Γράφει ο Περικλής Βαλλιάνος*

Δημοσιεύθηκε στο facebook στις 29 Μαρτίου 2014

Δραγασάκης

Τις δηλώσεις Δραγασάκη ενώπιον των Γερμανών βουλευτών θα τις προσυπέγραφε κάθε εχέφρων άνθρωπος. Ας θυμηθεί όμως ότι όσοι είχαν αυτές τις απόψεις από την αρχή της κρίσης υβρίσθηκαν, χλευάσθηκαν και γιαουρτώθηκαν από τους κομματικούς του φίλους.

Ας θυμηθεί επίσης ότι ο αρχηγός του θεωρεί το γιαούρτωμα βιαιοπραγία μόνον όταν κατευθύνεται εναντίον των κομματικών φίλων του. Κατά των αντιπάλων του διατάσσει πυρ κατά βούλησιν. Βαφτίζει, ο αστοιχείωτος ούτος Σωτήρ της Ευρώπης, θεμιτή «διαμαρτυρία» την σύλληψη ως ομήρων από φοιτητοτραμπούκους μιας ολόκληρης Γενικής Συνέλευσης και την αιχμαλωσία της για μια ολόκληρη μέρα περίπου. Αναρωτιέμαι αν πληροφόρησε τους φίλους του στην Ιταλία για τις ανδραγαθίες του αυτές. Πιστεύω ότι εάν είχαν υπόψη τους τέτοιες συμπεριφορές οι περιθωριακοί φίλοι του στην Ευρώπη, ακόμη και από αυτούς τα τρία τέταρτα θα του γύριζαν αηδιασμένοι τις πλάτες.

Οι απόψεις λοιπόν Δραγασάκη, ακόμα και αν ο ίδιος τις ασπάζεται (και πιστεύω ότι τις ασπάζεται) είναι αποκλειστικά για εξωτερική κατανάλωση. Στο εσωτερικό μιλάμε ακόμα για δημοψηφίσματα και την εναλλακτική της δραχμής. Και εν πάση περιπτώσει πριν αλέκτωρ φωνήσαι ηκούσθη ο κ. Σκουρλέτης να καταριέται τις απόψεις Δραγασάκη ως προδοσία των κομματικών στόχων και άλλα τοιαύτα δημεγερτικά.

Κάποια στιγμή οι υπεύθυνοι άνθρωποι μέσα σ΄αυτό το μόρφωμα (και υπάρχουν αρκετοί) θα πρέπει να αποφασίσουν αν έχουν καμμιά σχέση με τους εκατομμυριούχους παλαιοπασόκους και τους γουναράδες που το σέρνουν από τη μύτη. Και θα τους δοθεί η ευκαιρία μετά τις εκλογές, όταν τα κάστρα στην άμμο που χτίζουν θα έχουν διαλυθεί από το κύμα.

Ο πραγματικός αρχηγός του κόμματός τους δεν είναι καν ο Αλέξης Τσίπρας. Είναι ο κ. Λαφαζάνης. Αυτός κατέχει την «μειοψηφία της αρνησικυρίας» (την blocking minority) που του δίνει κάθε ευχέρεια να ακυρώνει την οποιαδήποτε κίνηση των προεδρικών (έστω και από καθαρό καιροσκοπισμό) προς την κατεύθυνση μιας εποικοδομητικής δημοκρατικής πολιτικής. Ἀσε που κατά τα φαινόμενα πρέπει να είναι και ο «αρχηγός της καρδιάς» των διαφόρων φυλών της κομματικής βάσης, ασχέτως αν αυτό για λόγους εκλογικών υπολογισμών δεν μεταφράζεται σε πλειοψηφία στα κομματικά σώματα. Και μια σταγόνα από το δηλητήριο του να στάξει αυτός και περίεργοι φίλοι του κάθε φορά φτάνει για να δηλητηριάσει όλο το νερό.

 

*Ο Περικλής Βαλλιάνος είναι καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας στο τμήμα πολιτικής επιστήμης και δημόσιας διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών.