Γράφει ο Κώστας Στούπας

Δημοσιεύθηκε στο Capital στις 16 Ιουλίου 2014

Διαφθορά

Εκ του αποτελέσματος, αυτό που μπορούμε να συμπεράνουμε είναι πως μετά τέσσερα χρόνια χρεοκοπίας  για το ελληνικό πολιτικό σύστημα το μόνο «εθνικό σχέδιο» που υπήρχε, ήταν να κερδηθεί χρόνος εισπράττοντας τις δόσεις.

Έτσι, το ελληνικό δημόσιο χρέος πέρασε από τους ιδιώτες στα κράτη, δηλ. τους Ευρωπαίους φορολογούμενους, και το πελατειακό κράτος διατηρήθηκε άθικτο. Ουσιαστικές απώλειες έχουν υποστεί κυρίως οι συνταξιούχοι, αφού οι άλλες κατηγορίες των δημοσίων λειτουργών αργόμισθων και μη, με οδοιπορικά και παράπλευρους λογαριασμούς αναπληρώνουν μέρος των απωλειών…

Επιπλέον, η έκταση της διαφθοράς στο ελληνικό δημόσιο είναι σε τέτοιο βαθμό που ένα μεγάλο μέρος όσων κατέχουν θέσεις – κλειδιά σ’ αυτό, τους συμφέρει  ακόμη και να πληρώνουν για να διατηρούν τη θέση τους, αντί να πληρώνονται γι’ αυτήν…

Τέσσερα χρόνια μετά την 5η κατά σειρά χρεοκοπία σε λιγότερο από 200 χρόνια, διαπληκτιζόμαστε με τους δανειστές και την Κοινή Λογική εν γένει, αν πρέπει να αξιολογούνται οι δημόσιοι υπάλληλοι, αν πρέπει να εισάγονται στα πανεπιστήμια όσοι γράφουν κάτω από τη βάση, αν πρέπει οι επίορκοι να απολύονται και να φυλακίζονται, αν πρέπει η αστυνομία να διώκει εγκληματικές πράξεις που τελούνται σε πανεπιστημιακούς χώρους…

Δεν μπορεί να υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο που συνδικάτο κατεβάζει τα ρολά του δημοσίου με αίτημα την μη αξιολόγηση. Τουτέστιν, για ποιο κράτος δικαίου μιλάμε;

Ακόμη και οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» που ονειρεύονται την «Κούβα» των Βαλκανίων συνεισφέρουν στην επικράτηση της «Κολομβίας» των Βαλκανίων…

Έχουμε να κάνουμε με ένα κράτος  ολιγαρχών, συντεχνιών και συμμοριών που επιβάλει ασφυκτικούς φόρους προς δικαίους και αδίκους. Ένα κράτος που δεν είναι σε θέση να ελέγχει την φοροδιαφυγή γιατί δεν θέλει να το πράξει για λόγους συμφέροντος. Φορολογώντας μέχρι εξόντωσης όσους δεν μπορούν ή δεν θέλουν να φοροδιαφύγουν… Αυτό το κράτος υπερασπίζονται οι κόκκινες γραμμές στην τρόικα όσων κυβέρνησαν. Αυτό το κράτος προσπαθεί να διαφυλάξει ο «σκίζων τα μνημόνια» αρχηγός της αντιπολίτευσης. Το κράτος των Μητρόπουλων, των Φωτόπουλων, των Παυλόπουλων και των Τσοχατζόπουλων…

Στο κομματικό κράτος των κλεπτών και των απατεώνων, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, δεν θέλουν καμιά αξιολόγηση των πελατών, γιατί θέλουν να αμείβονται με βάση το τι ψηφίζουν και όχι τι έργο παράγουν.

Όσοι αντιδρούν και κατεβάζουν τα ρολά είναι σάρκα εκ της σαρκός της κομματοκρατίας και αυτής που κυβέρνησε και αυτής που παριστάνει πως δεν κυβέρνησε.

Εκ του αποτελέσματος, μετά τέσσερα χρόνια χρεοκοπίας, μπορούμε με ασφάλεια να συμπεράνουμε πως κυβέρνηση και αντιπολίτευση έχουν στήσει ένα σκηνικό πλασματικής αντιπαράθεσης, μνημονιακών και αντιμνημονιακών, με μοναδικό στόχο να εξασφαλίσουν τη συνέχιση της ροής των δανεικών και των επιδοτήσεων στην Ελλάδα…

Το μόνο «εθνικό σχέδιο» στο οποίο συγκλίνουν κυβέρνηση και αντιπολίτευση είναι της διεκδίκησης επιδοτήσεων προκειμένου να μοιράζουν μισθούς 400-500 ευρώ μέσω προσλήψεων σε δήμους και κοινότητες.

Οι αγορές δεν ανοίγουν με αποτέλεσμα οι τιμές να παραμένουν σε υψηλά επίπεδα. Χαμηλοί μισθοί και υψηλές τιμές μοιραία κάποια στιγμή θα οδηγήσουν σε έκρηξη.

Τέσσερα χρόνια μετά τη χρεοκοπία η σήψη συνεχίζει να επεκτείνεται και να είναι παντού κυρίαρχη.

Ο καρδιοπαθής που κατάγγειλε τον καρδιοχειρούργο που ζητούσε φακελάκι για να τον χειρουργήσει απεβίωσε και κανένας δημόσιος λειτουργός δεν συγκινείται… Ο διοικητής του νοσοκομείου δεν φέρει ευθύνες. Δεν έπρεπε να ξέρει τι γίνεται στην εταιρεία που διοικεί; Οι γραμματείς του Υπουργείου Υγείας δεν φέρουν ευθύνες; Ο Υπουργός;

Η νέα ευρωβουλευτής κα Σπυράκη προσλαμβάνει ως επιστημονικό συνεργάτη στο Ευρωκοινοβούλιο το γιο του πρώην γραμματέα του κόμματος που την πήρε από την τηλεόραση και την έστειλε στο Ευρωκοινοβούλιο ελέω οθόνης…

Νεαροί «επαναστάτες» της αριστεράς ξυλοκοπούν δημοσίως καθηγητή του Αριστοτελείου γιατί στα άρθρα του διατυπώνει απόψεις αντίθετες από τις δικές τους…

Χαρακτηριστικά που επιβεβαιώνουν το χαρακτηρισμό της Ελλάδας ως «Κολομβίας» των Βαλκανίων…

«Κολομβίας» χωρίς παραγωγή ναρκωτικών, πετρελαίων ή χρυσού… Άρα χωρίς πηγή παραγωγής των αναγκαίων προς συντήρηση και αναπαραγωγή του συστήματος…

Πηγή: Capital