από Κώστα Χριστίδη

δημοσιεύθηκε στην Εστία στις 20 Ιουλίου 2013

Χρησιμοποιώντας ποιητική (παλαμική) ορολογία, ο εκλεγμένος Πρόεδρος του ημι-ενιαίου, πλέον, ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξης Τσίπρας, κατά την προσυνεδριακή διαδικασία, είπε ότι οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι «γκρεμιστές» του σάπιου πολιτικού συστήματος και, ταυτόχρονα, οι «κτίστες» της νέας, αριστερής κοινωνίας του αύριο (στην θέση της καιταλιστικής, που καταρρέει).

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, να εξετάσει κανείς την ορθότητα των δύο αυτών όρων που χρησιμοποίησε ο κ. Τσίπρας, καθόσον οι θέσεις και η εν γένει δραστηριότητα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ασκούν καθοριστική επίδραση στην πορεία της χώρας, όσο και αν η αριστερά, μονίμως αποποιείται πάσης ευθύνης. Προς τον σκοπό αυτό είναι χρήσιμο και αποκαλυπτικό να παραθέσει κανείς ορισμένες χαρακτηριστικές τοποθετήσεις ηγετικών στελεχών του κόμματος, εκτός και, κυρίως, εντός του συνεδρίου, με τον ελάχιστο δυνατό σχολιασμό.

Πριν από το συνέδριο ο κ. Τσίπρας πρότεινε συνταγματική αναθεώρηση κατά την οποία «οι πολίτες θα έχουν την δυνατότητα με έναν ορισμένο αριθμό υπογραφών [η γνησιότητα των οποίων, άραγε, θα βεβαιώνεται από την πολιτοφυλακή, που προτείνεται να συσταθεί από άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ] να καταθέτουν σχέδια νόμου στην κρίση της Βουλής, να αποπέμπουν νόμους, να επιβάλουν δημοψηφίσματα για κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα» […] «με την θεσμοθέτηση τοπικών δημοψηφισμάτων και την θεσμοθέτηση λαϊκών συνελεύσεων για κρίσιμα τοπικά ζητήματα με δεσμευτικό για τις αρχές χαρακτήρα». Ορθώς η «Εστία» (06.07.13) επεσήμανε ότι τα ανωτέρω συνιστούν αλλαγή πολιτεύματος. Ερωτάται: θα ακολουθηθεί εν προκειμένω η προβλεπόμενη από το άρθρο 110 του Συντάγματος διαδικασία ή οι αποφάσεις θα ληφθούν από…λαϊκές συνελεύσεις;

Στον οικονομικό τομέα, ο γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Νίκος Βούτσης σε συνέντευξη του στον ραδιοφωνικό σταθμό ΒΗΜΑ (02.07.13), πρότεινε την μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων της χώρας κατά την διάρκεια επαναδιαπραγμάτευσης των δανειακών συμβάσεων. «Υπάρχει ένα διάστημα μηνών, πέρυσι το είχαμε υπολογίσει σε 5-6 μήνες, με κόστος 4,2 δις ευρώ, όπου η χώρα αν δεν πληρώσει τις υποχρεώσεις της, τα τοκοχρεολύσια κ.λ.π., καθώς θα διαρκεί η αναδιαπραγμάτευση των δανειακών συμβάσεων, θα μπορεί σε αυτούς τους μήνες τουλάχιστον, με τους πόρους και την παραγωγή που υπάρχει, να σταθεί στα πόδια της…αν χρειασθεί μεγαλύτερο από αυτό το διάστημα, θα δούμε με τον λαό τι θα κάνουμε». Ακολούθως, σε ομιλία του στην Πάτρα, ο κ. Τσίπρας υπερθεμάτισε: «Μόνο οι τόκοι που έχουμε να πληρώνουμε τα επόμενα τέσσερα χρόνια υπερβαίνουν τα 25 δις ευρώ. Να τα λεφτά για την ανάπτυξη, 25 δις που σε τέσσερα χρόνια θα ξαναβάλουν την Ελλάδα σε αναπτυξιακή τροχιά με την κοινωνία όρθια, με τον λαό κυρίαρχο» (!). Ιδού, λοιπόν, ότι όντως, «λεφτά υπάρχουν». Είναι, όμως, εξαιρετικά αμφίβολο εάν, με τέτοιες απόψεις, θα παραμείνουν αποταμιευτές ή θα προσέλθουν επενδυτές στην χώρα.

Ο επικεφαλής της «Αριστερής Πλατφόρμας» κ. Π. Λαφαζάνης, σε άρθρο του στην ιστοσελίδα iskra.gr, ομιλεί για «εκδίωξη της τρόϊκας, ενταφιασμό των μνημονίων ληστείας και λεηλασίας, τολμηρή και πλήρη διαγραφή του άδικου, μη βιώσιμου και ταξικού χρέους, άμεση εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση των τραπεζών και των στρατηγικών τομέων της οικονομίας και, φυσικά, σύγκρουση με την Ευρωζώνη αλλά και την Ε.Ε.». Οι απόψεις αυτές της «Αριστερής Πλατφόρμας» υποβλήθηκαν στο συνέδριο και ψηφίσθηκαν με ποσοστό 30% (!).

Η υπό τον κ. Τσίπρα πλειοψηφία παρουσίασε τις εξής πολιτικές δεσμεύσεις: «Δημιουργία ασπίδας κοινωνικής προστασίας που θα αποσοβήσει την ανθρωπιστική καταστροφή, ακύρωση των μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων στην Βουλή, όπου ψηφίστηκαν, επαναδιαπραγμάτευση των δανειακών συμβάσεων και ακύρωση των επαχθών όρων τους, με επιχείρημα ότι το ζήτημα του δημοσίου χρέους συνιστά πανευρωπαϊκό και όχι αποκλειστικά ελληνικό πρόβλημα, αποτελεσματική και κοινωνικά δίκαιη αντιμετώπιση των ελλειμμάτων». Εντυπωσιάζεται κανείς από την επιπολαιότητα, την έλλειψη επεξεργασίας και το μέγεθος του λαϊκισμού με τον οποίο αντιμετωπίζονται κεφαλαιώδους σημασίας ζητήματα.

Ο εκπρόσωπος Τύπου κ. Π. Σκουρλέτης διερωτήθηκε στο συνέδριο: «Γιατί αλλάζει η Ελλάδα και δεν αλλάζει η Ευρώπη; Αυτές είναι ηττοπαθείς στρατηγικές που δεν έχουν θέση εδώ μέσα». Ο βουλευτής κ. Στ. Κοντονής προέτρεψε «να πάρουμε παράδειγμα από εκείνο το μεγάλο κίνημα της Εθνικής Αντίστασης. Η παρακαταθήκη είναι από την μια να πετύχουμε εκεί που πέτυχαν και εκείνοι όταν συγκρότησαν το ΕΑΜ, αλλά να πετύχουμε εκεί που απέτυχαν, δηλαδή να πάρουμε την κυβέρνηση». Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Τσίπρας ανέβασε στο προεδρείο του συνεδρίου τον κ. Ι. Οικονόμου ή «Γιαννούτσο», μέλος της ομάδας του Άρη Βελουχιώτη (την απειλητική φράση του οποίου «καλή αντάμωση στα γουναράδικα» ανέφερε προ τριημέρου στο Κοινοβούλιο έτερος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ). Εκτός, όμως, από την κυβέρνηση της Ελλάδας, στόχος είναι και η άλωση της Ευρωζώνης, που σήμερα αποτελεί (κατά τον κ. Λαφαζάνη) «χώρο μιας ξεπεσμένης γερμανικής νεοαποικιοκρατίας».

Συμπέρασμα: οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ απειλούν να γκρεμίσουν τα πάντα. Από πουθενά δεν προκύπτει ότι μπορεί να κτίσουν κάτι βιώσιμο. Είναι, ατυχώς, γκρεμιστές μόνο, όχι κτίστες.