από Γεώργιο Γράτσο

δημοσιεύθηκε στην Εστία

Α. Πολιτικοί, ΜΜΕ και λαός δεν θέλουν να καταλάβουν την οικονομική πραγματικότητα. Δεν φταίει καμιά οικονομική κρίση. Για τα χάλια μας φταίμε εμείς. Από την μεταπολίτευση η Ελλάδα μεταμορφώθηκε σε κρατικοδίαιτη, επιχειρηματικά αφιλόξενη, οικονομία συνδικαλιστών, συντεχνιών και κλειστών επαγγελμάτων που συνεχώς αύξανε το κόστος παραγωγής. Ελλείψει ανταγωνιστικότητας το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών εκτοξεύτηκε σε αστρονομικά ύψη παρά τις σημαντικές εισροές της ναυτιλίας και του τουρισμού.

Η ευημερία δημιουργήθηκε με δανεικά και κατασπατάληση επιδοτήσεων της Ε.Ε. Με άλλα λόγια η Ελληνική οικονομία είχε πολύ μικρή σχέση με τις οικονομίες άλλων δυτικοευρωπαϊκών χωρών. Επιβίωναν επιχειρήσεις με ελάχιστη ουσιαστική προστιθέμενη αξία. Η κατάρρευση από το 2009 έως σήμερα θυμίζει ανατολικοευρωπαϊκές οικονομίες όταν στέρεψαν τα χρήματα και αντιμετώπισαν τις αγορές.

Οι διαρθρωτικές αλλαγές στις οποίες επιμένει η Τρόϊκα είναι μονόδρομος για να μετατραπεί το νέο-σοβιετικό μοντέλο μας σε ανταγωνιστική Ευρωπαϊκή οικονομία. Αντίστοιχες οικονομικές κρίσεις υπέστησαν οι Σκανδιναβικές χώρες την δεκαετία του 1990. Αναμόρφωσαν την λειτουργία του κράτους. Σήμερα ευημερούν και αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση (The Economist 2/2/13). Η Σουηδία μείωσε δημόσιες δαπάνες από το 67% στο 49% του ΑΕΠ, μείωσε φόρους, αυξήθηκε η ανάπτυξη και η απασχόληση. Παρά το σημαντικά υψηλότερο κατά κεφαλή τους εισόδημα είναι πρώτες σε παγκόσμιες κατατάξεις επιχειρηματικότητας, ανταγωνιστικότητας και ποιότητας ζωής. Το ίδιο έκανε και η Αγγλία από εποχής Θάτσερ και ευημερεί. Είναι πραγματιστές. Μετρούν αποτελέσματα και κάνουν διορθωτικές κινήσεις. Δεν είναι αρτηριοσκληρωτικοί «ιδεολόγοι».

Β. Η ανάπτυξη επιτυγχάνεται με ξένες άμεσες επενδύσεις . Για να έρθουν απαιτείται σταθερή, προβλέψιμη φορολογική πολιτική. Ποιός νουνεχής θα επένδυε σε χώρα που την τελευταία τριετία έχει επιδοθεί σε αδιέξοδες αυξήσεις φορολογίας με εξωπραγματικές αξίες, συντελεστές και τάσεις παγίδευσης που απέδωσαν ελάχιστα, στρέβλωσαν αγορές, κατέστρεψαν θέσεις εργασίας και περιουσίες. Εδώ η «ελαστικότητα της ζήτησης» φαντάζει άγνωστη έννοια.

Στις δυναμικές χώρες επενδύουν πολλοί, ας είναι ακριβότερες. Καταστρέφοντας την οικονομία μας οι χαμηλότεροι μισθοί θα γίνουν πραγματικότητα. Ξένοι αποφεύγουν την Ελλάδα παρά τα γεωπολιτικά της πλεονεκτήματα. Έλληνες μεταναστεύουν. Στις Σκανδιναβικές χώρες οι πολίτες έχουν εμπιστοσύνη στο κράτος τους. Στην Ελλάδα μόνον οι διορισμένοι.

Γ. Ανεργία στο 27% (61.5% νέων) και συνεχώς επιδεινούμενη δείχνει ότι ακόμη δεν κατάλαβαν ότι το πρόβλημα της Ελλάδας είναι το υπερτροφικό, γραφειοκρατικό κράτος και αυτοί που το λυμαίνονται. Η ανεργία στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα είναι πολύ μεγαλύτερη.

Σκοπός του δημοσίου δεν είναι η παραγωγή πλούτου, ρυθμίζει και διευκολύνει (;) την οικονομία. Αυτή όμως το συντηρεί (φόροι). Άρα όσο μεγαλύτερο διαμορφώνεται το δημόσιο ως ποσοστό του ΑΕΠ, τόσο περισσότερο στραγγαλίζει την οικονομία. Έτσι δημιουργείται επιδεινούμενος, καταστροφικός φαύλος κύκλος. Οι ΔΕΚΟ είναι ελλειμματικές η έχουν χαμηλότερη κερδοφορία από αντίστοιχες ιδιωτικές (COSCO). Ο πολλαπλασιαστής των μισθωτών του δημοσίου είναι περίπου 1,5 όσο της ιδιωτικής κατανάλωσης. Ο πολλαπλασιαστής χρήσιμων δημοσίων έργων και ιδιωτικών επενδύσεων (output) κυμαίνεται μεταξύ 1,8 και 3. Είναι προφανές ότι η περιστολή μισθολογικών δαπανών του δημοσίου και η αντίστοιχη χρηματοδότηση επενδύσεων θα δημιουργούσε πολλαπλάσιες θέσεις εργασίας. Η συνταγή της Τρόϊκα ήταν σωστή. Οι πολιτικοί καθυστερούν απολύσεις στο δημόσιο επιβάλλοντας εξοντωτική φορολογία. Έτσι, ηθελημένα βουλιάζουν ολοένα και βαθύτερα την Ελληνική οικονομία. Οι πολλαπλασιαστές του ΔΝΤ δεν έλαβαν υπ’ όψιν αυτήν την Ελληνική νοητική στρέβλωση.

Δ. Οι άνθρωποι δεν έχουν όλοι ίδιες γνώσεις, ικανότητες, παραστάσεις και πείρα. Το κούρεμα μισθών στο δημόσιο έχει σαν αποτέλεσμα την παραμονή των μετρίων. Οι ικανοί (ναι, υπάρχουν) έχουν πάντα ζήτηση και φεύγουν. Σε νευραλγικούς τομείς όπως στην δικαιοσύνη και τα πανεπιστήμια το κούρεμα  είναι καταστροφικό.

Ε. Η περικοπή συντάξεων είναι αθέτηση συμβατικών υποχρεώσεων. Πολλοί προσπάθησαν να αναμορφώσουν το ασφαλιστικό, αλλά υπέκυψαν στην ψηφοθηρία. Άρα πρόκειται για ενσυνείδητο έγκλημα. Ψηφίζουμε ηγέτες, όχι ουραγούς. Αν γινόταν μόνο στους δημοσίους υπαλλήλους θα είχε κάποια λογική. Ο ιδιωτικός τομέας πληρώνει με χρήματα από παραγωγή όχι από είσπραξη φόρων από την παραγωγή άλλων. Τον ανάγκασαν να ασφαλίζεται στα κρατικά ταμεία που διαχειρίστηκαν επιπόλαια τα χρήματα. Οι πραγματιστές Σκανδιναβοί είχαν από καιρού βρει βιώσιμη, δίκαιη λύση.

ΣΤ. Η διατήρηση εν ζωή παραγωγικών θέσεων εργασίας, ιδιωτικού η δημοσίου τομέα, είναι θεμιτή. Για να υπάρχει η απαιτούμενη ελαστικότητα ώστε να μην βλάπτεται η οικονομία, στην Δανία υπάρχει εργασιακή ευελιξία και εύκολες απολύσεις. Οι απολυόμενοι απολαμβάνουν επίδομα ανεργίας, μετεκπαίδευση και προωθούνται σε νέες θέσεις εργασίας που δημιουργεί η οικονομία. Όλα είναι θέμα λειτουργικού συστήματος.

Z. Κράτη με μικρότερα ελλείμματα έχουν ταχύτερη ανάπτυξη και αύξηση θέσεων εργασίας. Η μείωση του κράτους και η αύξηση της παραγωγικότητας είναι μονόδρομος. Είναι αξιοπερίεργο πόσο λυσσαλέα τα κόμματα της Βουλής αντιδρούν στην δραστική μείωση του κράτους.

Έχουμε ικανό Πρωθυπουργό με καλό επιτελείο. Το υποστηρικτικό σύστημα προβληματίζει. Στις δύσκολες, μεταβατικές στιγμές που βιώνει ο Ελληνικός λαός πρέπει να ενημερώνεται σωστά, χωρίς περιστροφές και λαϊκισμούς. Ως τώρα «στραβά αρμενίζαμε». Με πραγματισμό και ορθή σκέψη μπορούμε και πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις αναγκαίες αλλαγές.

Πηγή: Δράση