Γράφει ο Τηλέμαχος Μαράτος

Δημοσιεύθηκε στην Εστία στις 7 Ιουνίου 2014

Μπόκο Χαράμ

 

Ο πόλεμος ενάντια στην Δύση, στις αρχές και στον πολιτισμό της και το «Μέτωπο της πολιτικής ορθότητας» στην Ελλάδα 

   Απορροφημένοι με τα πολύ «σοβαρά» θέματα της επαρχιακής μας πολιτικής, πιθανόν να μην έχουμε δώσει την πρέπουσα σημασία στην πραγματική απειλή που… ανατέλλει. Τα σημεία είναι τόσα, που ασφαλώς δεν είναι δυνατόν να καταγραφούν, ούτε ως επικεφαλίδες, σε ένα χρονογράφημα.

Κάθε ένα από αυτά είναι εξ ίσου σημαντικό. Άλλα είναι πιο τρομερά, όπως η επίθεση στους «Δίδυμους Πύργους», άλλα ακόμη πιο φρικώδη, όπως ο δημόσιος, λιθοβολισμός κόρης από τον πατέρα (με την συνέργεια της μάνας) παρουσία πλήθους και αστυνομίας, η έγκυος που γέννησε αλυσοδεμένη και επρόκειτο να απαγχονιστεί, στο Σουδάν, διότι αλλαξοπίστησε. Στο Σουδάν επίσης σταυρώνουν χριστιανούς χλευάζοντας ότι τους χαρίζουν την δυνατότητα να μαρτυρήσουν όπως ο Χριστός, κ.α., κ.α. Όλα όμως έχουν ένα κοινό παρανομαστή: «Μπόκο Χαράμ». Η πρώτη λέξη «Μπόκο» σημαίνει – με την ευρεία έννοια – την Δύση. Τον πολιτισμό και την θρησκεία μας, ζωγραφική, μουσική, κοινωνική ζωή, την επιστήμη, γνώση και την απόλαυση και χαρά της Ζωής. Η δεύτερη λέξη είναι γνωστή – είναι από εκείνες που έχουν βρωμίσει την γλώσσα μας λόγω αναγκαστικού συγχρωτισμού.

Ο όρος «Μπόκο Χαράμ» ήρθε στην επικαιρότητα λόγω της απαγωγής διακοσίων εξήντα κοριτσιών από τους ψυχοπαθείς της ομωνύμου μουσουλμανικής συμμορίας στην Νιγηρία (sunni, εάν νομίζετε ότι έχει καμία σημασία) και την απειλή ότι θα πουληθούν ως σκλάβες. (Αυτό το τελευταίο αποδεικνύει ότι η δουλειά πάντοτε ανθεί στον μουσουλμανικό κόσμο, σε αδιάκοπη συνέχεια από τους αρχαίους χρόνους). Μια επιπόλαια έρευνα αποκαλύπτει ότι αυτή η οργάνωση δραστηριοποιείται συνεχώς σε αποκεφαλισμούς – συχνά «αμαρτωλών» μουσουλμάνων – τους οποίους βιντεοσκοπεί. Αυτό πλέον είναι συνήθης πρακτική των Μουσουλμάνων «μαχητών», από την Νιγηρία μέχρι το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Ωστόσο και στην Αγγλία, άγγλος στρατιώτης αποκεφαλίστηκε εν μέση οδώ, προσφάτως. Στην Σαουδική Αραβία γίνεται επισήμως, και δημόσια, σε πλατείες, μαζί με ακρωτηριασμούς, μαστιγώσεις κ.α.

Όλο το έδαφος της Σαουδικής Αραβίας είναι «ιερό» – κατά δήλωση τους και η παραμικρή αναφορά στην χριστιανική θρησκεία ή σύμβολο (ούτε καν υπάρχει θέμα εκκλησιών!) τους προσβάλλει θανάσιμα (για τους άλλους). Υπάρχει βέβαια μια διαβάθμιση: Άλλες πόλεις είναι ιερές, άλλες ιερότερες και άλλες ιερότατες. Αυτό το δικαίωμα δεν αναγνωρίζεται στους δυτικούς, όπου οι φανατικοί Wahhabi συντηρούν πάνω από οκτακόσια τζαμιά, τεκμηριωμένα άντρα προσηλυτισμού επίδοξων αυτοκτονούντων «Τζιχάντις». Ορδές απαιτούν να προσευχηθούν στην Αγία Σοφία.

Στο Πακιστάν και στην Ινδία οι ομαδικοί βιασμοί κοριτσιών έφθασαν πάνω από 48.000 τα τελευταία χρόνια. Αυτοί είναι μόνο όσοι καταγγέλθηκαν. Κατανοητό ότι υπάρχει κάποιος δισταγμός για την καταγγελία, λόγω του ότι η Σαρία (δηλαδή ο κανόνας του μουσουλμανικού νόμου) προβλέπει ότι η βιασθείσα είναι ένοχος συνουσίας εκτός γάμου, ενώ για να αποδειχθεί ο βιασμός χρειάζονται πέντε αυτόπτες μάρτυρες – μόνον άντρες, γιατί η μαρτυρία γυναικός δεν μετράει. Η «ατιμασθείσα» αποβάλλεται από την οικογένεια της και την κοινωνία με μόνη διέξοδο την επαιτεία, την πορνεία ή την αυτοκτονία.

Η αύξηση των μουσουλμάνων μεταναστών στην Ευρώπη – με την Ελλάδα και την Ιταλία να έχουν το απεχθές πρωτάθλημα – δεν μπορεί πλέον να χαρακτηρίζεται ως εισβολή. Είναι κατάκτηση. Σε μεγάλες πόλεις του Βορρά το όνομα που κυριαρχεί στα νεογέννητα είναι Μοχάμεντ, ενώ υπάρχουν γειτονιές όπου ήδη εφαρμόζεται η Σαρία, όπως και ο ακρωτηριασμός γεννητικών οργάνων θηλέων βρεφών, και κανείς δεν τολμά να το καταγγείλει. Οι φρικαλέοι φόνοι «τιμής» κοριτσιών που δεν συμφωνούν να παντρευτούν υπερήλικες, η συγγενείς που δεν γνωρίζουν, είναι καθημερινοί στην Αγγλία και Γερμανία, ενώ οι πολυμελείς οικογένειες που δημιουργούν οι πολλαπλές σύζυγοι… επιδοτούνται.

Η φρίκη του γράφοντος οφείλεται στο ότι το «Μπόκο Χαράμ», δηλαδή η καταδίκη και απέχθεια της Δύσης, των αρχών και του πολιτισμού της, έχει ευρεία απήχηση σε μέρος του πληθυσμού εδώ, με πρωταγωνιστές διανοούμενους που κατηγορούν τους Έλληνες που αισθάνονται Ευρωπαίοι ότι «πιθηκίζουν», «μιμούμενοι» τους πολιτισμένους ανθρώπους του σύγχρονου Δυτικού κόσμου. Συγχρόνως η «πολιτική ορθότητα» επιβάλλει να θεωρούμε ισότιμο τον «πολιτισμό» εκείνων που θέλουν να μας σφάξουν και να εξαφανίσουν ότι δημιουργήσαμε επί τρείς χιλιάδες χρόνια, στην διανόηση, τις τέχνες, την πολιτική και τον ανθρωπισμό. Στο Ιράν φυλακίζουν ανθρώπους επειδή άκουγαν μουσική και χόρευαν. Συγχρόνως κατασκευάζουν ατομικές βόμβες.