Συνέντευξη του Θεόδωρου Σκυλακάκη προέδρου του κόμματος Δράση και ευρωβουλευτή από τον Ευτύχη Παλλήκαρη που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ημερησία στις 13 Ιουλίου 2013

Πώς κρίνετε τη συμφωνία τρόικας-κυβέρνησης για το «ξεκλείδωμα» της δόσης και την επικείμενη νομοθετική ρύθμιση;

Ο κ. Στουρνάρας είχε δηλώσει στα τέλη Ιουνίου ότι η επόμενη δόση των 8,1 δισ. αναμένεται να αποδεσμευτεί προς το τέλος Ιουλίου. Είναι σαφές λοιπόν ότι κάτι πήγε στραβά. Αυτό που πήγε στραβά είναι ότι οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, που ούτως ή άλλως είναι πολύ λιγότερες και πολύ πιο άτολμες από το ελάχιστα αναγκαίο, δεν προχωρούν. Και η τρόικα δεν μπορούσε να το κρύψει, παρά το γεγονός ότι η γερμανική πλευρά (λόγω εκλογών), θα ήθελε να βγαίνουν από την Ελλάδα μόνο καλά νέα. Η πραγματικότητα όμως ήταν διαφορετική.

Από τους επίορκους, η απομάκρυνση των οποίων πέρασε σε δεύτερη μοίρα, μετά τη συστηματική καθυστέρηση στη σύσταση των νέων πειθαρχικών συμβουλίων, μέχρι την περίφημη κινητικότητα, που επί μήνες παρέμενε παντελώς ακίνητη, το κομματικο-συνδικαλιστικό σύστημα εξουσίας σπρώχνει τον χρόνο μέχρι να φύγει η τρόικα και να μπορέσει να επιστρέψει στις παλιές του συνήθειες. Κάθε φορά που έρχεται η τρόικα το ανακαλύπτει και ο κύκλος ξαναρχίζει, με κύριο «θύμα» κάθε φορά όχι τα κακώς κείμενα στο δημόσιο, αλλά τον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος τιμωρείται με περιορισμό της ρευστότητας (η κολοβή και τεμαχισμένη δόση) και εξοντωτική φορολογία. Και το αδιέξοδο συνεχίζεται με τους ανθρώπους να υποφέρουν.

Κινητικότητα, διαθεσιμότητα, μετατάξεις… Είναι αυτή η απάντηση στη μεταρρύθμιση της κρατικής μηχανής; Μήπως θα έπρεπε να εφαρμοστούν πιο δραστικές πολιτικές, με απολύσεις λόγου χάρη και άμεσο κλείσιμο οργανισμών;

Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι η κυβέρνηση λειτουργεί σπασμωδικά, χωρίς βούληση, σύστημα ή σοβαρή προετοιμασία. Μήνες απραξίας, ρουσφετολογίας και κοροϊδίας, ακολουθούνται από βίαια ξεσπάσματα «μεταρρυθμιστικού ζήλου», εναντίον δικαίων και αδίκων. Τα κόμματα που την απαρτίζουν δεν συζήτησαν ποτέ σοβαρά μεταξύ τους τι πρέπει να γίνει (η αλήστου μνήμης συμφωνία της αλήστου μνήμης τρικομματικής είχε γίνει κουρελόχαρτο ήδη από το φθινόπωρο του 2012). Όταν δεν συζητάς και προετοιμάζεσαι, λειτουργείς εκ του προχείρου και καταλήγεις να δυσφημείς την ίδια την έννοια της μεταρρύθμισης, χωρίς να επιτυγχάνεις σοβαρό οικονομικό, πολιτικό ή κοινωνικό αποτέλεσμα. Χρειάζεται ένα μακροχρόνιο σχέδιο δραστικής μείωσης της φορολογίας και πολύ μεγαλύτερης από την προγραμματιζόμενη από την τρόικα μείωσης του κράτους. Σχέδιο που να περιλαμβάνει πιο δραστικές, πιο μακροχρόνιες και πιο καλά σχεδιασμένες πολιτικές που καλύπτουν όσα αναφέρατε αλλά και πολλά ακόμα.

Με όλα αυτά μπορεί η κυβέρνηση να αντέξει σε βάθος χρόνου και πόσο; Μήπως τελικά προκύψει εκλογικό «ατύχημα» μέσα στο φθινόπωρο;

Δεν το νομίζω. Εκλογές με το πρόγραμμα ήδη σε ημιεκτροχιασμό θα προκαλέσουν ανεπανόρθωτη βλάβη πριν καν φτάσει η ώρα να σχηματιστεί μετεκλογική κυβέρνηση. Η Βουλή αυτή μπορεί να δώσει άλλωστε κι άλλες κυβερνήσεις, όπως έγινε και με την προηγούμενη.

Aς μεταφερθούμε τώρα στην πολιτική σκηνή. Η ΝΔ έκανε συνέδριο, αλλά φαίνεται πως τα προβλήματα της φυσιογνωμίας και στρατηγικής κάθε άλλο παρά λύθηκαν…

Η ΝΔ από κόμμα που πρωταγωνίστησε στον «αντιμνημονιακό αγώνα» άλλαξε θέση κατά 180 μοίρες. Το κακό είναι ότι δεν άλλαξε και συνήθειες. Είναι ο βασικός πρωταγωνιστής του κομματισμού που ζει και βασιλεύει. Κι αυτό υπονομεύει καταλυτικά την μεταρρυθμιστική προσπάθεια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο (τέως) αρμόδιος περί την ΕΡΤ υπουργός, ο οποίος διόριζε ακόμα κομματικά στελέχη (το νέο ΔΣ της ΕΤ3 με θητεία μέχρι το 2017), ένα μόλις δεκαπενθήμερο πριν από τα γεγονότα της ΕΡΤ, όταν αίφνης ανακάλυψε ότι είναι «μεταρρυθμιστής».

Γίνεται πάντως λόγος ακόμα για την αλλαγή του ονόματος…

Κάτι που συνδέεται και με το θέμα των υπέρογκων δανείων των κομμάτων, που συνεχίστηκαν μέχρι και το 2012 και τα οποία δεν αποπληρώνονται. Έχω δηλώσει ότι τα κόμματα μπορούν να αλλάξουν όνομα, ΑΦΜ όμως όχι. Δεν είναι νοητό να στείλουν πάλι τον λογαριασμό στους φορολογουμένους.

Οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν ένα δίπολο ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ ενόψει των προσεχών αναμετρήσεων. Θα είναι αυτό το νέο σκηνικό στην πολιτική ζωή του τόπου;

Αυτό θα το αποφασίσει ο λαός. Είναι πάντως ένα δίπολο ανάμεσα στο παλιό που αρνείται να αλλάξει και στο νεολαϊκισμό, που επιχειρεί να μας μεταφέρει πίσω άκοπα και ανέξοδα στο παρελθόν, σαν ο κ. Τσίπρας να έχει εφεύρει τη μηχανή του χρόνου. Είναι λάθος δίπολο αν και αυτή θα είναι τελικά η αναμέτρηση, θα αποδειχθεί καταστροφικό για τη χώρα.

Πώς κρίνετε την αντιπολιτευτική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως τελικά η κατάργηση των συνιστωσών του, τον οδηγήσει σε πιο ρεαλιστικές θέσεις και πιο υπεύθυνη στάση;

Δεν το νομίζω. Γιατί είναι τόσο ανεύθυνες ώστε ακόμα κι αν αλλάξουν λίγο θα παραμείνουν ανεύθυνες και ανεδαφικές. Κάτι που βέβαια διευκολύνει αντικειμενικά τον κ. Σαμαρά, του οποίου ο «καλύτερος σύμμαχος» δεν είναι ο κ. Βενιζέλος, είναι ο κ. Τσίπρας. Ο κ. Τσίπρας όχι μόνο αγνοεί την πραγματικότητα, αλλά δεν αντιπολιτεύεται καν στα πλήθος ουσιαστικά θέματα που προκύπτουν από κακούς ή αδιαφανείς χειρισμούς της κυβέρνησης. Πάρτε για παράδειγμα το θέμα του ΟΠΑΠ και ευρύτερα των διαγωνισμών του ΤΑΙΠΕΔ, που ξεκινούν με πολλούς ενδιαφερόμενους και παραδόξως καταλήγουν μονίμως με έναν. Στα θέματα αυτά ο κ. Τσίπρας καταφέρνει να σουτάρει από το πέναλτι τη… μπάλα μονίμως στην εξέδρα.

Ένα μεγάλο πολιτικό κενό εμφανίζεται στον χώρο του Κέντρου. Ζυμώσεις επί ζυμώσεων και στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Η Δράση είναι έτοιμη να αναλάβει πρωτοβουλίες ενότητας; Κι αυτό γιατί πολλοί λένε πως μετά το συνέδριό της κλείνει την πόρτα προς τα αριστερά.

Στη Δράση δραστηριοποιούνται πάρα πολλοί νέοι άνθρωποι, νέοι στην πολιτική, που προέρχονται από την επιχειρηματικότητα, από τον ιδιωτικό τομέα, από την κοινωνία των πολιτών. Άνθρωποι με ανιδιοτέλεια και γνήσιο ενδιαφέρον για να αλλάξει η χώρα. Στόχος μας είναι να λειτουργήσουμε ως θετικός καταλύτης αλλαγής του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Πολιτικά εμείς είμαστε στο κέντρο. Και είμαστε ανοικτοί σε συνεργασίες με κάθε τρόπο. Με κεντροαριστερούς αλλά και φιλελεύθερους, με οικολόγους αλλά και σοσιαλδημοκράτες. Όλους εκείνους που απεχθάνονται τον κομματισμό του παρελθόντος και ζητούν πιο γρήγορες, πιο βαθιές, πιο ριζοσπαστικές αλλαγές, που είναι ο μόνος δρόμος για να βγούμε από το σημερινό αδιέξοδο.

Αντέχουν κάποιες επιχειρήσεις, αλλά για πόσο

Πολλοί βλέπουν μόνο αδιέξοδα στην οικονομική πορεία του τόπου. Εσείς, ωστόσο, παρουσιάσατε σε εκδήλωση στις Βρυξέλλες τα success stories ελληνικών επιχειρήσεων που αντέχουν στην κρίση. Ποιο είναι το «κλειδί» της επιτυχίας τους;

Έχω γνωρίσει πάρα πολλές τέτοιες επιχειρήσεις γυρνώντας την Ελλάδα τον τελευταίο χρόνο. Είναι επιχειρήσεις, συνήθως εξωστρεφείς, όχι κομματικοδίαιτες και με χαμηλό δανεισμό. Αν τους δώσουμε χρηματοδότηση και τους απαλλάξουμε από τα γραφειοκρατικά δεσμά και την παράλογη φορολογία μπορούν να δημιουργήσουν πλούτο και να βγάλουν τη χώρα από το καταστροφικό αδιέξοδο πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι οποιοσδήποτε φαντάζεται. Για την ώρα τις στραγγαλίζουμε και (οι περισσότερες) αντέχουν -έχουν «σβέρκο ταύρου»- αλλά ως εκεί.

  • Στροφή 
    Η ΝΔ από κόμμα που πρωταγωνίστησε στον «αντιμνημονιακό αγώνα» άλλαξε θέση κατά 180 μοίρες. Το κακό είναι ότι δεν άλλαξε και συνήθειες. Είναι ο βασικός πρωταγωνιστής του κομματισμού που ζει και βασιλεύει. Κι αυτό υπονομεύει καταλυτικά τη μεταρρυθμιστική προσπάθεια.
  • Ζήλος 
    Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι η κυβέρνηση λειτουργεί σπασμωδικά, χωρίς βούληση, σύστημα ή σοβαρή προετοιμασία. Μήνες απραξίας, ρουσφετολογίας και κοροϊδίας, ακολουθούνται από βίαια ξεσπάσματα «μεταρρυθμιστικού ζήλου», εναντίον δικαίων και αδίκων.

Πηγή: Ημερησία