Γράφει η Αλεξάνδρα Στεφανοπούλου

Δημοσιεύθηκε στην Εστία στις 10 Σεπτεμβρίου 2014

afganistan-ekloges-kalpi

Είναι πολιτικοί αντίπαλοι: Ο ένας είναι ο Αμπντουλλάχ Αμπντουλλάχ και ανήκει στη φυλή των Ταντζί. Ο άλλος είναι ο Ασράφ Γκάνι (δεν γνωρίζω σε ποιά συλλαβή τονίζεται το όνομα του επειδή ομιλώ την αφγανική περίπου όπως ο κ. Τσίπρας την αγγλικήν) και ανήκει στη φυλή των Παστού. Και οι δύο έχουν κερδίσει τις εκλογές στο Αφγανιστάν! Ο Αμπντουλλάχ Αμπντουλλάχ κέρδισε πρώτος τις εκλογές που διεξήχθησαν πριν από τρείς μήνες. Την εγκυρότητα των αποτελεσμάτων των οποίων όμως αμφισβήτησε ο αντίπαλός του Ασράφ Γκάνι και έτσι προκηρύχθηκαν νέες εκλογές. Αυτή τη φορά νικητής ήταν ο Ασράφ Γκάνι αλλά την εγκυρότητα των αποτελεσμάτων των εκλογών αμφισβήτησε ο αντίπαλός του Αμπντουλλάχ Αμπντουλλάχ. Το «σκορ» δηλαδή είναι ένα-ένα. Προφανώς το Σύνταγμα του Αφγανιστάν δεν προβλέπει σε περίπτωση ισοπαλίας να δοθεί λύση με παράταση ή με γκολ όπως συμβαίνει στο ποδόσφαιρο. Λόγω αυτής της συνταγματικής αβλεψίας δεν έχει ακόμη ξεκαθαριστεί ποιός είναι ο νικητής των εκλογών τρείς μήνες μετά την διεξαγωγή τους.

Έτσι έχουν τα πράγματα στο Αφγανιστάν όπου την περασμένη εβδομάδα πραγματοποίησε αιφνίδια επίσκεψη στην Καμπούλ ο Γερμανός Υπουργός των Εξωτερικών κ. Στάϊνμάϊερ. Κατά τις συνομιλίες που διεξήγαγε με τον νυν πρόεδρο του Αφγανιστάν Χαμίτ Καρζάϊ και τούς δύο νικητές των εκλογών Αμπντουλλάχ Αμπντουλλάχ και Ασράφ Γκάνι τους συνέστησε να λογικευθούν και να βρουν τη λύση ώστε να βγει η χώρα από το πολιτικό αδιέξοδο που επακολούθησε μετά τις εκλογές και να αποκτήσει κυβέρνηση. Ο κ. Στάϊνμάϊερ διαβεβαίωσε ότι η Γερμανία και οι άλλοι σύμμαχοι θα συνεχίσουν να παρέχουν βοήθεια και προστασία στο Αφγανιστάν αλλά είναι απαραίτητο να μη συνεχιστεί η παρούσα αστάθεια. Συμπληρώνοντας τις παραινέσεις του ο Γερμανός υπουργός είπε ότι τώρα έχει το Αφγανιστάν την ευκαιρία να αποκτήσει για πρώτη φορά τη δημοκρατία!

Αμερικανοί και Δυτικοευρωπαίοι, λοιπόν, επιμένουν σώνει και καλά στην εξαγωγή της δημοκρατίας στη Μέση Ανατολή και σε άλλες περιοχές του πλανήτη όπου δεν σηκώνει το κλίμα αυτό το πολίτευμα! Οι αποτυχίες που έχουν καταγράψει μέχρι τώρα δεν τούς αποτρέπουν από νέες προσπάθειες. Μήπως απέκτησε δημοκρατία η Λιβύη μετά τον Καντάφι; Μήπως απέκτησε δημοκρατία το Ιράκ μετά τον Σαντάμ Χουσεΐν; Μήπως λειτουργεί δημοκρατία στη Συρία, στην Αίγυπτο ή στο γειτονικό του Αφγανιστάν Πακιστάν;

Πως φαντάζεται ο κ. Στάϊνμάϊερ ότι είναι δυνατόν να λειτουργήσει δημοκρατικό καθεστώς στο Αφγανιστάν όπου έτσι και βγει κανείς ντόπιος ή ξένος από τα «τείχη» της Καμπούλ δεν ξέρει σε ποιά χώρα βρίσκεται και αν την διοικούν οι Ταλιμπάν, οι τζιχαντιστές, ή η Αλ Κάϊντα και από που θα προέρχεται η σφαίρα που θα τον στείλει στον Αλλάχ μια ώρα νωρίτερα. Πως φαντάζονται όλοι αυτοί που επιμένουν στην εξαγωγή της ότι είναι δυνατόν να λειτουργήσει δημοκρατία με μπούργκα και κλειτοριδεκτομή;

Δεν είναι «prêt-à-porter» η δημοκρατία που μπορεί να φορεθεί από οποιονδήποτε. Ίσως μετά από πενήντα ή εκατό χρόνια να έχουν ωριμάσει οι συνθήκες και να βασιλεύει παντού η δημοκρατία. Για την ώρα όμως είναι τουλάχιστον ανέκδοτο για να γελάμε.