Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος

Δημοσιεύθηκε στο European Business Review στις 11 Μαΐου 2015

flampouraris

Φωτογραφία: Πες όχι στο άγχος από Το Παρατηρητήριο

 

Η αντιπαράθεση κυβέρνησης και δανειστών δεν είναι τόσο κεφαλαιακή όσο ποιοτική.

 

Την Πέμπτη 7 Μαΐου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, η εφημερίδα Ναυτεμπορική οργάνωσε ένα πολύ ενδιαφέρον και πλούσιο σε πληροφορίες συνέδριο, όπου πολύς λόγος έγινε για την επιχειρηματικότητα και το αύριο της ελληνικής οικονομίας, με βάση, βεβαίως, τα δεδομένα του σήμερα. Και οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσαν στο κοινό –που ήταν στελέχη επιχειρήσεων και επιχειρηματίες– οι εισαγωγικές ομιλίες του υπουργού Επικρατείας και μυστικοσυμβούλου του πρωθυπουργού, κ. Αλέκου Φλαμπουράρη, και του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υπουργού Διοικητικής Μεταρρυθμίσεως κ. Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο κ. Αλέκος Φλαμπουράρης, ο οποίος μίλησε από κειμένου, ήταν φανερό ότι βίωνε μία μάλλον πρωτόγνωρη εμπειρία: αυτήν της ομιλίας σε ένα κοινό που δεν επηρεάζεται από λαϊκισμούς και συνθήματα και άρα θέλει να ακούσει συγκεκριμένες προτάσεις για το σήμερα, το μέλλον και τις πραγματικές προθέσεις της κυβερνήσεως.

Στο πλαίσιο αυτό, ο υπουργός Επικρατείας, τονίζοντας από την αρχή ότι η κυβέρνηση στην ουσία έχει δύο μήνες θητεία και όχι τρεις επειδή ο πρώτος μήνας ήταν αυτός της ορκωμοσίας της και των σχετικών διαδικασιών, θέλησε να καθησυχάσει τους ακροατές του. Είπε, έτσι, ότι επίκειται συμφωνία με τους εταίρους και δανειστές μας και επέμενε ότι η προσπάθεια της κυβερνήσεως δεν έχει άλλο στόχο από το να «άρει» την πολιτική λιτότητας που μάς επεβλήθη και η οποία, ως εκ της φύσεώς της, υπονομεύει και αναιρεί κάθε προοπτική αναπτύξεως. Επίσης, ο κ. Αλέκος Φλαμπουράρης τόνισε ότι, σε συνδυασμό «με την κατάργηση της πολιτικής λιτότητας, η κυβέρνηση επιδιώκει και την επιμήκυνση της αποπληρωμής του δημοσίου χρέους, ώστε αυτό να καταστεί βιώσιμο». Στην συνέχεια, ο υπουργός αναφέρθηκε σε μία σειρά από μέτρα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σκοπεύει να εφαρμόσει μετά την υπογραφή της σχετικής συμφωνίας με τους εταίρους.

Σπεύδουμε να υπογραμμίσουμε ότι αρκετά από τα μέτρα αυτά περιλαμβάνονταν και στα προηγούμενα μνημόνια, προφανώς δε η νέα κυβέρνηση έχει ατύπως αποφασίσει να τα εφαρμόσει. Υπογραμμίζουμε, για παράδειγμα, την απλοποίηση της αδειοδοτήσεως των επιχειρήσεων, την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς, την επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης, την ολοκλήρωση του Κτηματολογίου, την ενίσχυση βιομηχανικών κλάδων όπως τα τρόφιμα, τα φάρμακα, τα δομικά υλικά και η ενέργεια, και την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας των νέων. Έμφαση έδωσε επίσης ο υπουργός Επικρατείας στην δημιουργία ενός αποτελεσματικού και δίκαιου φορολογικού συστήματος και τόνισε ιδιαίτερα την ανάγκη η ελληνική οικονομία να αποκτήσει ακόμη περισσότερη εξωστρέφεια.

Στο σημείο αυτό, ο κ. Αλέκος Φλαμπουράρης, θέλοντας να δώσει πολυδιάστατο χαρακτήρα στην γενική πολιτική της κυβερνήσεως, είπε ότι αναζητούνται επενδυτικές συνεργασίες στην Κίνα, στην Ρωσία, στις ΗΠΑ και στην Λατινική Αμερική, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η χώρα αγνοεί την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αρκετά ασαφής υπήρξε, ωστόσο, στο καυτό θέμα του ασφαλιστικού, στην ίδρυση μιας Εθνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας και στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Το γενικότερο συμπέρασμα που προκύπτει από την ομιλία του υπουργού Επικρατείας είναι ότι η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός της ετοιμάζονται για μία δραματική στροφή, την οποία ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτήρισε θετική, αν γίνει –επισημαίνοντας, όμως, ότι στο κλάσμα του χρέους υπάρχει ένας αριθμητής και ένας παρονομαστής, για τον οποίο σχεδόν ποτέ δεν γίνεται λόγος. Διότι από τον παρονομαστή, που είναι το μέγεθος και η πορεία του Ακαθαρίστου Εγχωρίου Προϊόντος, εξαρτάται και το αν μπορεί να γίνει βιώσιμο ένα χρέος.

Από την άποψη αυτή, το πρόβλημα της σημερινής κυβερνήσεως είναι ότι καλείται να λάβει μέτρα που έπρεπε να είχαν αρχίσει να λαμβάνονται από το 2012 και μετά, αλλά ποτέ δεν ολοκληρώθηκαν. Αυτή δε η μη ολοκλήρωση οφείλεται εν μέρει και στην αντιπολιτευτική τακτική και ρητορική των δύο κομμάτων της συγκυβερνήσεως που σήμερα βρίσκονται στην εξουσία χωρίς ποτέ να έχουν προετοιμασθεί για παρόμοιο ενδεχόμενο. Επίσης, οι κ.κ. Τσίπρας και Καμμένος γνωρίζουν ότι η εκλογική τους πελατεία είναι εντελώς ευκαιριακή και η προσχώρησή της στους κομματικούς σχηματισμούς τους έχει εντελώς πρόσκαιρο χαρακτήρα. Οι πολιτικοί πελάτες της συγκυβερνήσεως είναι το βαθύ πελατειακό κράτος, που σήμερα δίνει αγώνα επιβιώσεως εις βάρος της καταρρέουσας ιδιωτικής οικονομίας –το οποίο μετακινείται εύκολα και καιροσκοπικά και δεν ορρωδεί μπροστά σε τίποτε.

Αυτό σημαίνει, ιδιαιτέρως για τον κ. Τσίπρα, ότι οι επιλογές είναι εξαιρετικά δύσκολες. Αν, όπως καταλάβαμε από την ομιλία του κ. Αλέκου Φλαμπουράρη, επιλέξει τον δρόμο της μετριοπάθειας και των μεταρρυθμίσεων, το πολιτικό του μέλλον θα είναι εξασφαλισμένο για αρκετά χρόνια. Αν, όμως, γίνει ο πρωθυπουργός της χρεοκοπίας, ούτε καν οι συνιστώσες δεν θα τον σώσουν.

Όσο για τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, η παρουσία του στο συνέδριο της Ναυτεμπορικής έδειξε από πολλές πλευρές ότι η κεντροδεξιά διαθέτει υψηλού επιπέδου ηγετικά στελέχη, αλλά για την ώρα ο πολιτικός της λόγος ισούται με το απόλυτο μηδέν.

 

Πηγή: European Business Review