από Τηλέμαχο Μαράτο

δημοσιεύθηκε στην Εστία στις 27 Ιουλίου 2013

  Τους τελευταίους μήνες κύριο, και επαναλαμβανόμενο, θέμα των ειδήσεων ήταν κάποια «δόση». Δόση την οποία περιμέναμε με την αγωνία εξαρτημένου ναρκομανούς. Η εκταμίευσις της «δόσης» πάντοτε απαιτούσε την εκπλήρωση ανειλημμένων, συμφωνημένων, ρητών υποχρεώσεων μας, υποχρεώσεων που είχαμε αναλάβει με προθυμία, ενώ συγχρόνως δεν είχαμε (ως κρατικός μηχανισμός) καμμία διάθεση να τηρήσουμε. Μόλις αποδεσμεύετο όλη η κουτοπονηρία του καραγκιόζη και όλα τα εφευρήματα του ιστορικούς χρέους της ανθρωπότητος προς την αρχαία Ελλάδα, αλλά και των ενοχικών υποχρεώσεων της Γερμανίας που πήρε την σκυτάλη του αλεξικέραυνου του εθνικού μίσους από την Αμερική που το κατείχε μέχρι προσφάτως.

Επί πολλά χρόνια πάντως ένας πακτωλός χρημάτων εισέρεε στην χώρα μας η οποία δεν αισθάνθηκε καμία υποχρέωση να αναγνωρίσει την ευεργεσία, ούτε με ένα τυπικό «ευχαριστώ». Συγκεκριμένα, από το 1981 έως το 2009 (όπως έγραψε ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος σε αυτές τις στήλες) η χώρα μας δέχθηκε 346 δισεκατομμύρια Ευρώ καθαρές επιδοτήσεις. Εάν σε αυτά προσθέσουμε τα συνεχή δάνεια διαφόρων μορφών, δεν θα είμαστε μακριά από το ένα τρισεκατομμύριο, δηλαδή χίλια δισεκατομμύρια Ευρώ. Ποσό ιλιγγιώδες και τελείως δυσανάλογο με τα μεγέθη της οικονομίας μας και, φυσικά, πέραν κάθε πιθανότητος αποπληρωμής. (Εις το σημείο αυτό βέβαιον ότι θα ακούσω ότι αυτά – τα τελευταία – δεν είναι δώρο αλλά δανεικά. Σε όποιον το σκέφθηκε θα παρακαλέσω να ζητήσει ένα ποσόν, π.χ. 10.000 Ευρώ από φιλικό ή συγγενικό του πρόσωπο, ή Τράπεζα. Ιδίως όταν τα δανεικά είναι πιθανότατα…αγύριστα.)

Πρό ημερών ήρθε εδώ ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, ενώ την προηγουμένη μας επισκέφθηκε ο κ. Σώϋμπλε που προσωποποιεί το μίσος που εισπράττουν όσοι είναι σε καλύτερη μοίρα – και το γνωρίζει. Χυδαίες ύβρεις ανθρώπων «της νύχτας», και κακοήθεια της αριστεράς και «αντιμνημονιακών» κάθε είδους, δεν ήταν αρκετές για να σταματήσουν αυτή την παράλογη, επιτέλους, διαρροή χρημάτων προς την χώρα μας που είναι ζήτημα εάν φθάνει το 1,5% του ΑΕΠ της Ευρώπης. Γιατί;

Το πλησιέστερο ανάλογο είναι η πολλαπλή και μεγάλη στήριξις της Δ. Γερμανίας μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Με πείσμα και μεγάλη αποφασιστικότητα (που έφτασε στο χείλος του Γ’ Πολέμου) η Δύσις βοήθησε τους, χθεσινούς θανάσιμους, εχθρούς της να σταθούν στα πόδια τους και (χάρις και στις αρετές του εθνικού τους χαρακτήρος – από τους Ρωμαϊκούς χρόνους) να φτάσουν τον σημερινό ηγετικό τους ρόλο. Ο λόγος αυτής της στηρίξεως ήταν ο φόβος της υποδουλώσεως και της υπολοίπου Ευρώπης από την Ρωσσική αυτοκρατορία.

Τις τελευταίες δεκαετίες η «Δύση» παρατηρεί με αυξανόμενη ανησυχία την επιθετικότητα του Ισλάμ που παρουσιάζεται σε διάφορα μέρη και με πολλές μορφές. Τα σύνορα του Ισλάμ είναι ματωμένα από την Νιγηρία μέχρι την Ινδονησία και τις Φιλιππίνες. Η επίθεση στους «Δίδυμους Πύργους», ιδίως με τις λεπτομέρειες για την ψυχασθένεια των δραστών, όπως αποκαλύφθηκαν, λειτούργησε ως ένα ξυπνητήρι που εξακολουθεί να χτυπάει με τις αλλεπάλληλες – αλλά ασταμάτητες – βομβιστικές επιθέσεις, σχεδόν πάντοτε αυτοκτονικές.

Η «αραβική άνοιξη» που χαιρέτησαν με μοναδική αφέλεια πολλοί «αναλυτές» έδειξε πόσο αναξιόπιστα – έως επικίνδυνα – είναι πολλά κράτη που θεωρούσαμε – σχεδόν -πολιτισμένα και «ευρωπαϊκά» (π.χ. Αίγυπτος). Το τελευταίο κρόυσμα που απεκάλυψε τον κίνδυνο και την επέκταση του Ισλάμ ήταν το…δώρο που μας έκανε ο Ερντογάν όταν, φανερά πια, προσπαθεί να εξισλαμίσει την Τουρκία και, ιδίως, όταν έστειλε τα πλοία με την «ανθρωπιστική βοήθεια» στην Γάζα με τις τεράστιες τουρκικές σημαίες στο πλάϊ.

  Μια ματιά στον χάρτη δείχνει αμέσως ότι απέναντι σε αυτή την πλημμυρίδα του Ισλάμ το μόνο προπύργιο του δυτικού πολιτισμού, των αρχών της δημοκρατίας, του σεβασμού του ανθρώπου (και των συμφερόντων της Δύσεως), είναι το Ισραήλ. Οι μόνες χώρες που είναι κατάλληλες για βάσεις για βοήθεια του Ισραήλ είναι η Ελλάδα (Σούδα) και (πιθανόν) η Κύπρος (που έχει προσβληθεί όμως από βαριά «αριστεράντζα».)

Αυτός είναι ο λόγος που η Δύση χρειάζεται εδώ μία πολιτισμένη δυτική χώρα αντί για κάτι μεταξύ (χρεωκοπημένης) Βηρυτού και Σομαλίας… Το μόνο που μπορεί να κάνει – προς το παρόν – είναι να μας ρίχνει χρήματα.