Κύριο άρθρο εφημερίδας Εστία στις 11 Ιουλίου 2015

TsiprasΦωτογραφία από The Telegraph, 11.7.15

Ἀγώνας δρόμου γιά τήν ὑπογραφή συμφωνίας

 

Αὐτά πού συνέβησαν τίς δύο τελευταῖες ἑβδομάδες στην χώρα μας, οὔτε ὁ πλέον νοσηρός ἐγκέφαλος δέν θά μποροῦσε νά τά φαντασθεῖ. Ὅλα ἄρχισαν μέ τήν ἀναγγελία τοῦ δημοψηφίσματος ἀπό τόν Πρωθυπουργό, ὁ ὁποῖος ἔλαβε αὐτή την ἀπόφαση διότι εἶχε βρεθεῖ μέ τήν πλάτη στόν τοῖχο, ὄχι τόσο ἀπό πλευρᾶς τῶν δανειστῶν, ἀλλά ἀπό τήν ἀριστερή πτέρυγα τοῦ κόμματός του. Κατά πληροφορίες, ὁ κ. Τσίπρας ἔτεινε νά ἀποδεχθεῖ τήν πρόταση Γιοῦνκερ μέ κάποιες βελτιώσεις καί ἴσως μία ἀναφορά στό χρέος, ἀλλά τοῦ διεμηνύθη τελεσιγραφικῶς ἀπό μερίδα βουλευτῶν τοῦ Σύριζα ὅτι δέν θα ὑπερψήφιζαν τήν συμφωνία, ὁπότε ἡ Κυβέρνησις θά ἔχανε τήν δεδηλωμένη καί θά ὁδεύαμε σέ πολιτικές ἐξελίξεις. Ἐνώπιον λοιπόν τοῦ ἀδιεξόδου αὐτοῦ, ὁ κ. Τσίπρας ἐξήγγειλε τό δημοψήφισμα χωρίς, πιθανώτατα, νά ἔχει ἐκτιμήσει οὔτε τίς ἐπιπτώσεις του, οὔτε τήν ἔκβασή του.

Οἱ συνέπειες τοῦ «Ὄχι»

Ἡ κυριώτερη ἐπίπτωσις ἦταν τό κλείσιμο τῶν τραπεζῶν, τό ὁποῖο δέν φαίνεται νά εἶχαν ὑπολογίσει οἱ κυβερνῶντες. Ἀλλά καί ἄν τό εἶχαν ὑπολογίσει, ὑποβάθμισαν τίς συνέπειές του. Οἱ πολέμιοι τῆς ἐλεύθερης οἰκονομίας θεωροῦν ὅτι ἡ οἰκονομία κινεῖται μέ ἐντολές καί ὑπουργικές ἀποφάσεις. Ἀδυνατοῦν νά καταλάβουν ὅτι μέ κλειστές τράπεζες παραλύουν οἱ συναλλαγές καί ὅτι, χωρίς ἐλεύθερες συναλλαγές, οἰκονομία δέν ὑπάρχει. Αὐτό τό διεπίστωσαν ἀφοῦ ἔκλεισαν οἱ τράπεζες. Ὅπως ἐπίσης συνειδητοποίησαν ὅτι ἅπαξ και κλείσουν οἱ τράπεζες, πολύ δύσκολα ξανανοίγουν. Διότι ὅταν ἔχει κλονισθεῖ ἡ ἐμπιστοσύνη, τήν ἡμέρα πού θά ξανανοίξουν οἱ τράπεζες οἱ καταθέτες θά σπεύσουν νά ἀποσύρουν τμῆμα τῶν καταθέσεών τους. Ὁπότε κατ’ ἀνάγκην θά πρέπει νά παραταθοῦν οἱ περιορισμοί στίς ἀναλήψεις καί νά αἴρονται σταδιακά, μέχρι νά ἀποκατασταθεῖ πλήρως ἡ ἐμπιστοσύνη. Ἀλλά αὐτό μπορεῖ νά ἀπαιτήσει ἀρκετούς μῆνες μέχρι να γίνει. Ὅλα αὐτά προφανῶς δέν τά εἶχε λάβει ὑπ’ ὄψιν ὁ Πρωθυπουργός, ὅταν ἀνήγγειλε τό δημοψήφισμα.

Ὅμως αὐτό πού ἐπίσης δέν φαίνεται νά περίμενε ἦταν τό «Ὄχι», μέ ποσοστό 61,3%. Ἄν οἱ πολίτες εἶχαν ἀποφανθεῖ «Ναί», αὐτό θά συνιστοῦσε μεγάλη πολιτική ἥττα για τόν κ. Τσίπρα, ἀλλά θά ἦταν διαχειρίσιμη. Διότι θά εἶχε τήν ἐξουσιοδότηση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ νά προχωρήσει σε συμφωνία βάσει τῆς προτάσεως Γιοῦνκερ, ὁπότε θά παραμέριζε πολύ πιό εὔκολα τίς ἐσωκομματικές ἀντιδράσεις. Κάτι ἀνάλογο θά συνέβαινε καί ἄν εἶχε ἐπικρατήσει το «Ὄχι», ἀλλά μέ ὁριακή διαφορά. Σέ αὐτή τήν περίπτωση θα ὑπῆρχε κίνδυνος διχασμοῦ, ἀλλά καί πάλι ὁ κ. Τσίπρας θα εἶχε περιθώρια νά διαχειρισθεῖ τήν κατάσταση. Θά ἐπεδίωκε τήν βελτίωση τῆς προτάσεως Γιοῦνκερ, ἀλλά δεδομένου ὅτι ἕνα πολύ μεγάλο τμῆμα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἔστω ὄχι πλειοψηφικό, θά εἶχε ψηφίσει «Ναί», θά τοῦ παρείχετο ἡ εὐχέρεια νά εἶναι πιό εὐέλικτος στήν διαπραγμάτευση. Τό χειρότερο ἀποτέλεσμα πού μποροῦσε νά προκύψει για τόν Πρωθυπουργό ἦταν τό συντριπτικό «Ὄχι», ἀφοῦ αὐτό τοῦ ἔδενε τά χέρια καί τόν ἔσπρωχνε πρός τήν ρήξη.

Προσπάθεια ἀναστροφῆς

Ἐδῶ ἀρχίζει ὁ παραλογισμός ἤ – ἄν θέλετε – ἡ προσπάθεια ἀναστροφῆς τῶν συνεπειῶν πού εἶχε προκαλέσει τό παράλογο δημοψήφισμα. Ὁ κ. Τσίπρας ἔσπευσε νά διερμηνεύσει την ἐτυμηγορία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ὡς «Ναί» στήν παραμονή τῆς χώρας στήν Εὐρωζώνη καί τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση. Ἐζήτησε ἀπό τόν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας τήν σύγκληση τοῦ Συμβουλίου τῶν Πολιτικῶν Ἀρχηγῶν, οἱ ὁποῖοι μέ κοινή ἀνακοίνωση – πλήν τοῦ γραμματέως τοῦ ΚΚΕ – ἐδήλωσαν ὅτι ἡ ἐτυμηγορία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ δέν συνιστᾶ «ἐντολή ρήξης». Καί ὅλα αὐτά διότι ὁ χρόνος λειτουργοῦσε πλέον ἀντίστροφα γιά τήν Ἑλλάδα. Οἱ Εὐρωπαῖοι, αἰφνιδιασθέντες καί αὐτοί ἀπό τό συντριπτικό «Ὄχι» τῶν Ἑλλήνων, ἔστειλαν ἕνα τελευταῖο τελεσίγραφο «γιά νά τελειώνουν» μέ τήν ὑπόθεση τῆς Ἑλλάδος. Τότε προφανῶς ὁ Πρωθυπουργός συνειδητοποίησε ὅτι μέ τίς ἐνέργειές του ὁδηγοῦσε τήν χώρα στήν πλήρη καταστροφή. Παρ’ ὅτι στό ἐσωτερικό εἶχε καταγάγει μία μεγάλη πολιτική νίκη, ὡς πρός τήν ἴδια τήν διαπραγμάτευση εἶχε φέρει τήν Ἑλλάδα σέ ἀκόμη μεγαλύτερο ἀδιέξοδο.

Στήν προσπάθεια λοιπόν νά ἀρθεῖ τό ἀδιέξοδο, νά διασωθεῖ ἡ θέσις τῆς Ἑλλάδος ἐντός τῆς Εὐρωζώνης καί νά ἀποτραπεῖ ἡ ὁλοκληρωτική καταστροφή, ὁ κ. Τσίπρας ἐπιχειρεῖ πλέον τήν μεγάλη στροφή. Καθ’ ὑπόδειξιν τῶν δανειστῶν καί, ἀφοῦ προηγουμένως ἀπεμάκρυνε τόν κ. Βαρουφάκη ἀπό τό Ὑπουργεῖο Οἰκονομικῶν, κατέθεσε μία πρόταση πού μπορεῖ νά γίνει ἀποδεκτή. Καί πρό τῆς ἀπαιτήσεως τοῦ Γερμανοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν νά ἐπιδειχθεῖ ἐμπράκτως ἡ βούλησις τῆς Κυβερνήσεως νά ἐφαρμόσει ὅ,τι ὑπόσχεται, ἡ πρότασις κατετέθη κατεσπευσμένως στήν Βουλή γιά νά δοθεῖ στήν Κυβέρνηση ἐξουσιοδότησις νά ὑπογράψει τήν συμφωνία. Οἱ ἀντιδράσεις τῆς ἀριστερῆς πτέρυγας τοῦ Σύριζα ἦταν καί πάλι ἔντονες.

Ἀλλά αὐτή τήν φορά δέν ὑπῆρχαν περιθώρια γιά ὑπεκφυγές καί δημοψηφίσματα. Ἤ θά ὑπογραφεῖ ἡ συμφωνία καί θά σωθεῖ ἡ Ἑλλάς, ἤ θά βρεθεῖ μόνη σέ καθεστώς ἐλευθέρας πτώσεως, μέχρι τελικῆς καταστροφῆς.