Κύριο άρθρο εφημερίδας Εστία στις 18 Μαΐου 2015

 value-betting

Κατά παράβασιν τῆς λαϊκῆς ἐντολῆς

 

Βουλευτές τοῦ Σύριζα καί μέλη τῆς Κυβερνήσεως θέλουν νά παίξουν τήν τύχη τῆς χώρας «κορώνα-γράμματα». Στό ὄνομα κάποιων «κόκκινων γραμμῶν», δηλώνουν αὐτάρεσκα ὅτι δέν θά ἐνδώσουν στίς πιέσεις τῶν δανειστῶν καί ὅτι δέν θά ἀποδεχθοῦν συμφωνία, ὅποιο και ἄν εἶναι τό τίμημα γιά τόν ἑλληνικό λαό. Καί πιέζουν τον Πρωθυπουργό νά παραμείνει ἀδιάλλακτος, ἐπειδή ἔχουν ἀντιληφθεῖ ὅτι ἐκεῖνος συναισθάνεται τίς εὐθύνες του καί προσπαθεῖ νά ἀπεγκλωβισθεῖ ἀπό τήν στάση πού θά ὁδηγήσει τόν τόπο σέ καταστροφή. Ὁ κ. Τσίπρας, παρά τήν ἔντονη ρητορική του, μᾶλλον δείχνει διατεθειμένος να κάνει κάποια βήματα γιά νά ἐξασφαλισθεῖ ἡ συμφωνία μέ τούς δανειστές, γνωρίζοντας ἄλλωστε ὅτι αὐτό ἐπιθυμεῖ ἡ συντριπτική πλειοψηφία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.

Σαφής δέσμευσις

Ἡ ἐντολή τήν ὁποία ἔδωσε ὁ ἑλληνικός λαός στις ἐκλογές τῆς 25ης Ἰανουαρίου ἦταν σαφής: Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Σύριζα νά διαπραγματευθεῖ σθεναρά μέ τούς δανειστές καί νά ἐπιδιώξει τήν ἄρση τῶν ἄδικων καί ἐπώδυνων μέτρων τοῦ μνημονίου, ἀλλά νά μήν διακινδυνεύσει τήν παραμονή τῆς χώρας στήν Εὐρωζώνη. Παλαιότερα ὁ Πρόεδρος τοῦ Σύριζα εἶχε πράγματι δηλώσει ὅτι «τό εὐρώ δέν εἶναι φετίχ», ἀφήνοντας ἀνοικτό καί τό ἐνδεχόμενο ἐξόδου ἀπό αὐτό. Ὅμως μετά τίς ἐκλογές τοῦ 2012, ἀφ’ ὅτου ἀνέλαβε ἀρχηγός τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ κ. Τσίπρας οὐδέποτε ἐπανέλαβε κάτι τέτοιο. Ἀντίθετα, ἐτάχθη εὐθέως ὑπέρ τῆς παραμονῆς τῆς χώρας στήν Εὐρωζώνη καί δεσμεύθηκε γιά αὐτό πρό τῶν ἐφετινῶν ἐκλογῶν στίς ὁποῖες ἀνεδείχθη Πρωθυπουργός.

Αὐτή τήν ἐντολή λοιπόν, ὀφείλει νά σεβασθεῖ ὁ κ. Τσίπρας, ἀψηφώντας τίς πιέσεις πού τοῦ ἀσκεῖ ὁ σκληρός κομματικός πυρήνας τοῦ Σύριζα. Ἤδη ἄλλωστε, τό γεγονός ὅτι πέρασαν 3,5 μῆνες ἀπό τήν ἀνάδειξή του καί δέν ἔχει ἀκόμη συναφθεῖ συμφωνία μέ τούς δανειστές εἶναι καταστροφικό γιά τήν ἑλληνική οἰκονομία. Καί δέν ἦταν αὐτό πού ἤθελαν οἱ πολίτες ὅταν τον ἐξέλεξαν. Οὐδείς ἔδωσε ἐντολή στόν κ. Τσίπρα νά παρατείνει ἐπί τόσο μεγάλο διάστημα τήν ἀβεβαιότητα ὡς πρός τό ἄν θα ἐπιτευχθεῖ ἤ ὄχι συμφωνία μέ τούς δανειστές, μέ ἀποτέλεσμα νά «παγώσει» ἡ οἰκονομία καί νά περιέλθει πάλι σέ ὕφεση. Οὔτε ἦταν ἡ βούλησις τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ νά γκρεμισθοῦν ξαφνικά οἱ ἐνδοευρωπαϊκές συμμαχίες τῆς χώρας καί νά στραφοῦν ὅλοι σχεδόν οἱ Εὐρωπαῖοι ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος.

Τό ἐκλογικό σῶμα ὑπερψήφισε μέ ποσοστό 36% τό κόμμα τοῦ κ. Τσίπρα στηριζόμενο στίς δεσμεύσεις του, πού εἶχαν ἀποκληθεῖ «Πρόγραμμα τῆς Θεσσαλονίκης». Ἦταν ἐκ προοιμίου ὁλοφάνερο ὅτι πολλές ἀπό αὐτές δέν θά ἐγίνοντο ἀποδεκτές ἀπό τούς δανειστές, οἱ ὁποῖοι εἶχαν πιέσει τήν Κυβέρνηση Σαμαρᾶ γιά πολύ ἠπιώτερα θέματα. Αὐτό προφανῶς τό ἐγνώριζαν οἱ πολίτες, ἀφοῦ θά ἦταν ὑπερβολικά ἀφελές νά θεωροῦν ὅτι στό ἄκουσμα καί μόνον τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ Σύριζα, οἱ δανειστές θά ὑποχωροῦσαν σέ ὅλα τά ζητήματα πού εἶχαν παραμείνει ἀνοικτά. Πάντως σέ κάποιο βαθμό ὁ Σύριζα δικαιώθηκε. Διότι οἱ Εὐρωπαῖοι δέχθηκαν νά ξανασυζητήσουν ἀρκετά θέματα ἐπί νέας βάσεως, ἐνῶ αὐτό πού ἐπίσης δέχθηκαν ἦταν ὁ σχεδιασμός τῶν μέτρων νά γίνεται ἀπό τήν Ἀθήνα. Ὅμως ἡ Κυβέρνησις Τσίπρα δέν ἐφρόντισε νά ἀξιοποιήσει αὐτό τό πλεονέκτημα.

Ἐπί 3,5 μῆνες χάνεται χρόνος. Τό πρῶτο διάστημα δεν ὑπῆρχε καμμία πρόοδος στίς διαπραγματεύσεις. Καί τοῦτο διότι ἡ Ἀθήνα ἔστελνε στήν Βρυξέλλες καταλόγους μέ μέτρα, τά ὁποῖα ἐθεωροῦντο ἀστεῖα ἀπό τούς ἀποδέκτες τους. Ὑπό τήν ἔννοια ὅτι εἴτε ἦταν ἀόριστα (ἡ λεγόμενη «δημιουργική ἀσάφεια») εἴτε ὅτι δέν ἦταν ἀρκούντως τεκμηριωμένα ὡς πρός τίς δημοσιονομικές τους ἐπιπτώσεις. Ἔτσι, ἀπό τήν μία πλευρά εἴχαμε τούς σκληρούς διαπραγματευτές τῶν «θεσμῶν», οἱ ὁποῖοι μάλιστα εἶχαν κουρασθεῖ ἀπό τήν στάση μας, καί ἀπό τήν ἄλλη εἴχαμε τούς δικούς μας ἐρασιτεχνισμούς. Καί ἀφοῦ χάθηκαν 3 ὁλόκληροι μῆνες, ὑποχρεωθήκαμε νά ἀντικαταστήσουμε τήν διαπραγματευτική μας ὁμάδα ὥστε νά ἀρχίσει νά σημειώνεται κάποια πρόοδος.

Στό χεῖλος τοῦ γκρεμοῦ

Αὐτό πού πετύχαμε μέ ὅλα αὐτά ἦταν νά φθάσουμε μόνοι μας στό χεῖλος τοῦ γκρεμοῦ. Διότι ὁ χρόνος λειτουργοῦσε εἰς βάρος μας. Ἐμεῖς ἔχουμε τήν ἀνάγκη χρημάτων γιά να ἀποπληρώσουμε τίς δόσεις πρός τό Διεθνές Νομισματικό Ταμεῖο καί νά μήν κηρύξουμε ἐξωτερική ἤ ἐσωτερική στάση πληρωμῶν. Οἱ Ἕλληνες εἶναι ἐκεῖνοι πού δέν θά εἰσπράξουν τούς μισθούς καί τίς συντάξεις τους καί ὄχι οἱ Εὐρωπαῖοι. Ἑπομένως ἡ καθυστέρησις στις διαπραγματεύσεις δεν μᾶς εὐνοοῦσε. Ἀντίθετα, καθιστοῦσε τήν διαπραγματευτική μας θέση ὅλο καί πιό δυσχερῆ. Φθάσαμε στό σημεῖο νά δεσμεύουμε τά διαθέσιμα κάθε δημοσίου φορέως γιά νά ἀποφευχθεῖ ἡ στάσις πληρωμῶν. Καί ἐνῶ βρισκόμαστε πλέον στό «παρά ἕνα», ὑπάρχουν ὑπουργοί καί στελέχη τοῦ Σύριζα πού πιέζουν τόν Πρωθυπουργό νά παραμείνει ἀδιάλλακτος καί νά προβεῖ σέ ρήξη μέ ὁλόκληρη τήν Εὐρώπη!

Οὐδέποτε ὁ ἑλληνικός λαός ἔδωσε ἐντολή σέ αὐτήν ἤ σέ ὁποιαδήποτε ἄλλη Κυβέρνηση νά παίξει τήν τύχη τῆς χώρας «κορώνα-γράμματα». Στήν πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξη πού ἔδωσε ὁ κ. Τσίπρας εἶπε ὅτι γιά νά πετύχει μία Κυβέρνησις πρέπει νά ἀναλαμβάνει καί ρίσκο.

Ἐδῶ ὅμως τό ἐρώτημα εἶναι πόσο ρίσκο, καί τί ἐπιπτώσεις θά ἔχει αὐτό. Ἄν ἡ χώρα πτωχεύσει καί ὁδηγηθεῖ ἐκτός Εὐρωζώνης, ὅλοι αὐτοί πού σήμερα φέρεται να ἐπικροτοῦν τήν «σθεναρή» στάση τοῦ κ. Τσίπρα, αὔριο θά ζητοῦν τήν κεφαλή του ἐπί πίνακι. Ὁ ἴδιος ὁ Πρωθυπουργός προφανῶς τό συναισθάνεται. Ἄς το συνειδητοποιήσουν ἐπί τέλους καί τά ἄλλα στελέχη τοῦ Σύριζα, πού θέλουν νά τόν παρασύρουν στήν καταστροφή.