Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος

Δημοσιεύθηκε στην Εστία στις 2 Ιουνίου 2014

Δημιουργικότητα

Από την μία πλευρά είναι οι τέσσερις Έλληνες στους δέκα. Αυτοί που θέλουν πολιτική σταθερότητα, μεταρρυθμίσεις, αποσοβιετοποίηση της οικονομίας και μικρότερο αλλά πιο αποτελεσματικό κράτος. Αυτοί συνθέτουν μια ηρωική Ελλάδα, που βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο.

Στην άλλη όχθη βρίσκεται η Ελλάδα της ακινησίας. Αυτή της δημοσιοϋπαλληλίας στην χειρότερη εκδοχή της, των συντεχνιών, των επιχειρήσεων-ζόμπι και του ανορθολογισμού. Αυτή η Ελλάδα ονειρεύεται επιστροφή στο παρελθόν, όπου δήθεν τυφλοί θα εισπράττουν επιδόματα, αποβιώσαντες συνταξιούχοι θα εισπράττουν συντάξεις, επίορκοι γιατροί θα τσεπώνουν φακελάκια και αρπακτικοί «δημόσιοι λειτουργοί» θα κτίζουν βίλες εις υγείαν των μεγάλων κορόιδων. Αυτή η Ελλάδα δεν πρόκειται να το βάλει κάτω, γιατί δεν θέλει τίποτε να αλλάξει στον τόπο αυτόν. Είναι λοιπόν σαφές ότι η Ελλάδα αυτή θα αντισταθεί πεισματικά στις αλλαγές και με το γνωστό θράσος της.

Ωστόσο, ως προς την έκβαση της αντιπαράθεσης της κινητικής με την ακίνητη Ελλάδα, εμείς αισιοδοξούμε. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο χώρος των επιχειρήσεων, παρά τα σφοδρά κτυπήματα που εδέχθη και δέχεται, παρουσιάζει απίστευτες αντοχές. Και αυτές οι τελευταίες αποτελούν ελπίδα ότι ο δρόμος που οδηγεί στην έξοδο από την κρίση δεν είναι μακριά.

«Αφήστε 2.000 ευκαιρίες να ανθίσουν», είναι το μήνυμα που στέλνει σε τράπεζες, επιχειρήσεις αλλά και επενδυτικά ταμεία (privateequityfunds) η νέα μελέτη της εταιρίας συμβούλων επιχειρήσεων PwC (PricewaterhouseCoopers), η οποία ζητά από τις ελληνικές τράπεζες να αναδιαρθρώσουν δάνεια και να διοχετεύσουν προς τις επιχειρήσεις ρευστό της τάξεως των 10 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Πιο αναλυτικά, όπως έγινε γνωστό την προπερασμένη εβδομάδα από τον εντεταλμένο σύμβουλο της εταιρίας κ. Κ. Μητρόπουλο, η PwC διενήργησε μελέτη σε δείγμα 2.950 επιχειρήσεων, που απασχολούν περί τους 500.000 εργαζόμενους και αντιπροσωπεύουν το 85% του ετήσιου τζίρου της αγοράς και το 25% του ΑΕΠ της χώρας. Στο πλαίσιο αυτής της μελέτης διαπιστώνεται ότι, παρά την βαθιά ύφεση, ο παραγωγικός ιστός της χώρας δεν έχει καταστραφεί και άρα μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για νέες επενδύσεις και αναπτυξιακή πορεία. Ωστόσο, για να πάρει μπροστά η παραγωγική μηχανή, απαιτούνται νέες επενδύσεις από τις εταιρίες με καλά θεμελιώδη στοιχεία, αναδιάρθρωση δανείων για τις επιχειρήσεις που μπορούν να σωθούν και εκκαθάριση των επιχειρήσεων που δεν έχουν αξία (zombies).

Οι τράπεζες θα μπορούσαν να ρίξουν ως 10 δισεκατομμύρια ευρώ για την χρηματοδότηση επιχειρήσεων και την αναδιάρθρωση δανείων και να προχωρήσουν, μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα, σε ταχεία εκκαθάριση εταιρειών στις οποίες έχουν χορηγήσει δάνεια ύψους 15 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αν συμβεί αυτό, θα μπορούν να προσβλέπουν σε κινητοποίηση επενδύσεων από τρίτους ύψους 7 δισεκατομμυρίων ευρώ και σε ανάκτηση περιουσιακών στοιχείων ύψους 2 δισεκατομμυρίων ευρώ από τις επιχειρήσεις που θα οδηγηθούν σε ταχεία εκκαθάριση. Το όφελος για την οικονομία θα ήταν επίσης σημαντικό, καθώς θα αυξάνονταν ετησίως το ΑΕΠ κατά 0,7%-1% ως το 2020.

Με βάση την μελέτη από το δείγμα των 2.950 επιχειρήσεων, οι περίπου 800 χαρακτηρίζονται ως «stars» ή «almoststars». Με 5 δισεκατομμύρια ευρώ νέες χρηματοδοτήσεις από τις τράπεζες και προσέλκυση άλλων 3 δισεκατομμυρίων ευρώ από τρίτους επενδυτές θα μπορούσαν να προχωρήσουν σε νέες επενδύσεις, ενισχύοντας τα μεγέθη τους.

Περίπου 1.269 εταιρίες με 19,5 δισεκατομμύρια ευρώ δανειακά βάρη θα χρειασθούν αναδιάρθρωση δανείων. Οι τράπεζες θα πρέπει να ρίξουν ως 10 δισεκατομμύρια ευρώ για την αναδιάρθρωση και αναχρηματοδότηση τους και να βρουν στρατηγικούς επενδυτές που να βάλουν ως 4 δισεκατομμύρια ευρώ καλύπτοντας αυξήσεις κεφαλαίου. Αυτή η υποκατηγορία αποτελεί και την μεγαλύτερη δεξαμενή των αναδιαρθρώσεων δανείων. Από το τι μέρος των παραπάνω επιχειρήσεων θα αναδιαρθρωθεί αποτελεσματικά ως το τέλος του 2015 θα κριθεί εν πολλοίς και η αναζωογόνηση ή όχι της εγχώριας οικονομίας σύμφωνα με τον εντεταλμένο σύμβουλο της PwCκ. Κ. Μητρόπουλο.

Τέλος, υπάρχουν και οι υπερχρεωμένες επιχειρήσεις, με αρνητικές ταμειακές ροές, οι οποίες έχουν τραπεζικό δανεισμό 15 δισεκατομμυρίων ευρώ. Για αυτές η μελέτη προτείνει την εκκαθάριση τους, ώστε να ανακτηθούν κάποια περιουσιακά στοιχεία, η αξία των οποίων υπολογίζεται στα 2 δισεκατομμύρια ευρώ.

Σημειώνεται ότι, μετά την πρόσφατη άσκηση προσομοίωσης και τις αυξήσεις κεφαλαίου, οι τράπεζες διαθέτουν την δυνατότητα να κάνουν προβλέψεις για επιχειρηματικά δάνεια ύψους 17 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Υπάρχει λοιπόν φως στην άκρη του τούνελ. Ας μην αφήσουμε κάποιους να το σβήσουν. Διότι οι άνθρωποι που εκπροσωπούν την Ελλάδα της ακινησίας αυτό επιδιώκουν. Θέλουν να απογοητεύσουν τους δημιουργούς, τους ανήσυχους Έλληνες που δεν το βάζουν κάτω με καμία δυσκολία. Θέλουν να τους διώξουν τους Έλληνες αυτούς γιατί τους χαλούν τη σούπα. Όπως αυτό συμβαίνει στις ελεύθερες κοινωνίες, με τους κάθε μορφής δημιουργούς. Αποτελούν τη δύναμη τους. Την πολύτιμη πρώτη ύλη τους. Μια πρώτη ύλη όμως που αρνείται το σκοταδισμό και την ανοησία ως τρόπο έκφρασης.