«Γίνε αυτό που είσαι!» Φ. Νίτσε

Γνωρίζουμε πως το αλάτι νοστιμίζει το φαγητό. Όμως όπως η έλλειψη του μας προκαλεί δυσαρέσκεια έτσι και η υπερβολική χρήση. Άρα φυσιολογικά επιλέγουμε εκείνη την ποσότητα αλατιού που θα συντελέσει θετικά στο να απολαύσουμε ένα λαχταριστό γεύμα…

 

Τι μας κάνει να νιώθουμε χαρά; Τι μας κάνει πραγματικά ευτυχισμένους; Υπάρχουν πολλοί και ποικίλοι παράγοντες που επηρεάζουν την ευτυχία μας. Υπάρχουν πραγματικές συνθήκες και καταστάσεις που επηρεάζουν την ζωή και την ευτυχία μας (όπως π.χ. η οικονομική κρίση που βιώνουμε) για τις οποίες δεν έχουμε άλλη επιλογή από το απλά να τις δεχτούμε. Ωστόσο ερχόμαστε αντιμέτωποι καθημερινά με μια πληθώρα επιλογών. Οι επιλογές που έχουμε στην διάθεση μας μπορούν τελικά είτε να μας ευχαριστήσουν είτε να μας δυσαρεστήσουν.

Οι εμπειρίες μας, στον βαθμό που εμπλουτίζουν τις γνώσεις μας, μας βοηθούν να εκτιμήσουμε αν μία επιλογή θα έχει θετική συνεισφορά στην ευτυχία μας ή όχι. Αρκετά συχνά όμως ερχόμαστε αντιμέτωποι και με επιλογές που δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε ικανοποιητικά με βάση τις  γνώσεις και τις εμπειρίες που αποκτήσαμε κατά την διάρκεια της ζωής μας. Ποια κριτήρια χρησιμοποιούμε σε αυτές τις περιπτώσεις για να επιλέξουμε;

Ο αξιακός κώδικας ή αλλιώς η προσωπική μας ηθική καθορίζει τελικά τις επιλογές που κάνουμε σε καθημερινή βάση από τις πιο ασήμαντες ως τις πιο σημαντικές. Είναι μια εκτίμηση για το τι είναι καλό και ωφέλιμο για μας και τι όχι. Αυτός ο κώδικας αξιών εξελίσσεται, εκλεπτύνεται και αναθεωρείται συνεχώς στην πορεία του ανθρώπου προς την αυτογνωσία. Είναι μια αδιατάρακτη διεργασία εσωτερικών αλλαγών μέσω της οποίας ο άνθρωπος έρχεται ολοένα και πιο κοντά στην αληθινή του φύση.

Γράφει σχετικά ο Χόρχε Μπουκάι* στην εισαγωγή του βιβλίου του “Ιστορίες Να Σκεφτείς”:

«όλοι όσοι ζούμε αναζητώντας την αλήθεια, έχουμε διασταυρωθεί με πάμπολλες ιδέες που μας γοήτευσαν και ρίζωσαν μέσα μας βαθιά, τόσο που ολόκληρο το σύστημα των αξιών μας επηρεάστηκε.

   Παρόλα αυτά, μετά από κάποιο καιρό καταλήξαμε να ξεφορτωθούμε τις περισσότερες, είτε γιατί δεν στήριζαν τους προβληματισμούς μας, είτε γιατί κάποια “νέα αλήθεια”, ασύμβατη με τις προηγούμενες, διεκδικούσε μέσα μας τον ίδιο χώρο. Ή, απλώς, επειδή αυτές οι “αλήθειες” έπαυαν πια να θυμίζουν αλήθειες.

  Εν πάση περιπτώσει, εκείνες οι έννοιες που τις είχαμε ως σημεία αναφοράς ακυρώνονταν, και βρισκόμαστε ξαφνικά χωρίς πυξίδα. Καπετάνιοι στο τιμόνι του πλοίου μας, κι έχοντας συνείδηση των δυνατοτήτων μας, αλλά ανίκανοι να χαράξουμε μια αξιόπιστη πορεία…»

Γίνεται φανερό πως μέσω της διαδικασίας της δοκιμής και του σφάλματος που πραγματώνει στην ζωή του ο άνθρωπος – δοκιμάζοντας στον καθημερινό του βίο την ισχύ, την αλήθεια, την πραγματική τιμή των αξιών του – έρχεται να προσαρμόσει τον αξιακό του κώδικα στα πραγματικά δεδομένα ώστε να εξυπηρετήσει τον σκοπό της τελείωσης του..

Αρκεί να καταλάβαμε ότι ρίξαμε στο φαγητό περισσότερο αλάτι από όσο χρειαζόταν ώστε την επόμενη φορά θα ρίξουμε λιγότερο ή ίσως επιλέξουμε να χρησιμοποιήσουμε το λεμόνι αντί του αλατιού…

 

*Ο Χόρχε Μπουκάι (Jorge Bucay) γεννήθηκε το 1949 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Γιατρός και ψυχοθεραπευτής της σχολής Γκεστάλτ, ειδικεύτηκε στη θεραπεία των νοητικών ασθενειών εργαζόμενος αρχικά σε νοσοκομεία και κλινικές και, εν συνεχεία, δίνοντας διαλέξεις σε ιδρύματα, κολέγια, θέατρα, καθώς και σε ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς