Γράφει ο Γιώργος Καισάριος
Δημοσιεύθηκε στο www.capital.gr
Το χρηματοδοτικό έλλειμμα όσον αφορά το δημόσιο χρέος της χώρας μας αναμένεται να είναι περίπου 17 δισ. ευρώ έως το 2020 (σύμφωνα με την Eurobank).
Το ερώτημα είναι, θα μπορούσε η κυβέρνηση να βγει στις αγορές και να δανειστεί αυτά τα λεφτά; Και φυσικά θα μπορούσε και νομίζω ότι αν δεν βρεθεί άλλη λύση αυτό ακριβώς θα κάνει.
Ο νέος αυτός δανεισμός ναι μεν θα είναι με αρκετά αυξημένο επιτόκιο, αλλά είναι μόνο το 5%-6% του συνολικού μας χρέους και δεν είναι το τέλος του κόσμου αν πληρώσουμε κάτι παραπάνω για ένα μικρό μέρους αυτού (έστω και αρκετά παραπάνω). Στο σύνολο δεν θα έχει μεγάλη διαφορά.
Το οικονομικό επιτελείο μας λέει εδώ και πολύ καιρό, ότι του χρόνου, “κάθε του χρόνου”, θα βγούμε στις αγορές. Αν είναι έτσι λοιπόν, για ποιο λόγο γίνεται όλη αυτή η φασαρία με τους εταίρους μας για ομόλογα της τάξεως των 4,5 δισ. ευρώ; Αφού το οικονομικό επιτελείο είναι τόσο σίγουρο για την δανειακή δυνατότητα της χώρας, γιατί δεν βγαίνουμε στις αγορές να τα δανειστούμε, αντί να γίνεται τόσος ντόρος για μια χούφτα ευρώ;
Διότι αν δεν μπορεί η χώρα να δανειστεί 4,5 δισ. ευρώ το 2014 από την αγορά, για ποια δυνατότητα επιστροφής στην αγορά μιλάμε για τα επόμενα χρόνια; Αν δηλαδή υπάρχει τόσο μεγάλο πρόβλημα για τα 4,5 δισ., πόσο πιο μεγάλο πρόβλημα είναι να αναχρηματοδοτηθούν 17 δισ. ευρώ έως το 2020;
Και η αλήθεια αγαπητέ αναγνώστη είναι ότι όσο θα εξαρτώμεθα από αυτό τον επίσημο δανεισμό, θα έχουμε μαζί μας την τρόικα και τους “ξένους δανειστές” και ναι, θα έχουν το λόγο σε πολλές από τις αποφάσεις των πραγμάτων σε αυτή τη χώρα. Η εναλλακτική λύση είναι να φτιάξουμε ένα δικό μας μνημόνιο, να βάλουμε σε τάξη τα των οικονομικών μας, να αναδιαρθρώσουμε το κράτος και στη συνέχεια να πούμε στην τρόικα να πάει στο καλό. Έχουμε όμως μια πολιτική ηγεσία ικανή για κάτι τέτοιο; Μέχρι τώρα όχι, και όσον αφορά την τωρινή κυβέρνηση, μένει ακόμα να αποδειχτεί.
Κατά την άποψή μου θα πρέπει επιτέλους η εκάστοτε κυβέρνηση να πει την αλήθεια στον κόσμο. Δεν είναι αυτό δήλωση κατηγορητήριο ενάντια της κυβέρνησης (διότι έχει αρκετά προβλήματα και αν μη τι άλλο κάνει μια σχετικά καλή δουλειά στην διαχείριση της καθημερινότητας), αλλά μιλάω γενικά.
Δεν μπορεί να βγαίνει ο κάθε υπουργός οικονομικών της εκάστοτε κυβέρνησης και να λέει ότι του χρόνου θα επανέρθουμε στις αγορές. Αν δεν βλέπει ότι δεν μπορούμε ή λέει ψέματα, τότε δεν θα πρέπει να είναι υπουργός οικονομικών. Δεν μπορεί να λέει το κάθε κόμμα (αναλόγως αν είναι ή όχι στην κυβέρνηση) ότι το χρέος είναι διαχειρίσιμο και ότι όλα θα πάνε καλά. Δεν μπορείς να καλλιεργείς προσδοκίες ότι δεν θα υπάρχουν άλλες μειώσεις στις συντάξεις, όταν όλοι γνωρίζουν ότι το συνταξιοδοτικό μας σύστημα είναι πιο πτωχευμένο ακόμα και από τα δημοσιονομικά του κράτους.
Και εδώ τώρα είναι το μεγάλο ζητούμενο, πως θα απαγκιστρωθούμε από τον λαϊκισμό και την ανοησία της πολιτικής ηγεσίας (για όλα τα κόμματα μιλάω), με σκοπό να μπορεί ο μέσος πολίτης να μάθει την αλήθεια; Διότι ακόμα και αν υποθέσουμε ότι μια κυβέρνηση τα κάνει όλα σωστά, πως να περάσει αυτό το μήνυμα στους πολίτες, όταν ο κάθε ένας λέει το μακρύ και το κοντό του;
Πηγή: Capital
freewill.gr 
Got something to say? Go for it!