Γράφει ο Κωστής Λυμπουρίδης

Δημοσιεύθηκε στην Real News στις 20 Ιουλίου 2014

Η Κυβέρνηση προσέρχεται σε συνομιλίες με την Τρόικα, έχοντας αναβάλει στις Ελληνικές Καλένδες όλες τις μεταρρυθμίσεις που είχε υποσχεθεί (άνοιγμα αγορών, απελευθέρωση επαγγελμάτων, κλπ), και με μόνα «επιτεύγματα» την υπερφορολόγηση των πάντων, τη διάσωση (μέχρι στιγμής) των Δημοσίων Υπαλλήλων (δηλαδή της πελατειακής της βάσης) από απολύσεις και το ροκάνισμα πολιτικού χρόνου.

Ξέροντας ότι η Τρόικα θα ζητήσει την εφαρμογή όσων έχει υποσχεθεί, η Κυβέρνηση προσπαθεί να μεταφέρει τη συζήτηση αλλού: στην λεγόμενη «ελάφρυνση του χρέους». Πόσο μπορεί όμως να «ελαφρυνθεί» ένα χρέος, για το οποίο πληρώνουμε επιτόκιο Euribor τριμήνου + 0,50%, δηλαδή συνολικά περίπου σήμερα το (χαρακτηριζόμενο «τοκογλυφικό») 0,82%; Μπορούμε να ζητήσουμε απολύτως μηδενικό επιτόκιο; Μπορούμε να ζητήσουμε νέο «κούρεμα»;

Κατά τη γνώμη μου όχι, και ούτε νομίζω ότι η Τρόικα θα δεχτεί τίποτα τέτοιο. Οι περισσότερες χώρες τις Ευρωζώνης δανείζονται σήμερα ακριβότερα από όσο μας δανείζουν. Καμία Κυβέρνηση δεν μπορεί να πάει στους φορολογουμένους της και να δηλώσει ότι δέχτηκε «κούρεμα», χάρισε δηλαδή λεφτά από τους φόρους τους σε μια χώρα που αρνείται πεισματικά να περικόψει σπατάλες και ψάχνει δικαιολογίες για να κερδίσει χρόνο.

Στη διελκυστίνδα Κυβέρνησης-Τρόικας που παρακολουθούμε επί μήνες, έχω την αίσθηση ότι το αδιέξοδο είναι κοντά. Και φοβάμαι πως όταν φτάσουμε εκεί, η Κυβέρνηση δεν θα επιλέξει την πραγματική διέξοδο, τις μεταρρυθμίσεις, αλλά την πιο εντυπωσιακή: τις εκλογές.

Πηγή: Κωστής Λυμπουρίδης