Γράφει ο Ιάσων

Δημοσιεύθηκε στις 2 Μαρτίου 2014

 

«Δεν κάνουμε διάλογο μαζί σας. Ήρθαμε να διαλύσουμε τη συνάντηση!»

κραύγαζαν φοιτητές που πρόσκεινται σε κόμματα της Αριστεράς, προς τους καθηγητές τους και τους πανεπιστημιακούς (Έλληνες και ξένους) που ταξίδεψαν στη Θεσσαλονίκη από πανεπιστήμια των ΗΠΑ, της Γερμανίας, της Βρετανίας και του Βελγίου για να συμμετάσχουν στην εξωτερική αξιολόγηση τμημάτων της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτέλειου. Τα γεγονότα περιγράφονται στην διαδικτυακή πύλη του ΑΠΘ.

Το ίδιο επαναλήφθηκε στις 17 Φεβρουαρίου, όταν έγινε η πρώτη απόπειρα για τη διενέργεια των εκλογών για τη θέση του κοσμήτορα στη Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών, και πάλι ξανά χθες (27/02/2014) όταν περίπου 10 «φοιτητές» του ΣΥΡΙΖΑ (της σχολής μεταπτυχιακών αναρχοβάνδαλων) αντιδρώντας στην εφαρμογή του νόμου πλαισίου 4009 και του σχεδίου «Αθηνά» για την αναδιάρθρωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Βεβαίως είναι περιττό να πούμε ότι ουδείς διανοήθηκε να καλέσει την αστυνομία!

Η ελληνική πολιτεία, οι διανοούμενοι, οι εκπαιδευτικοί, οι φιλόσοφοι, οι «ιστορικοί και εκπαιδευτικοί» στα κατηχητικά των μέσων ενημερώσεως, οι νεοέλληνες εν γένει, ηλεκτρίζονται στην ιδέα ότι η όποια εκλεγμένη κυβέρνηση θα έστελνε επιτέλους την αστυνομία, τα ματ, τις ειδικές δυνάμεις… εν πάση περιπτώσει τα ΛΟΚ αν απαιτείτο για να ισχύσει ο νομός να προστατευθούν εν τοις πράγματι και όχι θεωρητικώς, οι καθηγητές, οι πραγματικοί σπουδαστές, το προσωπικό των Πανεπιστήμιων από την βία των αναρχοβανδάλων τρομοκρατών του ΣΥΡΙΖΑ, του ΑΝΤΑΡΣΥΑ των αλληλέγγυων του κου Βούτση ή και όποιου άλλου τυχόν υπάρχει.

Στην περίπτωση της Ουκρανίας διαπιστώνουμε στην πλειοψηφία των μέσων ενημερώσης, στον τύπο, στα τηλεοπτικά κανάλια, τους ομιλητές αλλά και πολύ περισσότερο στους διαλόγους των ιστολογίων στα μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης την τόσο φιλική αποδοχή (αν όχι στεντόρειες ζητωκραυγές) υπέρ του Πούτιν επειδή εισέβαλε γενναία ως ο Μπρανκαλεόνε στην Κριμαία και έχει παρατάξει τις ηρωικές στρατιές του και τα τανκς στα σύνορα της Ουκρανίας, προκειμένου, όπως εξ όσου χιτλερικά έπραξε στην Οσετία το 2008, κατά δήλωση του, να «προστατεύσει» και πάλι «τους ρωσόφωνους και τα συμφέροντα της Ρωσίας που κινδυνεύουν από τους Ουκρανούς». Μάλιστα, ήδη εφοδίασε με ρωσικά διαβατήρια τους Ουκρανούς αξιωματούχους των, μέχρι προχθές, ειδικών δυνάμεων “Berkut”. Χωρίς αυτό να θεωρείται καν «επέμβαση» από όλους εμάς που προαναφέραμε. Φαντασθείτε αν η αμερικανική παρείχε το δικαίωμα στους Κουβανούς να αποκτήσουν αμερικανικό διαβατήριο! Μπορεί στην Κούβα να έμενε μόνο ο Φιντέλ και ο αδελφός του αλλά εδώ στην Ελλάδα καθημερινώς θα γίνονταν διαδηλώσεις (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΧΑ, ΑΝΕΛ, Φιλελευθέρων, ίσως και από τους συνδικαλιστές της ΝΔ) για την επέμβαση της Αμερικής στην ελεύθερη Κούβα! Τώρα που το κάνει ο Πουτιν;

Μούγκα στρούγκα..

Η άλογη εχθρότητα κατά των ΗΠΑ και η ταύτιση της χώρας, όπου λειτουργεί η Δημοκρατία παραδειγματικά, με τον επεκτατισμό, είναι απότοκος μιας ιδεοληπτικής εμμονής που ξεκίνησε διεθνώς με το τέλος του Β Παγκοσμίου πολέμου ως προπαγανδιστική επίθεση της σοβιετικής ένωσης. Συνεχίσθηκε και μετά την πτώση του τείχους του αίσχους και εν συνεχεία της καταρρεύσεως της σοβιετικής τυραννίας από τους ανθρώπους της «επανάστασης που χάθηκε» και που είναι τόσο εύκολα αναγνωρίσιμοι από την μανία, το μίσος, την εχθρότητα την καταστροφή που επιδεικνύουν προς κάθε τι δημιουργικό. Βεβαίως η αριστερά θέλει επιδεικτικά να αγνοεί, και μαζί της κι εμείς, ότι δεν υπάρχει φιλελεύθερο μέσον κοινωνικής δικτυώσεως που αποσκοπεί σε ένα και μόνο βασικό αγαθό την ελεύθερη επικοινωνία και την επίγνωση – αναζήτηση της αληθείας, που να μην είναι αμερικανικής προέλευσης, λειτουργίας συντήρησης. Αναφέρω τα πλέον διαδεδομένα: internettwitterblogfacebook που τα συζητούν στα ελληνικά καφενεία ορεινών χωριών.

Χάριν αυτών των μέσων τα πρακτορεία εξακολουθούν να αναμεταδίδουν φρικώδεις εικόνες ρωσόφωνων (αυτών που υποτίθεται ότι κινδυνεύουν) να κτυπούν με σφυριά τα άκρα των ποδιών και τα γόνατα Ουκρανών στην Κριμαία και στο Χάρκοβο, οι τραυματισμένοι να σέρνονται με τα τέσσερα ανίκανοι να σταθούν όρθιοι, πρόσωπα πλημμυρισμένα στο αίμα νέων που έχουν ξυλοκοπούνται από τους ρωσόφωνους. Αυτή η αντίδραση των ρωσόφωνων – που κινδυνεύουν να πληγώσουν τα χέρια τους σφυροκοπώντας στην κυριολεξία και σπάζοντας τα κεφάλια των Ουκρανών – αλλά και του Πούτιν να επικαλείται το γελοίο επιχείρημα του δήθεν κίνδυνου των ρωσόφωνων και πάλι, προκειμένου να επιβάλει τον τρόμο και την απομόνωση στην Ουκρανία είχαν ως αφορμή και πρόσχημα ένα μόνο. Την ελεύθερη επιλογή του ουκρανικού λαού να συνδεθεί εμπορικά (άκουσον άκουσον ναζιστικό αίτημα!) με την ΕΕ. Να πάψει να είναι ες αεί κληρονομιά-κτήμα της τσαρικής μετασοβιετικής Ρωσίας, χωρίς καν να αρθρώσει «έξω οι βάσεις του θανάτου

Αντιθέτως η Ουκρανία δεν παραβίασε ουδεμία συμφωνία με την Ρωσία που θα εξακολουθεί να ελλιμενίζει συντηρεί εξοπλίζει τον στόλο της με μία αποικιοκρατική σύμβαση μέχρι το 2042 και να διατηρεί την στρατιωτική της βάση. Ούτε οι Ουκρανοί επέβαλαν δικτατορία στην χώρα τους, αφού εκπρόσωποι του υφισταμένου κοινοβουλίου κυβερνούν μέχρι τις εκλογές του Μαΐου μετά την αυτοκατάρρευση του Λουδοβίκου Γιανουκόβιτς. Ούτε πάλι κάλεσαν κάποιο «φασιστικό» κράτος της Ευρώπης αλλά. ούτε τις «ιμπεριαλιστικές» ΗΠΑ να δημιουργήσουν βάση στο υπογάστριο της Ρωσίας, όπως είναι π.χ η Κούβα στην Αμερική. Απλά, οι Ουκρανοί διεκδίκησαν το αναφαίρετο δικαίωμα τους να είναι ελεύθεροι να αγοράζουν ευρωπαϊκά προϊόντα στις τιμές που τα προμηθεύονται οι Ευρωπαίοι και να συναλλάσσονται ελευθέρα και προς το συμφέρον τους.

 

Όταν αυτόν τον βιασμό που σήμερα επαναλαμβάνει η ξεψυχισμένη Ρώσικη Άρκτος σε ένα μικρό κράτος τέως υποτελές στην τυραννία της πάλαι ποτέ σοβιετικής ένωσης – νυν της Ρωσίας του Πούτιν – χωρίς κανένα ουσιαστικό ή έστω νόμιμο λόγο (αφού οι βάσεις διατηρούνται τα δίκτυα οι ρώσικες εταιρείες διανομής Φυσικού αερίου παραμένουν) απλώς για λόγους μεγαλοϊδεατισμού και γοήτρου και αυτή η μονομερής πράξη βίας «δικαιολογείται» και «επευφημείται» στην Ελλάδα περίπου από όλους ως «νόμιμη ενέργεια». Την ίδια στιγμή που εδώ στην Ελλάδα η επέμβαση της αστυνομίας σε κάθε βιαιοπραγία ή έκνομη ενέργεια της Αριστεράς και των οπαδών της θεωρείται «φασιστική».

Είναι φανερό ότι το διαζύγιο νεοέλληνα-λογικής είναι οριστικό.

 

Πηγή: zougla.gr