό φαίνεται από την λειτουργία του εγκεφάλου του που είναι ημιτελής και έτσι δεν καταλήγει σε ολοκληρωμένα συμπεράσματα αλλά συνεχώς «αναρωτιέται». Αυτό το ρήμα το βρήκε πολύ βολικό και μερικές φορές το επαναλαμβάνει δεκάδες φορές. Ξανά, το «αναρωτιέμαι» εμφανίζεται στο μέτωπο του στις τρείς παράλληλες ρυτίδες της απορίας, που αν συνεχίσει έτσι θα γίνουν μόνιμες. Άλλη μια σύνδεσις του μυαλού με την εμφάνιση – και απαλλαγή του κειμένου που διαβάζετε από την κατηγορία της ανάρμοστης συμπεριφοράς.

Είναι φανερό ότι ένας άνθρωπος που φιλοδοξεί να κυβερνήσει τη χώρα, ενώ δεν έχει δείξει μέχρι στιγμής ικανότητα να κυβερνήσει οτιδήποτε, έχει ανάγκη από μία «ψυχολογική αντιστάθμιση» για τα φυσικά του ελλείμματα την οποία δεν υπήρχε καμμία πιθανότης να ικανοποιήσει καμμία επαγγελματική σταδιοδρομία. Δεν φαίνεται να έχει και μεγάλη διάθεση για κανένα επάγγελμα, ούτε για ακαδημαϊκή σταδιοδρομία – από όσα γνωρίζει το ευρύ κοινό τουλάχιστον.

Η «ηγεσία» του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι, κατ’ αρχήν, ικανοποιημένη. Καθώς αυτός ο συρφετός των αλλοπρόσαλλων τυχάρπαστων συγκολλείται προς τον (οιονδήποτε) ηγέτη, με την προοπτική των φρούτων – υλικών και ψυχικών – της εξουσίας. Ενώ, συγχρόνως αλληλο-υποσκάπτονται κατηγορούντες αλλήλους, εφ’ όσον κάθε ένας πιστεύει – ενδομύχως – ότι είναι καλύτερος.

Εδώ όμως η ζωή έχει στήσει μία παγίδα. Πρίν φτάσει στην καταξίωση ως σημαντικού πολιτικού προσώπου, στην Ελλάδα, είναι φανερό ότι – πιθανώς με την επιδέξια ενθάρρυνση αυλοκολάκων – η φιλοδοξία έχει εκτροχιάσει την φρόνηση και την αυτοσυγκράτηση. Η πρωθυπουργία της Ελλάδος δεν είναι ο τελικός σκοπός. Σαν τα σκαλοπάτια του Μαξίμου, είναι το πρώτο βήμα για τα σκαλοπάτια του Ελυζέ, και – γιατί όχι; – του Λευκού Οίκου και του …Βατικανού (θα φορούσε άραγε γραβάτα;).

Η παρουσία του στην Βενεζουέλα είναι μια «πρόβα τζενεράλε», συγχρωτισμού με ηγέτες από διάφορα κράτη. Πήγε ο Αχμαντινετζάντ, ο Λουκασένκο – Πρόεδρος της Λευκορωσίας, η Πρόεδρος της Αργεντινής και ο κ. Τσίπρας. Δεν θέλει πολύ το μυαλό του ανθρώπου, που λένε. Από κει το εφαλτήριο για να «νουθετήσει» τον Νότο – γενικώς – εναντίον της Γερμανίας που θα λυγίσει μπροστά στα επιχειρήματα των ογκόλιθων της διανόησης της Κουμουνδούρου…

09-03-2013