Κύριο άρθρο εφημερίδας Εστία στις 2 Ιουλίου 2015

tsipras

«Referendumm» by Marian Kamensky, 27.6.15

 

Τό «ἅλμα στό κενό» πού ἐπιχείρησε ἡ Κυβέρνησις Τσίπρα

 

Τό πρῶτο πεντάμηνο τῆς διακυβερνήσεως Τσίπρα θά διδάσκεται στήν παγκόσμια πολιτική ἱστορία, ὡς παράδειγμα γιά τό πῶς μπορεῖ νά διαλυθεῖ μία χώρα σέ τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Αὐτά πού συνέβησαν στήν Ἑλλάδα τό τελευταῖο πεντάμηνο, ἀφ’ ὅτου ὁ ἑλληνικός λαός ἀπεφάσισε νά φέρει τόν Σύριζα στήν ἐξουσία, δέν ἔχουν προηγούμενο. Ὅλες οἱ ἐνέργειες τῆς Κυβερνήσεως χειροτέρευαν τήν θέση τῆς χώρας. Τόσο τήν διαπραγματευτική, ὅσο καί τήν ἴδια τήν οἰκονομία, πού ἀπό τήν πρώτη στιγμή εἶχε πάρει τήν κατιοῦσα. Καί φθάσαμε στήν νύκτα τῆς περασμένης Παρασκευῆς, πού ὁ Πρωθυπουργός ἀπεφάσισε νά κάνει ἅλμα στό κενό.

Μάλιστα στό χθεσινό τηλεοπτικό μήνυμά του, ὁ κ. Τσίπρας ἔδειξε ὅτι συνεχίζει τήν ἐλεύθερη πτώση, μέχρι τελικῆς καταστροφῆς. Παρά τίς βελτιωμένες προτάσεις τῶν Εὐρωπαίων, δέν φάνηκε διατεθειμένος νά τίς ἀποδεχθεῖ. Καί ἐνῶ ἡ οἰκονομία ἔχει καταρρεύσει καί κανείς δέν γνωρίζει ἄν, πῶς καί πότε θά ἐπανεκκινηθεῖ, ὁ Πρωθυπουργός ἔρριξε πάλι τήν εὐθύνη στούς δανειστές. Ἐκεῖνοι φταῖνε γιά το κλείσιμο τῶν τραπεζῶν καί τήν ἀσφυξία ρευστότητος! Παρέσχε δέ διαβεβαιώσεις γιά τήν ἀσφάλεια τῶν καταθέσεων καί τῶν συντάξεων, ὅταν οὐσιαστικῶς δέν εἶναι σέ θέση να ἐγγυηθεῖ τίποτε. Καί ἐκάλεσε τόν ἑλληνικό λαό νά ψηφίσει τήν Κυριακή «Ὄχι», ἀποκρύποντας ὅτι αὐτό θά ὁδηγήσει τήν χώρα σέ πτώχευση καί ἐκτός εὐρώ.

Παρανοϊκή τακτική

Ὡς πρός τήν διαπραγμάτευση, ἡ τακτική πού ἀκολουθήθηκε μέχρι τώρα ἦταν παρανοϊκή. Ἡ Κυβέρνησις ὁδηγήθηκε μόνη της σέ ἀδιέξοδο. Οἱ δανειστές τῆς παρεῖχαν ὅλα τά περιθώρια γιά νά προβεῖ σέ συμβιβασμό. Ἀπό τήν ἔναρξη τῶν συζητήσεων μαζί της, ἔδειξαν διατεθειμένοι νά συνδιαλλαγοῦν. Εἶπαν ναί στήν κατάργηση τῆς Τρόϊκα καί τήν ἀντικατάστασή της ἀπό τούς Θεσμούς, ἐπειδή αὐτό ἀπαίτησε, γιά λόγους ἐπικοινωνιακούς, ἡ Κυβέρνησις Τσίπρα. Δέχθηκαν τήν ἀλλαγή στόν τρόπο εἰσηγήσεως καί συμφωνίας τῶνμέτρων. Ἀντί νά τά προτείνει καί νά τά ἐπιβάλλει ἡ Τρόϊκα, νά τά καταρτίζει ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις καί νά τά θέτει ὑπό τήν ἔγκριση τῶν Θεσμῶν. Καί αὐτό κατ’ ἀπαίτησιν τῆς Κυβερνήσεως Τσίπρα. Τό ὁποῖο ὅμως ἦταν ὀλέθριο λάθος, ἐντασσόμενο στήν συνταγή καταστροφῆς. Ἰδού γιατί:

Ὅσο ὑπῆρχε ἡ Τρόϊκα, ἡ ἐπίτευξις συμφωνίας ἦταν πολύ πιό εὔκολη, ἀφοῦ ἀπέναντί της ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις εἶχε οὐσιαστικῶς ἕναν συνομιλητή. Μέ τήν κατάργηση τῆς Τρόϊκα καί τήν ἀντικατάστασή της ἀπό τούς Θεσμούς, οἱ συνομιλητές ἔγιναν 21. Ἡ Εὐρωπαϊκή Ἐπιτροπή, τό Διεθνές Νομισματικό Ταμεῖο, ἡ Εὐρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα καί οἱ 18 ὑπουργοί Οἰκονομικῶν τῶν κρατῶν τῆς Εὐρωζώνης. Κάθε πρότασις ἔπρεπε νά ἐγκριθεῖ ἀπό ὅλους. Κάτι πού προσέδιδε βαρύνοντα λόγο στούς ὑπουργούς καί τῶν περιφερειακῶν κρατῶν τῆς Εὐρώπης, ὅπου οἱ μισθοί εἶναι χαμηλότεροι ἀπό ὅ,τι στήν Ἑλλάδα. Χθές ὁ ὑπουργός Οἰκονομικῶν τῆς Γαλλίας κ. Σαπέν ἐπιβεβαίωσε πλήρως τήν ἐκδοχή αὐτή. Εἶπε ὅτι τό πρόβλημα γιά νά περάσει ἡ ὅποια συμφωνία δέν εἶναι ἡ Γερμανία, ἀλλά κάποιες μικρότερες χῶρες πού ἀντιδροῦν. Τό ὁποῖο συμβαίνει διότι ἡ Κυβέρνησις Τσίπρα ἐζήτησε τον παραμερισμό τῆς Τρόϊκα και τήν ἀπ’ εὐθείας διαπραγμάτευση μέ τούς θεσμούς!

Ἡ ἀπώλεια χρόνου

Ἡ συνέχεια στήν συνταγή διαλύσεως ἦταν ἡ ἀπώλεια χρόνου. Ἡ Κυβέρνησις Τσίπρα εἶχε τήν ψευδαίσθηση ὅτι «κέρδιζε» χρόνο, ἀλλά στήν πραγματικότητα τόν ἔχανε. Με τήν συμφωνία τῆς 20ῆς Φεβρουαρίου ἐδόθη τετράμηνη παράτασις τοῦ προγράμματος, τό ὁποῖο θά ἐξέπνεε πλέον την 30ή Ἰουνίου. Ἡ λογική ἔλεγε ὅτι ἡ συμφωνία θά ἔπρεπε να ἐπιτευχθεῖ τό ταχύτερο δυνατόν, ἀφοῦ σέ δύσκολη θέση ἦταν ἡ Ἑλλάς καί ὄχι οἱ δανειστές. Καί κάθε ἡμέρα πού περνοῦσε χωρίς νά ἐπιτευχθεῖ συμφωνία, ἐντείνετο ἡ ἐσωτερική ἀβεβαιότης πού ἐπενεργοῦσε καταλυτικά εἰς βάρος τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ἐπάγωσαν οἱ ἐπενδύσεις, ἀνεστάλησαν οἱ ἐπιχειρηματικές ἀποφάσεις, περιορίσθηκε ἡ οἰκονομική δραστηριότης καί ἄρχισε νά αὐξάνεται ἡ ἀνεργία. Ὅλα αὐτά ὁ κ. Βαρουφάκης τά εἶχε ἀποκαλέσει «ἐπένδυση». Πρέπει ὁ ἑλληνικός λαός νά ὑπομείνει – ἔλεγε – προκειμένου νά πετύχουμε μία καλύτερη συμφωνία γιά τό μέλλον. Ἀλλά ἐν τῶ μεταξύ ἡ οἰκονομία κατέρρεε.

Περνοῦσαν οἱ μῆνες, τά πράγματα χειροτέρευαν διαρκῶς, καί συμφωνία δέν ἐπήρχετο. Οἱ δανειστές ἔκαναν σειρά ὑποχωρήσεων, ἀλλά ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις ἀπέρριπτε τά πάντα. Ἔθετε «κόκκινες γραμμές». Ὄχι σέ αὐτό, ὄχι σέ ἐκεῖνο, ἀποκλείεται τό ἄλλο κ.ο.κ. Οἱ Εὐρωπαῖοι ἄρχισαν νά χάνουν τήν ὑπομονή τους. Καί κυρίως οἱ ὑπουργοί τῶν μικροτέρων κρατῶν, πού πηγαινοέρχονταν στις Βρυξέλλες γιά νά συζητοῦν καί νά ξανασυζητοῦν τό ἑλληνικό ζήτημα. Οἱ Γερμανοί, οἱ Γάλλοι καί οἱ ἀνώτατοι ἀξιωματοῦχοι τῆς Εὐρωζώνης ἔδωσαν πολύ μεγαλύτερο ἀγώνα γιά νά ἐξευρεθεῖ λύσις, ἀφοῦ εἶχαν θέσει στόχο τήν συνοχή τῆς Εὐρωζώνης καί δέν ἤθελαν νά ἀποχωρήσει ἡ Ἑλλάς. Οἱ μικρότερες χῶρες ἦταν ἐκεῖνες πού τηροῦσαν πιό σκληρή στάση. Ἀλλά ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις δέν κατάλαβε τόν κίνδυνο. Ἄφησε τόν χρόνο νά περνᾶ, μέχρι πού ἔφθασε στό «παρά ἕνα».

Τήν νύκτα τῆς 26ης Ἰουνίου, λίγα 24ωρα πρό τῆς ἐκπνοῆς τοῦ προγράμματος, καί ἀφοῦ ὁ κ. Τσίπρας εἶχε ἀπορρίψει ὅλες τίς προτάσεις πού τοῦ εἶχαν προτείνει οἱ Θεσμοί, ἔκανε τό ἀδιανόητο. Ἐγκατέλειψε τήν διαπραγμάτευση καί ἀνήγγειλε τήν διενέργεια δημοψηφίσματος, ζητώντας παράλληλα ἀπό τούς δανειστές νά παραχωρήσουν παράταση τοῦ προγράμματος γιά μία ἑβδομάδα, ὥστε νά μήν πτωχεύσει ἡ Ἑλλάς. Καί αὐτό, ἐνῶ καλοῦσε τόν ἑλληνικό λαό νά ψηφίσει «Ὄχι» στήν πρόταση τῶν δανειστῶν, ἀπό τούς ὁποίους ὅμως ζητοῦσε παράταση! Αὐτό ἦταν ὅ,τι πιό παρανοϊκό μποροῦσε νά κάνει. Ζήτησε ἀπό ἐκείνους τούς ὁποίους ἀπειλοῦσε, νά τοῦ δώσουν παράταση χρόνου, ὥστε ἡ χώρα νά μήν καταστραφεῖ καί νά ἐπανέλθει ὁ ἴδιος στό τραπέζι τῶν διαπραγματεύσεων μέ ἰσχυρότερα ὅπλα ἀπέναντί τους! Ἄν αὐτό δέν λέγεται αὐτοπαγίδευσις, πῶς ἀλλοιῶς νά χαρακτηρισθεῖ;

Καμμία πρόβλεψις

Οἱ ξένοι δέν ἐνέδωσαν στόν ἐκβιασμό – κάτι πού ὄφειλε να ἀναμένει ἡ Κυβέρνησις– καί ἡ χώρα περιῆλθε σέ ἀδιέξοδο. Ἡ Εὐρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα διέκοψε τήν παροχή περαιτέρω ρευστότητος στίς ἑλληνικές τράπεζες καί ἡ Κυβέρνησις ἀναγκάσθηκε νά ἐπιβάλει περιορισμούς στήν κίνηση κεφαλαίων. Ὁπότε μοιραίως τήν Δευτέρα ἔκλεισαν οἱ τράπεζες. Οὔτε αὐτό τό εἶχαν προβλέψει οἱ κυβερνῶντες. Τόσο ἐγκληματικά ἄσχετοι εἶναι. Νόμιζαν ὅτι μέ τό τραπεζικό σύστημα σέ ἀργία, ἡ οἰκονομική ζωή θά συνεχιζόταν κανονικά. Ὅτι θα πραγματοποιοῦντο συναλλαγές, ὅτι οἱ ἐπιχειρήσεις θά συνέχιζαν τήν λειτουργία τους, ὅτι ὁ τουρισμός δέν θά ἐπλήττετο (ἐν μέσω Ἰουλίου) καί ὅτι ὅλα θά ἐξακολουθοῦσαν νά κινοῦνται ὅπως τήν προηγούμενη ἑβδομάδα. Μάλιστα κορυφαῖο μέλος τῆς Κυβερνήσεως φέρεται νά εἶπε business as usual! Τόσο ἐκτός πραγματικότητος ἦταν…

Ἄν κάποιος πολιτικός ἡγέτης θέλει στό μέλλον νά διαλύσει τήν χώρα του μέσα σέ πέντε μῆνες, θά πρέπει νά ἀκολουθήσει τήν συνταγή Τσίπρα. Βέβαια ὑπάρχει καί ἡ προηγούμενη συνταγή, τοῦ Γ. Παπανδρέου. Καί ἐκεῖνος, μέσα σέ λίγους μῆνες μετά τήν ἐκλογή του, τίναξε τήν διεθνῆ ἀξιοπιστία τῆς Ἑλλάδος στόν ἀέρα καί δημιούργησε χρηματοδοτικό κενό. Ὁπότε κατέφυγε στόν Εὐρωπαϊκό Μηχανισμό Στηρίξεως καί τό Διεθνές Νομισματικό Ταμεῖο γιά νά μήν πτωχεύσει ἡ χώρα. Ἀλλά ἡ διαφορά μέ τήν Κυβέρνηση Τσίπρα εἶναι ὅτι ἡ τελευταία, μέσα σέ ἕνα πεντάμηνο, ὁδήγησε την χώρα στήν πτώχευση. Ὁπότε τελικά μᾶλλον θά ἀναγκασθεῖ νά καταφύγει στούς δανειστές, ὄχι πλέον ὡς διαπραγματευτής, ἀλλά ὡς γονυπετής ἐπαίτης πού θά ἱκετεύει γιά βοήθεια προκειμένου νά ἀποφευχθεῖ ἡ καθολική καταστροφή.