Άρθρο του αειμνήστου Στέλιου Σταυρίδη που δημοσιεύθηκε στην Εστία στις 20 Απριλίου 2011

NoExcuses

«Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους. Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις», συνόψιζε ο Καβάφης σ’ ένα από τα υπέροχα ποιήματά του. Όχι απλά μια κάποια λύση, μοναδική και διαχρονική θα προσθέταμε. Για όσους δεν θέλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και θεωρούν ότι για όσα κακά μας συμβαίνουν, φταίνε πάντοτε οι «βάρβαροι». Όπου βάρβαροι, ο καθένας μας μπορεί να δώσει και το δικό του βολικό ορισμό : Τρόικα, ΔΝΤ, Γερμανοί, κερδοσκόποι, δανειστές, σκοτεινά οικονομικά κέντρα κ.λπ.

Με εντυπωσιακή ευκολία, απίστευτη αφέλεια και καταιγιστικό ρυθμό – χάρη και στο διαδίκτυο – υιοθετούμε και αναπαράγουμε απλοϊκές καταγγελίες και φαιδρές θεωρίες συνομωσίας κατά του Ελληνισμού και των «αθώων» Ελλήνων. Που τους προτρέπουμε να ξεσηκωθούν και να επαναστατήσουν !

Έτσι, εμείς οι «ευφυείς», στην πραγματικότητα «ανήξεροι», που νομίζουμε ότι «ξέρουμε», είμαστε τελικά και ανίκανοι να επηρεάσουμε τη μοίρα μας. Συστηματικά παραγνωρίζουμε ή αγνοούμε παντελώς όσους μας προειδοποιούν έγκαιρα. Και μοιραία κωφεύουμε. Έτσι, οδηγούμαστε εκ του ασφαλούς στη «σφαγή», μένοντας με την ικανοποίηση ότι προλάβαμε να καταγγείλουμε, τους κατά Καβάφη «βαρβάρους».

Όταν μια μητέρα ρώτησε τον 13χρονο γιο της, γιατί είχε μετριότατες επιδόσεις στο σχολείο, εκείνος χωρίς δισταγμό, απέδωσε ευθύνες: Στη δασκάλα (που ήταν προβληματική), στον γυμνασιάρχη (που ήταν απόμακρος), στον οδηγό του σχολικού (που οδηγούσε άτσαλα και τον ζάλιζε), στην μητέρα του (γιατί δεν είχε κατανόηση), στον πατέρα του (γιατί τον πίεζε αφόρητα να διαβάσει). Ακόμη και η καρέκλα του γραφείου του έφταιγε, γιατί δεν ήταν όσο εργονομική έπρεπε. Φυσικά, ούτε μισή λέξη, για το ότι στο σπίτι δεν διάβαζε και στην τάξη δεν πρόσεχε !

Έτσι, λοιπόν, και σήμερα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης, υπό την καθοδήγηση μιας παρά φύσιν συμμαχίας «προοδευτικών» ινστρουχτόρων, ανεύθυνων πολιτικών και πάσης φύσεως μικρών και πολύ μεγάλων κρατικοδίαιτων συμφερόντων, σκέφτεται όπως ο 13χρονος της ιστορίας. Και επαναστατεί, μη θέλοντας να δεχθεί ότι το πάρτι τελείωσε!

Όμως, αν θελήσουμε να ανοίξουμε τα μάτια μας, αν βγάλουμε τις παρωπίδες, παύουμε να αισθανόμαστε αδικημένοι, τότε εύκολα θα καταλάβουμε ότι πίσω από το χάλι μας, κρύβονται δικές μας επιλογές και δικές μας ολιγωρίες. Ασφαλώς, πρώτα και πάνω από όλους ευθύνη έχουν οι πολιτικοί μας ηγέτες όλων των παρατάξεων, που άφησαν τα πράγματα να εξελιχθούν έτσι. Στην πραγματικότητα, με όσα έκαναν ή όσα δεν έκαναν, έκτισαν μεθοδικά ένα άθλιο και σαθρό κοινωνικό και οικονομικό οικοδόμημα. Που τιμωρεί τους νομοταγείς, τους νοικοκυραίους και τους συνεπείς και επιβραβεύει τους ασύδοτους και τους κλέφτες.

Φτιάξαμε μια κοινωνία ανισοτήτων, αδικιών, αναποτελεσματικότητας και λεηλασίας. Είναι δυνατόν π.χ. να έχουμε σε ένα μόλις χρόνο διακόσιες χιλιάδες περισσότερους ανέργους, όλους αποκλειστικά από τον ιδιωτικό τομέα; Τη στιγμή που ο δημόσιος τομέας έχει εκατοντάδες χιλιάδες υπεράριθμους ; Δημιουργήσαμε ορδές δημοσίων υπαλλήλων, ανεχθήκαμε παντελή έλλειψη ορθολογισμού στη λειτουργία του δημόσιου τομέα και αδιαφορήσαμε για τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου, φροντίζοντας να μην υπάρχει κανένας μηχανισμός ουσιαστικού ελέγχου.

Τα τεράστια ελλείμματα που συνεχίζουμε να δημιουργούμε και μας βουλιάζουν, οφείλονται ή όχι στους ανίκανους και ιδιοτελείς διαχειριστές της εξουσίας ; Η φοροδιαφυγή οργιάζει, κλέβουν ασύστολα το ΙΚΑ, πεθαμένοι εισπράττουν συντάξεις, αρτιμελείς εισπράττουν αναπηρικές συντάξεις, δημόσιοι υπάλληλοι πληρώνονται χωρίς να πατάνε στη δουλειά τους. Οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, που εξέθρεψε ο σοσιαλισμός και οι «κοινωνικοί» αγώνες, καταληστεύουν τον Έλληνα πολίτη και φορολογούμενο, στην υγεία, στα δημόσια έργα, σε κάθε είδους προμήθεια. Άραγε, όλοι αυτοί είναι όργανα των βαρβάρων;

Στην Ελλάδα μπερδεύουμε τον καπιταλισμό με την αχρεία επιχειρηματικότητα, είτε του (μεγαλο)προμηθευτή του Δημοσίου είτε του ιδιώτη, που δεν πληρώνει ούτε καν τις εισφορές των εργαζομένων.

Ανερμάτιστοι πολιτικοί, συντεχνίες, συνδικαλιστές, απεργοί, αυτοί που κλείνουν δρόμους και λιμάνια, έπνιξαν την αγορά σε όλα τα μήκη και πλάτη της Ελλάδας. Ποιος έδιωξε την βιομηχανική παραγωγή, έκανε τους αγρότες τεμπέληδες, διέλυσε τη λειτουργία του κράτους, που δεν είναι σε θέση π.χ. να ελέγξει τους τζαμπατζήδες στο Μετρό (40% λένε!) και ταυτόχρονα αύξησαν το εισιτήριο στο 1,40 € ; Ποιος υπερφορολογεί (45%), τρέποντας κάθε επενδυτή σε άτακτη φυγή; Πόσοι  έβαλαν το πετραδάκι τους για να φτάσουμε ως εδώ;

Θα μπορούσε κανείς να γεμίσει σελίδες ολόκληρες με παρόμοιες διαπιστώσεις, αλλά δεν έχει νόημα. Αν το πολιτικό σύστημα δεν αναλάβει κάποτε τις ευθύνες του, αν δεν  διορθώσει κραυγαλέα λάθη και άθλιες πρακτικές, μέλλον η χώρα μας δεν έχει. Σαράντα χρόνια δεν θελήσαμε ούτε στιγμή να δούμε την αλήθεια κατάματα. Τώρα, πρέπει όλοι μαζί να αναλάβουμε επιτέλους τις ατομικές μας ευθύνες. Να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και πρακτικές. Αλλιώς θα βουλιάζουμε, δείχνοντας – οι ανόητοι – τους «βαρβάρους» και επιτρέποντας στους πολιτικούς μας να μας οδηγούν, ολοταχώς πλέον, στο χάος.

 

Στέλιος Σταυρίδης  –  20.04.2011