Γράφει ο Κώστας Στούπας

Δημοσιεύθηκε στο Capital στις 10 Ιουνίου 2014

Ψέματα

Η αγορά πιστεύει πως δεν θα κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό δεν σημαίνει πως θα τα καταφέρει η Ν.Δ. Οι αγορές δεν φαίνεται να ποντάρουν στην ικανότητα του εγχώριου πολιτικού σκηνικού να διαχειριστεί την κατάσταση και να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο, αλλά στις δεσμεύσεις του διεθνούς παράγοντα να κρατήσει τη χώρα όρθια και να ποδηγετήσει τις μεταρρυθμίσεις.

Ο Γενικός Δείκτης του ελληνικού χρηματιστηρίου στις 18 του περασμένου Μαρτίου ήταν στις 1.369 μονάδες. Τη Δευτέρα μετά τις εκλογές της πρώτης Κυριακής που διεφάνη η αδυναμία της αξιωματικής αντιπολίτευσης να επεκτείνει την επιρροή στις τοπικές κοινωνίες (κάτι που θα έδινε χαρακτηριστικά σταθεροποίησης της επιρροής) ο Γενικής Δείκτης τερμάτισε την διόρθωση στις 1.062 μονάδες με πτώση περί το 22%.

Από τη Δευτέρα των πρώτων εκλογών μέχρι την Παρασκευή που μας πέρασε ο Γ.Δ. είχε γράψει κέρδη 22%. Στη συνέχεια, τη δεύτερη Κυριακή το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών εκτός από τις παταγώδεις απώλειες του κυβερνητικού συνασπισμού προς όφελος των μικρών κομμάτων διαμαρτυρίας, η αδυναμία της αξιωματικής αντιπολίτευσης να συγκεντρώσει περισσότερες ψήφους από τις εκλογές του 2012 παρά τον «ούριο» άνεμο που προκάλεσε η ατυχής διαχείριση της μεγαλύτερης μεταπολεμικής κρίσης, φέρνει στην επιφάνεια τις εγγενείς αδυναμίες του ΣΥΡΙΖΑ.

Η ευκαιρία να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το 2012 αιφνιδιαστικά κάτι που η χρηματιστηριακή αγορά είχε φοβηθεί πως μπορεί να συμβεί και γι’ αυτό βούτηξε μέχρι τις 470 μονάδες.

Η αγορά παίζει την απόφαση των Ευρωπαίων να κρατήσουν την Ελλάδα όρθια. Όχι την ικανότητα της εγχώριας πολιτικής σκηνής να το πράξει.

Ανασχηματισμός αναδίπλωσης

Η κυβέρνηση προσπαθεί να απαντήσει στο μήνυμα των εκλογών με τον ανασχηματισμό και η αξιωματική αντιπολίτευση με την προσπάθεια καλλιέργειας της εικόνας της κυβέρνησης που επελαύνει.

Ο ανασχηματισμός προσώπων  λίγα μπορεί να προσφέρει καθώς η χώρα με πυρήνα τη δημόσια διοίκηση αποτελούν μη κυβερνήσιμες καταστάσεις.

Όσο ευφυής και αναγνωρισμένος και να είναι νέος υπουργός των οικονομικών όταν βρεθεί αντιμέτωπος με τα σκουπόξυλα καθαριστριών ή απέναντι στους ντουντουκοφόρους εκατομμυριούχους συνδικαλιστές-βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα καταλάβει πως ούτε θέση στα καλάθια των απορριμμάτων δεν μπορεί να αλλάξει στο Υπουργείο. Δυστυχώς η μεταρρύθμιση στο Οικονομικών ξεκίνησε από τις καθαρίστριες και όχι από τους επίορκους που αποτελούν τον κανόνα.

Μακάρι να κάνουμε λάθος…

Το συμπέρασμα παραμένει πως η Ελλάδα παραμένει μια μη κυβερνήσιμη χώρα και ο ανασχηματισμός από ελάχιστη ως καθόλου βελτίωση μπορεί να προσφέρει…

Ο ανασχηματισμός σε γενικές γραμμές σηματοδοτεί μια αναδίπλωση της κυβέρνησης προς στελέχη που εκπροσωπούν το «βαθύτερο» πελατειακό μηχανισμό των κομμάτων της.

Προδίδει ανησυχία πρόωρων εκλογών και αδυναμία συγκερασμού ενός σχεδίου μεταρρυθμίσεων οι οποίες θα μπορούσαν να δρομολογήσουν την έξοδο της χώρας από την κρίση και την βαλκανική υπανάπτυξη.

Στις 21 Νοεμβρίου 2013 γράφαμε για τις συνθήκες ληστείας του δημοσίου χρήματος μέσω του φαρμάκου από οικονομικές και συνδικαλιστικές κλεπτοκρατίες.

Γράφαμε τότε: «Για την ελληνική χρεοκοπία τη μεγαλύτερη ευθύνη φέρει το κομματικό, πελατειακό, συντεχνιακό κράτος και συνδικαλιστικό παρακράτος που συνδιοικεί. Μεγάλη ευθύνη φέρνουν και οι κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις  που απομυζούν το κράτος και μέσω των φόρων τους Έλληνες πολίτες.

Τους όρους όμως σε μια κοινωνία και σε μια οικονομία, άρα και στο επιχειρείν τους θέτει πάντα το κράτος. Το κράτος είναι αυτό που εκτρέφει τις κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις για να ασκεί έλεγχο στην οικονομία αλλά και να διαφθείρονται από αυτές οι λειτουργοί του.

Τα όσα συμβαίνουν στο χώρο του φαρμάκου δείχνουν μια πλευρά αυτών που θίγονται από την εφαρμογή του μνημονίου και δεν είναι μόνο όσοι τους μειώνεται η σύνταξη ή ο μισθός στο δημόσιο.

Είναι ένα ολόκληρο σύστημα που άλλοι νέμονταν τα «φιλέτα» και άλλοι βολεύονταν με τα «κόκαλα»».

Οι αντιδράσεις που δέχεται ο υπουργός Υγείας από όλο το σύστημα  είναι ενδεικτικές των συμφερόντων που θίγονται. Οφείλει να προχωρήσει πριν του τραβήξουν το χαλί κάτω από τα πόδια όπως το τράβηξαν παλαιότερα στον Αλέκο Παπαδόπουλο…

Από τις ελάχιστες μεταρρυθμιστικές εξαιρέσεις στη γενικότερη  κυβερνητική ραθυμία και παράλυση. Οι αντιδράσεις το επιβεβαιώνουν αυτό.»

Πηγή: Capital