από Γεώργιο Καισάριο
δημοσιεύθηκε στο www.capital.gr
Το ότι το ελληνικό κράτος ουδέποτε νομοθέτησε με όρους αγοράς, νομίζω ότι είναι γνωστό και καταγεγραμμένο από όλους και δεν χρειάζεται περαιτέρω συζήτηση. Λίγη φαιά ουσία να καταναλώσει κάνεις, αντιλαμβάνεται ότι ουδέποτε το ελληνικό κράτος ελάμβανε την αγορά και τους εμπλεκόμενους της αγοράς υπόψη. Το ότι ορισμένοι της αγοράς είχαν (έχουν) προνομιακή μεταχείριση δεν είναι απόδειξη περί του αντιθέτου, απλά πιστοποιεί τον λανθασμένο τρόπο λειτουργίας και τα επίπεδα διαφθοράς του κράτους.
Το γεγονός ότι το ελληνικό κράτος δεν λαμβάνει υπόψη την αγορά, είναι η βασική αιτία όλων των δεινών αυτής της χώρας. Με κεντρικό σχεδιασμό κανένα κράτος δεν έχει πάει μπροστά στην ιστορία της ανθρωπότητας. Νομίζω ότι η Κούβα και η αποτυχία του υπαρκτού σοσιαλισμού το πιστοποιούν αυτό.
Το ερώτημα είναι, πως μπορεί το κράτος να ανταποκριθεί στις ανάγκες της αγοράς με το υπάρχον πολιτικό σύστημα, όπως είναι δομημένο; Η απάντηση είναι ότι δεν μπορεί. Όταν η βάση σχεδιασμού είναι οι προγραμματικές δηλώσεις των κομμάτων, εξ ορισμού το νομοθετικό έργο δεν θα ανταποκριθεί στις ανάγκες της αγοράς, αλλά στις ανάγκες των κομμάτων να υπερασπιστούν τα ιδεολογικά τους σύνορα.
Το πρόβλημα είναι ότι η αγορά δεν λειτουργεί με προγραμματισμούς, διότι δεν ξέρεις τι ανάγκες θα προκύψουν στην πορεία. Δεν μπορείς δηλαδή στο όνομα του ότι η όποια ιδεολογία του καθενός λέει το Α, εσύ να μην εφαρμόσεις το Β που έχει ανάγκη η αγορά, διότι τότε δεν θα λειτουργήσει σωστά η αγορά. Και όταν δεν λειτουργεί σωστά η αγορά, ούτε σωστό ανταγωνισμό έχεις, δεν μπορεί η αγορά να παράγει κέρδη και πλούτο για τους πολίτες της χώρας, ούτε το κράτος θα έχει όφελος, διότι όταν η αγορά δεν παράγει πλούτο, δεν έχει φορολογικά έσοδα το κράτος.
Το πρόβλημα είναι ότι για να μπορεί το κράτος να παίρνει στίγμα από την αγορά, απαιτεί αλλαγές στο υφιστάμενο καθεστώς του πολιτεύματος της χώρας μας, που δεν είναι ούτε κατά προσέγγιση στην ατζέντα κανενός κόμματος από αυτά που είναι στη βουλή σήμερα.
Το πρώτο πράγμα που απαιτείται είναι η κυβέρνηση (η εκτελεστική εξουσία) να παραδώσει την πρωτοβουλία του νομοθετικού έργου στην βουλή. Το δεύτερο που απαιτείται να γίνει, είναι να νομοθετηθεί ένα πλαίσιο τέτοιο, όπου τα οργανωμένα συμφέροντα εντός της ελληνικής επικράτειας (ομάδες νομικών και φυσικών προσώπων), να μπορούν να προσεγγίζουν το νομοθετικό σώμα και να αιτούν αλλαγές στην νομοθεσία ώστε να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα αυτών.
Μόνο ένα τέτοιο πλαίσιο λειτουργίας θα αναγκάσει την πολιτεία να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της αγοράς, αλλά και τα οργανωμένα συμφέροντα της κοινωνίας μας (συνταξιούχοι για παράδειγμα). Οτιδήποτε λιγότερο από ένα οργανωμένο σύστημα ομάδων πολιτικής επιρροής, που θα έχουν πρόσβαση (με κανόνες) στο νομοθετικό σώμα, δεν θα αποφέρει τίποτα. Τούτο διότι τα κόμματα έχουν την δική τους ατζέντα, που δεν έχουν καμία σχέση με τις ανάγκες της αγοράς και της κοινωνίας.
Αντιλαμβάνομαι ότι αυτό ακούγεται αρκετά αποκρουστικό, διότι εδώ και 40 χρόνια ο μέσος Έλληνας πολίτης έχει μάθει ότι τα λόμπι (οργανωμένες ομάδες πολιτικής επιρροής) είναι του διαβόλου και ευθύνονται για όλα τα δεινά του πλανήτη.
Η απάντηση είναι ότι δεν είναι έτσι, διότι αυτά τα οργανωμένα συμφέροντα είναι αυτά που αποτελούν την ραχοκοκαλιά της αγοράς και του κοινωνικού μας ιστού. Και ο σκοπός του κράτους θα έχει επιτελεστεί, μόνο όταν θα έχουν ικανοποιηθεί οι ανάγκες αυτών των οργανωμένων συμφερόντων.
Αλλά επειδή τα σημερινά πολιτικά οργανωμένα συμφέροντα -όλα τα πολιτικά κόμματα δηλαδή- έχουν πείσει τον μέσο ψηφοφόρο ότι αυτά (τα κόμματα) ξέρουν τι πρέπει να γίνει και όχι οι αυθόρμητες ανάγκες της αγοράς και της κοινωνίας, δεν είμαι αισιόδοξος ότι σε αυτή τη ζωή, θα δούμε το σημερινό σύστημα και το σύνταγμα αυτής της χώρας να αλλάζει προς την κατεύθυνση που σας περιέγραψα σήμερα.
Εν ολίγοις, παίρνω ως δεδομένα ότι ουδέποτε θα εξυπηρετηθούν οι ανάγκες της αγοράς και της κοινωνίας μας, από το σημερινό πολιτικό πλαίσιο. Σαν αποτέλεσμα, όποια κυβέρνηση και να εκλεγεί, χωρίς ουσιαστικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού πλαισίου αυτής της χώρας, μην περιμένετε να δείτε φως.
Πηγή: Capital
Got something to say? Go for it!