Γράφει ο Μάριος Μπρούσκος-Στυλιανόπουλος

Δημοσιεύθηκε στο arriton.gr στις 19 Ιανουαρίου 2014

 

Με το  νέο έτος και τους βραδείς ρυθμούς αναπροσαρμογής και  εξυγιάνσεως της χώρας, ενισχύεται η άποψη πως οι πρόωρες εκλογές καθίστανται αναγκαίες. Όλο και περισσότεροι Έλληνες θεωρούν ότι μία προσφυγή στις κάλπες θα επιφέρει έναν γόνιμο πολιτικό ανασχηματισμό, ο οποίος θα επιλύσει τα προβλήματα του τόπου και θα αναδιαπραγματευτεί το μνημόνιο με λιγότερο επονείδιστους όρους. Μέσα σε αυτή την μερίδα λαού και πολιτικών, υπάρχουν και ορισμένοι νοσταλγοί της δραχμής, οι οποίοι υποπίπτοντας στο ολέθριο παρόραμα συγκρίσεως των δύο νομισμάτων σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, εκτιμούν ότι μία έξοδος από την Ευρωζώνη θα ήταν ωφέλιμη και το επίπεδο ευημερίας του ελληνικού λαού θα επέστρεφε σε επίπεδα της προηγούμενης δεκαετίας.

Αναμφισβήτητα, η χώρα μας εξακολουθεί και παρουσιάζει την παθογένεια του παρελθόντος, αφού δεν έχουν ανασχεθεί οι θνησιγενείς πολιτικές που εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια. Ο δημόσιος τομέας παραμένει υπερτροφικός και δυσλειτουργικός, η επιχειρηματική εξωστρέφεια είναι ελάχιστη, η απουσία σταθερότητας στο φορολογικό σύστημα δυσχεραίνει σημαντικά την ανάληψη επενδύσεων και πολλοί τομείς της κοινωνίας, όπως η παιδεία και η υγεία, χρίζουν άμεσης αναβαθμίσεως. Φυσικά, όλα αυτά δεν μπορούν να διορθωθούν εν μία νυκτί καί η διάχυση των θετικών αποτελεσμάτων μόνο όψιμη μπορεί να είναι.

Ωστόσο, επικρατεί κλίμα δυσπιστίας και αβεβαιότητας, σημαντική μερίδα του λαού δεν μπορεί να προσαρμοστεί στην λιτότητα μιας και είχε μάθει να ζει σε μία »φυσαλίδα» πλασματικής και δανεικής ευημερίας  και ως εκ τούτου αντιδρά. Εχθρεύεται το τρέχον πολιτικό σύστημα, θέλει να δει τους πολιτικούς φυλακή, εκδηλώνει απαξίωση απέναντι σε κάθε μορφή πολιτικής ή απόπειρα εξορθολογισμού της παράνοιας του παρελθόντος και εκτιμά πως οι εκλογές θα δώσουν μία νέα πνοή στον τόπο. Βέβαια, όλα αυτά συνιστούν μία αφηρημένη παρόρμηση, η οποία στερείται κάθε λογικής επεξεργασίας καί τροφοδοτεί μόνο μία πρόσκαιρη επιθυμία εξόδου από ατομικές δυσχέρειες. Για αυτό καί πολλοί άνθρωποι ενδίδουν στις σειρήνες του λαϊκισμού, πιστεύουν αλυσιτελείς προτάσεις καί αναζητούν την εθνική λύτρωση σε μαθητευόμενους μάγους, οι οποίοι ίσως αναδειχθούν από την πρόωρη διενέργεια εκλογών.

Τη δεδομένη χρονική περίοδο,οι πρόωρες εκλογές θα ενίσχυαν την αποσταθεροποίηση της χώρας και η αγχώμαλη αναμέτρηση των κομμάτων θα πυροδοτούσε μία μορφή πολιτικής αναρχίας. Η χώρα διανύει μία κρίσιμη καμπή και έχει ανάγκη από κυβερνητική σταθερότητα μιάς και δεν υπάρχουν περιθώρια για πειραματισμούς. Επίσης, η πρόωρη διενέργεια εκλογών δεν ενδείκνυται από τη στιγμή που η Ελλάδα έχει αναλάβει την προεδρία της ΕΕ και είναι άκρως απαραίτητο να επιδειχθεί πολιτική σύμπνοια και σταθερότητα. Όμως, πέραν της αναγκαιότητας της περιόδου για πολιτική συσπείρωση, πρέπει να ολοκληρωθούν τα μέτρα σχετικά με τη δημοσιονομική προσαρμογή.

Ο πρώτος στόχος του δημοσιονομικού πλεονάσματος, παρόλο που φαντάζει αμελητέος μπροστά στα θηριώδη προβλήματα που μαστίζουν την κοινωνία μας, όπως είναι η εκρηκτική ανεργία, είναι μία επιτυχία. Σημαίνει πως οι Έλληνες πέτυχαν κάτι μικρό αλλά σημαντικό, είτε μέσω περικοπών είτε μέσω άλλων θυσιών. Επιπροσθέτως, είναι σημαντικό να ολοκληρωθεί η τετραετία διότι υπό διαφορετικές συνθήκες η χώρα μας θα επανέλθει στο σημείο μηδέν καί όσοι στόχοι έχουν αναληφθεί, θα εγκαταλειφθούν. Ακόμη καί αν υπάρχουν κάποιες πιθανότητες να βρεθούμε μπροστά σε κάτι θετικό τα επόμενα χρόνια, αυτές θα ελαχιστοποιηθούν αν γίνει ανακοπή της τρέχουσας πορείας.

Όμως, υπάρχει και ο αντίλογος. Σημαντικό μέρος του ελληνικού λαού υποφέρει, η ανεργία είναι υψηλή, οι μισθοί έχουν κατρακυλήσει σε επίπεδα που καθιστούν την επιβίωση δύσκολη και έχουν καταρρακώσει την ελπίδα και την αξιοπρέπεια των συμπολιτών μας, η φορολογία είναι άδικη καί πολλές φορές αβάσταχτη, δεν υπάρχει μία ενιαία και σταθερή φορολογική πολιτική, η παιδεία παραπαίει, το δημόσιο παραμένει δαιδαλώδες και γενικά δεν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι η χώρα έχει τεθεί σε τροχιά ανακάμψεως. Αντικειμενικά, η γενική κατάσταση στην Ελλάδα δεν είναι καλή. Και όσο επικρατούν αντίξοες συνθήκες, ο λαός θα αναζητά μανιωδώς μεταβολή του πολιτικού σκηνικού. Η αλήθεια, όμως, είναι πως και πρόωρες εκλογές αν γίνουν, ακόμη και προκύψει ένας διαφορετικός κομματικός σχηματισμός, πάλι θα βρεθεί αντιμέτωπος με τα τρέχοντα προβλήματα. Και η χώρα μας θα βρεθεί σε ακόμη πιο μειονεκτική θέση, διότι τα προβλήματα αυτά θα διογκώνονται όσο η πιθανή νέα κυβέρνηση θα χάνει χρόνο προκειμένου να τα διαχειριστεί, ιδίως αν είναι άπειρη.

Συνοψίζοντας, εκτιμώ πως το σενάριο των πρόωρων εκλογών δεν είναι αυτό που χρειάζεται η χώρα. Η βελτίωση των συνθηκών διαβιώσεως των Ελλήνων και ο εξευρωπαϊσμός της χώρας μας απαιτούν επιμονή, εργατικότητα και συλλογικότητα. Η αποτίναξη όλων των χρεωκοπημένων μοντέλων και των ιδεοληψιών που κατατρέχουν την κοινωνία μας είναι μία χρονοβόρος διαδικασία και στα πρώτα στάδια εφαρμογής της προξενεί αντιδράσεις, μιας και καθετί νέο ποτέ δεν αντιμετωπίζεται με συγκατάβαση. Αν ολοκληρωθεί η τετραετία και  αποδειχθεί πως η παρούσα κυβέρνηση δεν ανταποκρίθηκε στις ρεαλιστικές προσδοκίες του λαού, τότε σαφώς και  το εκλογικό σώμα θα πρέπει προβεί σε επανεκτίμηση και αναθεώρηση του πολιτικού γίγνεσθαι.

Πηγή: arriton.gr