Κατά πάσα πιθανότητα το μεγαλύτερο στοίχημα της Ελλάδας για τον επόμενο αιώνα είναι η δημοσιονομική και τραπεζική ένωση της ζώνης του ευρώ να προηγηθούν του «ατυχήματος» στο οποίο με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί τη χώρα η πολιτική της ηγεσία, μη τολμώντας να αγγίξει τα κακώς κείμενα που η ίδια δημιούργησε καθώς και οι όμοιες που προηγήθηκαν.Η δημοσιονομική και τραπεζική ενοποίηση όπως και η είσοδος της χώρας στο ευρώ, άρον-άρον το 2000, αποτελούν «βαλβίδες» που εμποδίζουν περαιτέρω την επιστροφή.Ποιο θα μπορούσε να είναι το ατύχημα;

Το εφιαλτικό π.χ. επόμενο εξάμηνο για τους φορολογούμενους. Έχοντας ήδη πληρώσει περί τα 2 δισ. ευρώ για τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την φορολογία εισοδήματος και ακινήτων, οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες καλούνται να καταβάλουν σχεδόν 11 δισ. ευρώ στο διάστημα που απομένει ως το τέλος του έτους, ξεπερνώντας τα όρια των φοροδοτικών τους αντοχών.

Ανάλογα είναι τα προβλήματα με τις ασφαλιστικές εισφορές. Τι θα συμβεί αν κάποια στιγμή καταρρεύσουν τα έσοδα και οι εισφορές;

Κάθε ευρώ που αφαιρείται από τις τραπεζικές καταθέσεις και πάει στη φορολογία, είναι ένα ευρώ που αφαιρείται δυνητικά από τον μοναδικό τομέα που θα μπορούσε αν δημιουργήσει βιώσιμη ανάπτυξη στην ελληνική οικονομία, τον ιδιωτικό.

Τη Δευτέρα που μας πέρασε γράφαμε πως οι συνθήκες «φούσκας» που επικρατούν διεθνώς λειτουργούν όπως η πλημμυρίδα που σηκώνει όλες τις «βάρκες» στο λιμάνι, ακόμη και τις τρύπιες που βρίσκονται στο βυθό.

Το τραγικό για τις τρύπιες «βάρκες» σε συνθήκες πλημμυρίδας είναι να πιστέψουν πως είναι αξιόπλοες και κατά τη διάρκεια της «φουσκοθαλασσιάς» βγούνε στα ανοιχτά.

Παρατηρώντας κάποιος τα στοιχεία για την συμπεριφορά των ξένων στο ελληνικό χρηματιστήριο τους τελευταίους μήνες, διαπιστώνει πως υπάρχουν ποιοτικές μεταβολές που επιβεβαιώνουν τα παραπάνω. Τους τελευταίους μήνες λοιπόν ενώ έχει αυξηθεί η παρουσία των ξένων έχει μειωθεί η παρουσία των ξένων θεσμικών.Η παρουσία των ξένων έχει αυξηθεί λόγω της παρουσίας ιδιωτών. Ποια είναι η διαφορά με τους πρώτους; Οι πρώτοι συνήθως κερδίζουν. Οι πρώτοι τοποθετήθηκαν όταν κανείς δεν «άγγιζε» Ελλάδα και οι δεύτεροι έρχονται όταν τα διεθνή μέσα διαφημίζουν την Ελλάδα σαν το επιτυχημένο παράδειγμα εξόδου από τη χρεοκοπία.Το αν πράττουν σωστά ή όχι δεν θα το μάθουμε πριν τελειώσουν οι διαπραγματεύσεις για την αναδιάρθρωση τους χρέους.

Ατού όσων ποντάρουν στην έξοδο της Ελλάδας από τη χρεοκοπία, είναι πως οι ξένοι έχουν υιοθετήσει μετά το 2012 σαν επικρατέστερο το σενάριο: «Η Ελλάδα μένει στο Ευρώ», θεωρώντας πως η Ελλάδα με τους κατάλληλους χειρισμούς «μαστίγιο – καρότο» ( δόσεις- απειλή εξόδου από το ευρώ).

Εναντίον τους είναι η παντελής ικανότητα του πολιτικού προσωπικού της χώρας να διαχειριστεί την κατάσταση και να δημιουργήσει μια πολιτική κοινωνική πλειοψηφία την οποία θα επικυρώσει μέσω ενός κοινωνικού συμβολαίου.Το πολιτικό προσωπικό της χώρας συνεχίζει να λειτουργεί με ήθη «αρματολών» και «κλεπτών», περιορίζοντας το ρόλο του, στην ιδιοτελή εκπροσώπηση συμφερόντων συντεχνιών, δηλ. επιμέρους κοινωνικών ομάδων σε βάρος του κοινωνικού συνόλου.

Πηγή: Capital