Κύριο άρθρο εφημερίδας Εστία στις 24 Οκτωβρίου 2014 

gentleman

Μία ἔννοια πού τείνει νά ἐκλείψη στήν Ἑλλάδα

 

Ὅσοι ἀναγνῶστες διάβασαν τό χθεσινό ἀπόσπασμα ὑπό τόν τίτλο «Τζέντελμεν», ἀπό τό βιβλίο «Βλέποντας καί Γράφοντας» τοῦ ἀειμνήστου διευθυντοῦ τῆς «Ἑστίας» Κύρου Ἀδ. Κύρου, δέν μπορεῖ παρά νά ἐντυπωσιάσθηκαν ἀπό τόν παρατεθέντα ὁρισμό τοῦ «Τζέντελμαν». Ἔγραφε λοιπόν ὁ Κῦρος Κύρου τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1928:

«Τζέντελμαν –λέγει ἕνας Ἀγγλικός ὁρισμός– ὀνομάζεται ὁ ἄνθρωπος πού εἶναι ἐξ ἴσου καθαρός ἐξωτερικῶς καί ἐσωτερικῶς, πού δέν θαυμάζει τούς πλουσίους, οὔτε περιφρονεῖ τούς φτωχούς· πού ξέρει νά χάνη χωρίς κλάματα καί νά κερδίζη χωρίς γέλια· πού φέρεται μ’ εὐγένειαν στίς γυναῖκες, στά παιδιά καί τούς γέρους· πού εἶναι ἀρκετά γενναῖος γιά νά μή λέγη ψέματα, ἀρκετά μεγαλόψυχος γιά νά μή γελάη τόν ἄλλον καί πού ἀρκεῖται στό μερίδιό του, ἀπό τά ἀγαθά τοῦ κόσμου, ἀφήνοντας και τούς ἄλλους νά χαίρωνται τό δικό τους».

Ἀποκαρδιωτική σύγκρισις 

Διαβάζοντας κανείς τά ἀνωτέρω, μοιραίως τά συγκρίνει μέ τά χαρακτηριστικά πού διακρίνουν τούς σημερινούς Ἕλληνες καί δή τούς πολιτικούς πού ὑποτίθεται ὅτι δίνουν τόν τόνο στήν κοινωνία. Αὐτούς πού βλέπουμε νά διαπληκτίζονται καθημερινῶς στήν τηλεόραση καί νά μήν ἀφήνουν ὁ ἕνας τόν ἄλλον νά μιλήση ἤ νά ἐκτοξεύουν ἀπό το βῆμα ἤ τά ἕδρανα τῆς Βουλῆς βαρύτατες κατηγορίες και ὕβρεις ὁ ἕνας κατά τοῦ ἄλλου. Πράττουν τό ἀκριβῶς ἀντίθετο ἀπό αὐτά πού προσδιορίζουν τούς «τζέντελμεν»!

Ἀναλογισθεῖτε τίς σχετικές ἰδιότητες μία πρός μία:

  • Ὁ Τζέντελμαν εἶναι ἐξ ἴσου καθαρός ἐξωτερικῶς καί ἐσωτερικῶς.

Σκεφθεῖτε ἔστω ἕναν Ἕλληνα πολιτικό, πού νά πληροῖ τό ἀνωτέρω. Ἀντίθετα, αὐτό πού χαρακτηρίζει τήν συμπεριφορά τους εἶναι ἡ ὑποκρισία. Ὁπότε ἐκ τῶν πραγμάτων δέν μπορεῖ νά εἶναι ἐξωτερικῶς καί ἐσωτερικῶς «καθαροί». Ἄλλα σκέπτονται ἐνδομύχως και ἄλλα ἐκφέρουν στόν δημόσιο λόγο τους.

  • Ὁ Τζέντελμαν δέν θαυμάζει τούς πλουσίους, οὔτε περιφρονεῖ τούς φτωχούς.

Ἐδῶ κάπως καλύτερα συμπεριφέρονται οἱ πολιτικοί μας. Παρ’ ὅτι, ἄν κρίνουμε ἀπό τίς δηλώσεις τοῦ «πόθεν ἔσχες», ἀρκετοί φέρεται νά ἀγαποῦν τον πλοῦτο. Καί ἄν κρίνουμε ἀπό τίς δικές τους ἀπολαβές καί προνόμια, μᾶλλον περιφρονοῦν τούς φτωχούς πολίτες τῶν ὁποίων περικόπτουν τίς ἀποδοχές.

  • Ὁ Τζέντελμαν ξέρει νά χάνη χωρίς κλάματα καί να κερδίζη χωρίς γέλια.

Ἐδῶ ἰσχύει τό ἀπολύτως ἀντίθετο. Οἱ Ἕλληνες πολιτικοί δέν δέχονται ποτέ ὅτι μπορεῖ νά ἔχουν ἄδικο. Καί κατ’ ἐπέκτασιν, ὅταν χάνουν μία πολιτική ἤ κοινοβουλευτική μάχη δέν τό παραδέχονται. Ἐνῶ ὅταν τήν κερδίσουν, σπεύδουν να εἰρωνευθοῦν μέ προκλητικό τρόπο τούς ἀντιπάλους τους.

  • Ὁ Τζέντελμαν φέρεται μ’ εὐγένειαν στίς γυναῖκες, τά παιδιά καί τούς γέρους.

Ἔχουμε ὅλοι θαυμάσει σέ τηλεοπτικές καί κοινοβουλευτικές συζητήσεις τόν σκαιότατο τρόπο μέ τόν ὁποῖο ἐκφράζονται κάποιοι «κύριοι» σέ γυναῖκες. Ἤ κάποιοι νεώτεροι, πρός τούς πρεσβυτέρους. Ἀκόμη καί ἡ στοιχειώδης εὐγένεια εἶναι ἀνύπαρκτη. Κυριαρχοῦν ἡ ἀγένεια καί τό θράσος.

  • Ὁ Τζέντελμαν εἶναι ἀρκετά γενναῖος, ὥστε νά μή λέγη ψέματα.

Στόν δημόσιο βίο τῆς χώρας μας πρυτανεύει τό ψέμα. Ὅπερ σημαίνει ὅτι δέν ὑπάρχει γενναιότης. Ἀκούσατε ποτέ Ἕλληνα πολιτικό νά παραδέχεται μέ παρρησία καί εὐθύτητα τά λάθη του; Σπανίως, καί αὐτό με μισόλογα. Παντοῦ προβάλλει δικαιολογίες γιά να ἀποδείξη ὅτι τελικά εἶχε δίκαιο.

  • Ὁ Τζέντελμαν εἶναι ἀρκετά μεγαλόψυχος, γιά νά μη γελάη τόν ἄλλον.

Ἄλλο ἕνα στοιχεῖο πού ἐλλείπει ἀπό τούς Ἕλληνες πολιτικούς εἶναι ἡ μεγαλοψυχία. Τόσο οἱ τηλεοπτικές ὅσο καί οἱ κοινοβουλευτικές συζητήσεις, συνήθως ἐκτρέπονται σέ ἐπίδειξη μικροψυχίας. Ὅλοι προσπαθοῦν νά κοροϊδέψουν τούς ἄλλους καί τελικά τούς τηλεθεατές καί τούς πολίτες.

  • Ὁ Τζέντελμαν ἀρκεῖται στό μερίδιό του, ἀπό τά ἀγαθά τοῦ κόσμου, ἀφήνοντας καί τούς ἄλλους, νά χαίρωνται τό δικό τους.

Ἐδῶ τό ἐλάττωμα δέν περιορίζεται στούς πολιτικούς, ἀλλά ἐκτείνεται σέ ὅλη τήν κοινωνία. Αὐτό πού χαρακτηρίζει τους Ἕλληνες καί τούς διακρίνει ἀπό τούς ἄλλους Εὐρωπαίους εἶναι ὁ φθόνος γιά τόν γείτονα. Περισσότερο τούς ἀπασχολεῖ τό τί ἔχουν καί τί κάνουν οἱ ἄλλοι, παρά τό τί ἔχουν καί τί κάνουν οἱ ἴδιοι. Καί μέσα σέ τέτοιο πλαίσιο, μοιραίως οἱ πολιτικοί συμπεριφέρονται ἀνάλογα. Ἡ ἔννοια τοῦ «Τζέντελμαν», ὅπως τήν περιγράφει γλαφυρώτατα στό βιβλίο του ὁ ἀείμνηστος διευθυντής τῆς «Ἑστίας», τείνει νά ἐκλείψη στήν Ἑλλάδα. Τόσο στούς πολιτικούς, ὅσο καί στούς πολίτες!