από Τηλέμαχο Μαράτο

δημοσιεύθηκε στην Εστία στις 31 Αυγούστου 2013

 

Κάθε προνόμιο έχει και μερικές υποχρεώσεις. Όποιος έχει το προνόμιο να εκφράζει την γνώμη του από εφημερίδες, ή άλλα ΜΜΕ, έχει συγχρόνως την υποχρέωση να έχει λάβει τον κόπο να πληροφορηθεί ώστε να καταλήξει σε μια τεκμηριωμένη άποψη για το θέμα. Υποτίθεται ότι η άποψις του συντάκτου θα βοηθήσει τον αναγνώστη να διαμορφώσει την δική του γνώμη. Υποτίθεται. Στην πραγματικότητα τόσον ο γράφων όσον και ο αναγνώστης έχουν σχηματίσει την κοσμοθεωρία, και τις επιμέρους απόψεις τους, προ πολλού, κάποτε ακόμη και πριν γεννηθούν, διότι τις έχουν κληρονομήσει.

Όταν ο αναγνώστης διαβάζει τις δικές του απόψεις σε άρθρο χειροκροτεί τον συντάκτη για την ευθυκρισία του. Όπως και να έχει το πράγμα, στην παρούσα κατάσταση ακόμη και η φυσική τάσις για γνώση των πάντων (η γνωστή «ξερολίαση») δεν βοηθάει, διότι παρά τις έντιμες προσπάθειες μου δεν κατόρθωσα να διαμορφώσω γνώμη για την κατάσταση στην Συρία. Προφανώς η αγέλη που βάδισε προχθές (στην Αθήνα) εναντίον της στρατιωτικής επεμβάσεως της Δύσεως δεν είχε αυτό το πρόβλημα. Δεν χρειάζεται άλλωστε να προβληματισθούν για τίποτε. Σκέπτεται το Κόμμα γι’ αυτούς. Το μόνο που χρειάζεται είναι να βαδίζουν συντεταγμένοι και να επαναλαμβάνουν με την ντουντούκα.

Υπάρχει βλέπετε το «πρόβλημα» των χριστιανών και άλλων «απίστων» στις μουσουλμανικές χώρες. Εκκλησίες καίγονται, χιλιάδες Έλληνες και άλλοι έποικοι, κάποτε επί αιώνες, διώκονται από τους εξεγερμένους ενώ ζούσαν αρμονικά, προς αμοιβαίο συμφέρον. Αυτό πρέπει να αγνοηθεί από την «πρόοδο» γιατί τα καθεστώτα ήταν αυταρχικά, δικτατορίες και σε – γενικές γραμμές – συνήθως χρήσιμα στην Δύση. Πως είναι δυνατόν όμως να συμμαχήσουμε με παρανοϊκούς αγριανθρώπους που σταυρώνουν Ιερείς και πολυβολούν χριστιανούς;

Υπάρχει η παραμικρή ένδειξις ότι εάν επικρατήσουν οι «αγανακτισμένοι» αδερφοί θα εγκαταστήσουν ένα καθεστώς πλησιέστερο στα δικά μας φιλελεύθερα και δημοκρατικά κριτήρια; Ποια κριτήρια όμως; Αυτά που έχουν διαμορφωθεί μετά τον διαφωτισμό και κατεγράφησαν ως τα «Δικαιώματα του Ανθρώπου» και στην «Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας» της (Αμερικής); Αλλά αυτά τους είναι άγνωστα, ακατανόητα, παλαβά και καταγέλαστα. Είναι αποτελέσματα ενός πολιτισμού και παιδείας δύο χιλιάδων ετών. Παιδείας την οποία μερικοί λόγιοι Μουσουλμάνοι παρηκολούθησαν ως θεαταί και κάποτε συμμετείχαν στο περιθώριο, αλλά ουδέποτε ενστερνίσθηκαν τις αρχές μας.

Αυτό που συμβαίνει κατέγραψε, με επιστημονική πληρότητα, ο Σάμουελ Χάντιγκτον στο πολύκροτο βιβλίο του «Η Σύγκρουσις των Πολιτισμών». Σε μεγάλο βαθμό η σύγκρουσις αυτή φαίνεται να είναι γεωγραφική. Αντιπαράθεσις Ανατολής και Δύσεως. Χωρίς επιστημονική μέθοδο (και χωρίς να αντιλέγω στον Σ.Χ.) η δική μου άποψις βασίζεται στην προσωπική παρατήρηση από ταξίδια στον κόσμο.

Νομίζω ότι ναι μεν η δική μας (Δυτική, Χριστιανική) άποψις για την χρονολογία: «μ.Χ.» με «προοδευτικές» παραλλαγές τελευταίως, έχει επικρατήσει, αλλά από πολιτιστική άποψη, και γενικότερα «ανθρωπιστική», όλοι οι λαοί και οι φυλές του κόσμου δεν συμβαδίζουν. Υπάρχουν ακόμη καννίβαλοι σε διάφορα μέρη της Γής και φυλές που ζούν όπως ζούσαν στην Ευρώπη προ πέντε ή δέκα χιλιάδων ετών. Εκτός αυτού, το 80% του πληθυσμού της Γής (τουλάχιστον) παραλογίζεται σε κάποιο βαθμό. Άλλοτε περισσότερο, άλλοτε λιγότερο. Υπάρχουν άνθρωποι που «σκέφθηκαν» το μποζόνιο του Χίγκς αλλά και άλλοι που πιστεύουν στην αστρολογία.

Επί του παρόντος, καλούμεθα, εμείς, να αξιολογήσουμε συμπεριφορές ανθρώπων που μισούν άλλους μέχρι του σημείου να τους ξεριζώσουν την καρδιά (και να την φάνε) επειδή είναι Σουνίτες, Σιίτες (ή το αντίστροφο) και να πάρουμε θέση! Δεν γίνεται. Το μόνο λογικό είναι να σταθμίσουμε τι επίδραση θα έχουν οι επιλογές μας στο δικό μας συμφέρον. Άμεσο και μακροπρόθεσμο.

Από την άλλη πλευρά τα ζόμπι που βγαίνουν στον δρόμο με τα κοντάρια και τις κόκκινες σημαίες, δεν έχουν πρόβλημα. Ούτε οι καθοδηγητές τους. Τα πράγματα είναι απλά: «Ποιοι σκέπτονται να επέμβουν στην Συρία;» «Οι Αμερικανοί με την βοήθεια Ευρωπαίων». Αφορμή, αιτία, ή πρόσχημα, ο φόνος χιλιάδων στην Συρία με τελευταίο αποτρόπαιο την χρήση χημικών. Οι Αμερικάνοι είναι «φονιάδες των λαών». Άρα εμείς είμαστε εναντίον τους. Είδατε όμως ότι μόλις πληροφορήθηκαν την πορεία του ΚΚΕ τόσο στο Κογκρέσο όσο και στο Κοινοβούλιο της Βρετανίας το ξανασκέφθηκαν το ζήτημα!