από Μπάμπη Παπαδημητρίου

δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή στις 6 Σεπτεμβρίου 2013

Ένα συγγνωστό ψέμα μπορεί να συγχωρηθεί. Στο πλαίσιο, βεβαίως, μιας φιλελεύθερης διαπαιδαγώγησης του ατόμου. Πιο αυστηρή η εκκλησιαστική κατήχηση, επισημαίνει πως τα συγγνωστά αμαρτήματα, αν και πάντοτε ελαφρύτερα από τα επτά θανάσιμα, οδηγούν σε βέβαιη ηθική παρέκκλιση. Όταν πρόκειται για τους πολιτικούς και τα «ψεματάκια» τους, η εκκλησιαστική εκδοχή είναι χρησιμότερη στους πολίτες.

Πολύ φοβάμαι ότι η αντιπολίτευση παγιδεύεται στα δικά της συγγνωστά ψέματα. Όπως, για παράδειγμα, όταν ισχυρίζεται πως μετά την «κατάργηση του Μνημονίου», θα άρει αμέσως και χωρίς καμία καθυστέρηση όσες εισοδηματικές αδικίες συντελέσθηκαν, θα διευκολύνει την επάνοδο της οικονομικής δραστηριότητας με τη δημιουργία δημοσιονομικού ελλείμματος και άλλα ηχηρά, όλα με τον αέρα του «λεφτά υπάρχουν».

Είμαι σίγουρος ότι οι οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζουν πολύ καλά πως κάθε έλλειμμα προϋποθέτει τη χρηματοδότησή του. Στον κανόνα αυτόν δεν υπάρχουν μνημονιακές και αντιμνημονιακές συνταγές. Αν δεν υπάρχει επενδυτής πρόθυμος να διακινδυνεύσει τα κεφάλαιά του δανείζοντας το ελληνικό κράτος, θα φανεί πως όσα λέγονται περί «ελλειμματικής χρηματοδότησης της ανάπτυξης και αντιστροφής των επιπτώσεων του Μνημονίου» δεν είναι τίποτε περισσότερο από συγγνωστό ψέμα.

Θα μπορούσαμε να είμαστε πιο τυχεροί. Να έχει η χώρα μας μια αντιπολίτευση ρεαλιστική. Εθνικώς προσηλωμένη και, επομένως, πρόθυμη να υποστηρίξει τη σημερινή κυβέρνηση στην προσπάθεια επίτευξης της πλήρους ισορροπίας μεταξύ εσόδων και δαπανών.

Ετσι κι αλλιώς, οι διαφωνίες για την προσήκουσα μέθοδο αντιμετώπισης του χρέους και των δαπανών εξυπηρέτησής του αποτελούν ξεχωριστό ζήτημα. Η πληρωμή τόκων και η εξεύρεση πόρων για την αποπληρωμή των χρεολυσίων έπονται του βασικού ισοζυγίου μεταξύ εισπράξεων και πληρωμών.

Η αντιπολίτευση έχει πολλά να κερδίσει υποστηρίζοντας, έστω και από απόσταση «ασφαλείας», την ελληνική πλευρά όταν ξεκινήσει η κρίσιμη διαπραγμάτευση. Δεν υπάρχει καμία δυσκολία να κατανοήσει κανείς γιατί πρέπει να επιτύχει η χώρα στην τελική φάση της τετραετούς μάχης για την ανάκτηση της δημοσιονομικής αυτονομίας.

Η διασφάλιση μικρού πλεονάσματος εσόδων για του χρόνου αποτελεί ένα καλό σημείο αφετηρίας για την κυβέρνηση. Όμως, στη διαπραγμάτευση που ξεκινάει τον Οκτώβριο και θα κλιμακωθεί με πολλά απρόοπτα την προσεχή άνοιξη, η Ελλάδα πρέπει να πείσει κυρίως για τις προοπτικές ανάπτυξης. Λέγοντας η αξιωματική αντιπολίτευση ότι θα βάλει χέρι στους πλουσίους, θα γυρίσει την πλάτη στους δανειστές και θα μοιράσει νέο χρήμα, ταυτίζεται με τους ακραίους και βυθίζεται στο ψέμα.

Πηγή: Καθημερινή