από Γρηγόρη Φαρμάκη

δημοσιεύθηκε στο facebook

Όσοι πιστεύουν ότι η πολιτική στο επίπεδο των κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχεδιάζεται με όρους μικροπολιτικής ηθικολογίας περί πλυντηρίων χρήματος, προτεσταντικής εκδικητικότητας ή επιπόλαιης άγνοιας της λειτουργίας των χρηματοπιστωτικών αγορών, υποτιμούν τα επιτελεία των κυβερνήσεων αυτών αλλά και τους εαυτούς τους. Το ίδιο και όσοι πιστεύουν ότι κυβερνήσεις αυτές αποφάσισαν να διαλύσουν την Ευρώπη για να μαζέψουν αυτές το χρήμα της Κύπρου ή άλλα τέτοια γραφικά. Αν μη τι άλλο, η στατιστική πιθανότητα να έχει κάνει πιο ενδελεχή ανάλυση της κατάστασης ο μέσος πολιτικός σχολιαστής στα ελληνικά social media από τον τελευταίο βοηθό συμβούλου της Μέρκελ είναι μηδαμινή.

Η απάντηση φαίνεται πεντακάθαρα στα ποσά και στην φράση που χρησιμοποίησε ο Schaeuble: «δεν θα στηρίξουμε μια μη-βιώσιμη λύση». Για όποιον θέλει να δει τα πράγματα ψύχραιμα, είναι προφανές ότι το σημείο κλειδί δεν είναι η συμμετοχή των καταθετών για λόγους αρχής ή ηθικής, αλλά η αποφυγή της ανάληψης από το κυπριακό κράτος ενός βάρους χρέους που θα το εξοντώσει δημοσιονομικά για μερικές δεκαετίες και θα το μετατρέψει σε μόνιμο πρόβλημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα σέρνεται ες αεί. Η Κύπρος δεν είναι Ιρλανδία και τα νούμερα είναι πολύ χειρότερα, ενώ δεν είναι αρκετά μεγάλη για να έχει την πολυτέλεια να είναι και μόνιμο οικονομικό εκτός από μόνιμο πολιτικό πρόβλημα. Αυτή η προοπτική είναι που ζυγίστηκε με το ρίσκο της φορολόγησης καταθετών.

Πιστεύω ότι αν η Κύπρος βρει αυτά τα χρήματα αλλού με βιώσιμο τρόπο και χωρίς υπερβολικές γεωπολιτικές επιπλοκές, η Ε.Ε. θα είναι ευτυχής. Αυτά για όσους με περισσή ευκολία χαρακτηρίζουν σοβαρές κυβερνήσεις από άσχετες έως εγκληματικά ανόητες. Αλλά βέβαια, αυτοί ξέρουν καλύτερα και έχουν αναλύσει τα δεδομένα σε μεγαλύτερο βάθος.

Πηγή: Γρηγόρης Φαρμάκης