Κύριο άρθρο εφημερίδας Εστία στις 28 Μαΐου 2015

facing reality

Ἀπό τήν Θεσσαλονίκη, στήν ἐπίτευξη συμφωνίας

 

«Ἀναλαμβάνουμε τήν εὐθύνη γιά ἕνα Ἐθνικό Σχέδιο Ἀνασυγκρότησης, μέ τό ὁποῖο θά ἀντικαταστήσουμε τό μνημόνιο ἀπό τίς πρῶτες κιόλας μέρες τῆς νέας διακυβέρνησης, προτοῦ καί ἀνεξάρτητα ἀπό τήν ἔκβαση τῆς διαπραγμάτευσης».

Αὐτά ἔλεγε τό Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου 2014 στήν ὁμιλία του στήν Διεθνῆ Ἔκθεση Θεσσαλονίκης ὁ κ. Ἀλέξης Τσίπρας. Καί διαψεύσθηκε παταγωδῶς. Διότι τέσσερεις μῆνες ἀφ’ ὅτου ἀνεδείχθη Πρωθυπουργός, οὔτε Ἐθνικό Σχέδιο Ἀνασυγκρότησης εἴδαμε, οὔτε βεβαίως ἀντικαταστάθηκε μέ ὁ,τιδήποτε ἄλλο τό μνημόνιο. Ἀντίθετα, βρισκόμαστε στά πρόθυρα μιᾶς νέας συμφωνίας μέ τούς δανειστές, ἡ ὁποία – ἄν τελικῶς ἐπιτευχθεῖ – θά εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς διαπραγματεύσεως πού κατ’ ἀνάγκην συνεχίσθηκε.

Καί εὐλόγως τίθεται τό ἑξῆς ἐρώτημα:

– Ὅταν ὁ κ. Τσίπρας ἐξήγγελλε τό πρόγραμμα τῆς Θεσσαλονίκης καί διεβεβαίωνε ὅτι θά τό ἐφήρμοζε ἀνεξαρτήτως τῆς βουλήσεως τῆς Τρόϊκα καί τῶν δανειστῶν, τό ἐπίστευε αὐτό ἤ ἐνέπαιζε ἐν γνώσει του τόν ἑλληνικό λαό;

Θέλουμε νά πιστεύουμε ὅτι κατά βάθος τά ἐπίστευε. Στίς ὑποσχέσεις του ἀσφαλῶς καί ὑπῆρχε τό στοιχεῖο τῆς ὑπερβολῆς, τό ὁποῖο χαρακτηρίζει ὅλους τούς πολιτικούς. Ὅμως μᾶλλον θεωροῦσε ὅτι αὐτά πού ἔλεγε ἦταν ἐφικτό να γίνουν. Γι’ αὐτό καί ἄσκησε τόσο ἔντονη πίεση στήν Κυβέρνηση Σαμαρᾶ, ὥστε νά ἔλθει ἐκεῖνος ταχύτερα στήν ἐξουσία. Ἄν ἐγνώριζε τί θά ἐκαλεῖτο νά ἀντιμετωπίσει μετά τήν 25η Ἰανουαρίου καί τίς ἀφόρητες πιέσεις τῶν δανειστῶν, πού θά τόν ἀνάγκαζαν νά ὑποχωρήσει στό μεγαλύτερο τμῆμα τῶν ἐξαγγελιῶν τῆς Θεσσαλονίκης, μᾶλλον θά ἄφηνε τά πράγματα νά κυλήσουν, ὥστε οἱ ἐκλογές να διενεργοῦντο στήν ὥρα τους, τό καλοκαίρι τοῦ 2016.

Ἀρνούμεθα νά πιστέψουμε ὅτι πολιτικός ἀρχηγός ἐξαπάτησε ἐν γνώσει του κατά τόσο κραυγαλέο τρόπο τούς ψηφοφόρους. Τό πιθανώτερο εἶναι ὅτι δέν εἶχε αἴσθηση τῆς πραγματικότητος. Εἶχε παρασυρθεῖ ἀπό την ἀντιμνημονιακή ρητορεία του καί ἔτεινε νά πιστέψει ὅτι ἡ Κυβέρνησις Σαμαρᾶ δέν διεπραγματεύετο καί ὅτι εἶχε παραδώσει τά ὅπλα. Προφανῶς θεωροῦσε ὁ κ. Τσίπρας ὅτι ἄν ἤρχετο ἐκεῖνος στην ἐξουσία, θά μποροῦσε νά ἐπιβάλει στούς δανειστές τίς θέσεις του. Καί ὅτι πρό τῆς «ἀπειλῆς» τῆς ἐξόδου τῆς χώρας ἀπό τήν Εὐρωζώνη καί τῶν εὐρυτέρων συνεπειῶν πού θα εἶχε αὐτό, οἱ δανειστές θά ἐνέδιδαν στήν ἀπαίτησή του για κατάργηση τοῦ μνημονίου καί ἀλλαγή πολιτικῆς.

Τόσο αἰθεροβάμων ἦταν ὁ κ. Τσίπρας, τέσσερεις μόλις μῆνες προτοῦ κληθεῖ νά ἀναλάβει τήν πρωθυπουργία. Και μαζί μέ αὐτόν, ἕνα μεγάλο τμῆμα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ πού ἐψήφισε τόν Σύριζα καί τά ἄλλα «ἀντιμνημονιακά» κόμματα, πιστεύοντας ὅτι θά ἦταν ἐφικτή ἡ ἀνατροπή τῆς πολιτικῆς τήν ὁποία εἶχαν ἐπιβάλει οἱ δανειστές στήν χώρα μας ἀπό τό 2010. Νά ὅμως πού τά πράγματα ἐξελίχθηκαν διαφορετικά. Καί τώρα, ἀφοῦ ἡ χώρα ἔφθασε στά πρόθυρα τῆς πτωχεύσεως καί κινδυνεύει νά ὑποστεῖ ἀνεπανόρθωτη καταστροφή, ὁ Πρωθυπουργός φαίνεται ὅτι προσγειώνεται στήν πραγματικότητα. Καί ἐπιδιώκει τήν ἐπίτευξη συμφωνίας, ἀκριβῶς γιά νά ἀποφευχθεῖ ἡ καταστροφή.

Ὅμως τό πρόβλημα σήμερα εἶναι τά στελέχη τοῦ Σύριζα. Τά περισσότερα φαίνεται ὅτι θεωροῦν ἐφικτά αὐτά πού ἐλέχθησαν τόν Σεπτέμβριο στήν Θεσσαλονίκη. Καί προσπαθοῦν νά παρασύρουν τόν Πρωθυπουργό νά προχωρήσει σέ ρήξη μέ τούς δανειστές, ἀδιαφορώντας γιά τίς ἐπιπτώσεις. Εἶναι ἐντυπωσιακό, ἀλλά οἱ ἄνθρωποι δέν φαίνεται νά ἀντιλαμβάνονται τί θά ἐπακολουθήσει. Λένε ὅτι προέχει να πληρωθοῦν οἱ μισθοί καί οἱ συντάξεις καί ὄχι οἱ δόσεις προς τό ΔΝΤ καί δέν καταλαβαίνουν πώς, ἄν συμβεῖ αὐτό καί κηρυχθεῖ στάσις πληρωμῶν, τόν ἑπόμενο μήνα δέν θά μποροῦν νά καταβληθοῦν καθόλου μισθοί καί συντάξεις! Καί ἀπορεῖ κανείς πῶς εἶναι δυνατόν νά σκέπτονται ἔτσι ἀκόμη και ἄνθρωποι πού βρίσκονται στήν θέση τοῦ ὑπουργοῦ.

Τό γεγονός ὅτι ὁ κ. Τσίπρας περιβάλλεται ἀπό τέτοια «μυαλά», ἐνισχύει τήν ἄποψη ὅτι καί ὁ ἴδιος μᾶλλον ἐπίστευε αὐτά πού ἔλεγε στήν Θεσσαλονίκη. Καί ὅτι τώρα πού εἶδε κατάματα τήν πραγματικότητα καί συνειδητοποίησε τίς ἐπιπτώσεις και τίς εὐθύνες τῆς τυχόν ρήξεως, προσπαθεῖ νά μεταπείσει τά στελέχη τοῦ Σύριζα. Ἀλλά αὐτό εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων πολύ δύσκολο. Τά ὅσα ἐλέχθησαν κατά τήν συνεδρίαση τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Σύριζα εἶναι ἀδιανόητα. Κάποιοι ἀμετανόητοι μαρξιστές νομίζουν ὅτι ζοῦμε ἕναν αἰώνα πρίν, στο 1917, καί συμπεριφέρονται ὡς νά ἔχουν καταληφθεῖ τά θερινά ἀνάκτορα τοῦ Τσάρου. Ἐνῶ κάποιοι ὑπουργοί ἐπιμένουν στην ἐφαρμογή μιᾶς πολιτικῆς ἡ ὁποία θά ὁδηγήσει σέ περαιτέρω διόγκωση τοῦ κράτους καί τῶν ἐλλειμμάτων του.

Ἡ προσγείωσις στήν πραγματικότητα δέν εἶναι εὔκολη. Πολλῶ μᾶλλον ἀφοῦ ἡ ὅποια συμφωνία, πού θά ἔρχεται σέ πλήρη σύγκρουση μέ τίς διακηρύξεις τῆς Θεσσαλονίκης, θά μετουσιωθεῖ σέ νομοσχέδιο τό ὁποῖο θά πρέπει νά ἐγκριθεῖ ἀπό τήν Βουλή. Καί θεωρεῖται πολύ πιθανό νά ὑπάρξουν ἀρκετές διαρροές ἀπό βουλευτές τῆς Συμπολιτεύσεως, ὥστε νά μήν ἐξασφαλισθεῖ ἡ πλειοψηφία.

Ὁπότε μοιραίως θά ἀπαιτηθεῖ ἡ συνδρομή τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία θά πρέπει νά ἐπιδείξει ὑπεύθυνη στάση καί νά βοηθήσει τήν προσγείωση στήν πραγματικότητα, χωρίς ἐπικίνδυνες ἀναταράξεις γιά τόν τόπο.