Γράφει ο Ανδρέας Ζαμπούκας

Δημοσιεύθηκε στο Capital στις 17 Ιουνίου 2015

psema_alitheia

Ε κάποια στιγμή, δεν θα αντέξουμε άλλο. Η κοινωνία θα περάσει σε ένα άλλο στάδιο, μεταφυσικό. Πιστεύω πως θα μετακινηθεί σε ένα παράλληλο σύμπαν όπου θα κυριαρχεί η ανοσία στο ψέμα και στον παραλογισμό.

Μα, δεν υπάρχει καν λογική διέξοδος. Το σενάριο της ρήξης δεν μπορεί να ισχύσει. Γιατί δεν υπάρχει επόμενο κομμάτι στην αφήγηση. Το σενάριο της επαναφοράς σε φυσιολογική ροή της οικονομίας και πάλι δεν γίνεται. Γιατί δεν πρόκειται να εμπεδωθεί η εμπιστοσύνη με υπουργό τον Λαφαζάνη… Και η άλλη περίπτωση, της κυβέρνησης εθνικής ενότητας, μοιάζει πολύ δύσκολη με τόση αλαζονική διάθεση των «επαναστατών» που ήδη βρίσκονται στα ανάκτορα.

Η κατάσταση δεν μαζεύεται με τίποτα. Ούτε και ο κόσμος μπορεί πλέον να αντιδράσει. Δεν ξέρει πια τι να ζητήσει και από ποιον να το διεκδικήσει. Είναι σαφές ότι ο ιερός κρατισμός αναδύεται σε κάθε προσπάθεια διευθέτησης οικονομικών ή πολιτικών ζητημάτων. Στα πανεπιστήμια, στο Υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, στις δημόσιες υπηρεσίες αλλά και στα χρηματοδοτικά προγράμματα, σχεδόν όλων των έργων που έχουν παγώσει.

Εν τω μεταξύ, η δημόσια επικοινωνία κινείται σε κατάσταση παράλληλων σουρεαλιστικών μονολόγων. Ο Βαρουφάκης, «θεός» αναδυόμενος σε πίνακα του Νταλί, λέει ό,τι του κατέβει και όλοι μαζί ανακυκλώνουν ασύστολα ψέματα, χωρίς να υπολογίζουν τον αντίλογο των δανειστών. Από την άλλη, δεν υπάρχει αντιπολίτευση. Μα και να υπήρχε, δεν βρίσκει έδαφος να χωρέσει λίγη λογική που θα πείσει μια κρίσιμη μάζα για να αντιδράσει.

Η κοινωνία το επόμενο διάστημα, θα χωθεί ακόμα περισσότερο, στο κλουβί με τις τρελές. Δεν μπορεί καν να χρεοκοπήσει! Δεν μπορεί ούτε και να σωθεί. Θα πάει σε μία επιβεβλημένη παράταση προγράμματος, ώστε να δοθεί χρόνος για το νέο μνημόνιο. Αλλά ο παραλογισμός των αυτιστικών του πολιτικού συστήματος εν τω μεταξύ, θα συνεχίζει να σαπίζει τα πάντα, επιτείνοντας τον μιθριδατισμό των Ελλήνων.

Ποια είναι η διαφορά με το παρελθόν; Ότι τότε είχαμε την πολυτέλεια να χρηματοδοτούμε τα ψέματα του πολιτικού συστήματος και να μην μας απασχολεί η παραπλάνηση. Ενώ τώρα, η αλήθεια και η λογική είναι η μεγάλη ανάγκη που δεν μπορούμε να την ακουμπήσουμε. Ξέρουμε ότι είναι ζήτημα κρίσιμο να μειωθεί το δημόσιο, να απελευθερωθεί η οικονομία, τα κλειστά επαγγέλματα, να προχωρήσουν τα μεγάλα έργα, να επενδυθούν κεφάλαια στην αγορά, να πείσουμε τους Έλληνες κεφαλαιούχους να εμπιστευτούν τη χώρα τους. Όλα αυτά πριν, τα είχαμε μπροστά μας σαν μεγάλες ελπίδες ενώ τώρα, σαν άπιαστες αμαρτωλές αλήθειες που δεν μας επιτρέπεται να τις δεχτούμε.

Όσο για το σοκ που πολλοί θα θέλαμε να λειτουργήσει σαν ξυπνητήρι, είναι μάλλον πολύ δύσκολο να συμβεί. Γιατί αυτό θα έφερνε ανακατατάξεις στην κοινωνία που ούτε οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν. Ποτέ άλλωστε, δεν επέτρεψαν μεταπολεμικά, να διαταραχθεί η ισορροπία των συσχετισμών, ειδικά σε μια χώρα με τέτοια γεωπολιτική θέση.

Οπότε, δεν πρόκειται να έχουμε δραματικές αλλαγές και ρήξεις. Μόνο ψέματα, περισσότερα ψέματα που θα μας οδηγήσουν σε ανοσία και αδράνεια, προκρίνοντας μακροπρόθεσμα τραγικές συνθήκες για ολόκληρη την κοινωνία.

Μάθαμε εδώ και δεκαετίες να ζούμε μόνοι μας, τρέφοντας ο καθένας τη δική του φαντασίωση. Δύσκολο, πολύ δύσκολο να αλλάξουμε τώρα, στη διεκδίκηση της συλλογικής αλήθειας…

 

azampoukas@gmail.com

 

Πηγή: Capital