Γράφει ο Τηλέμαχος Μαράτος

Δημοσιεύθηκε στην Εστία στις 6 Ιουνίου 2015

tsipra saliwsefakelo gh

Καθημερινός πρωινός σχολιαστής μεγάλου καναλιού, προφανώς εκτός εαυτού, δεν μπορούσε να συγκρατήσει την αγανάκτηση του. Ήταν το πρωί της Πέμπτης 4/6, και είχε περάσει άλλη μία εβδομάδα από την ημερομηνία όταν ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος μας διαβεβαίωνε ότι η συμφωνία είχε επέλθει, ή, περίπου. «Πιστεύω» – είπε ο σχολιαστής – «ότι οι Ευρωπαίοι, κάθε μέρα, από το πρωί που ξυπνάνε, σχεδιάζουν πως θα τσακίσουν την Ελλάδα!». Η οργή του ήταν ασυγκράτητη μετά την μεταμεσονύκτιο ανακοίνωση του κ. Τσίπρα. Διακόπτοντας συνεχώς όποιον διαφωνούσε συνέχισε: «Και αν ξεσηκωθούν οι λαοί της Ευρώπης!…»

Να λοιπόν μία ρεαλιστική πρόταση/όραμα. Να ξεσηκωθούν οι λαοί της Ευρώπης. Μέχρι να «ξεσηκωθούν» όμως, εάν γνωρίζουν το καλό τους, θα έπρεπε να δεχθούν τις προτάσεις του κ. Τσίπρα, καθώς είναι οι μόνες ρεαλιστικές. Αυτά, ο κ. Τσίπρας τα είπε με έντονο παπανδρεϊκό τονισμό που τελευταίως είχε ατονήσει. Ο κόσμος, ο λαός, είναι πράγματι παραζαλισμένος προσπαθώντας να παρακολουθήσει τις εναλλασσόμενες αντιφατικές δηλώσεις, αλλά και την αλλαγή ύφους και μορφασμού, από κάθε ένα «στέλεχος», εκπρόσωπο, αρμόδιο, υπουργό κ.ο.κ. που, περιέργως λένε το ίδιο πράγμα ενώ παρουσιάζουν το αντίθετο. Δηλαδή λένε ψέματα.

Που είναι το λάθος; Το λάθος είναι δικό μας, όσων δηλαδή έχουν διατηρήσει νηφάλια παρατήρηση των πραγμάτων και προσπαθούν να κατανοήσουν τα γεγονότα με την απλή λογική. Προσπαθούμε δηλαδή να συμπεράνουμε από τις δηλώσεις των συριζαίων ωσάν να ήταν λογικές προτάσεις που παρουσιάζουν την πραγματικότητα. (Reality – εξ ου ο «ρεαλισμός»). Λάθος. Πρόκειται για κομμουνιστές. Ο κομμουνιστής χλευάζει την προσήλωση στην πραγματικότητα και την αλήθεια. «Αλήθεια» είναι ότι συμφέρει το κόμμα στην παρούσα στιγμή. «Πραγματικότητα» είναι μία φαντασίωση για τον κόσμο, όχι τον υπαρκτό, αλλά μία ψευδαίσθηση για εκείνον που θα πραγματοποιήσει το όραμα. Κάποτε. Το ίδιο ισχύει και για το παρελθόν όπου συνέβη μόνον ότι ταιριάζει για την ερμηνεία της ιστορίας κατά την «γραμμή» του κόμματος.

Αλλά «ρεαλιστικές»; Από ποια άποψη; Προτάσεις μάλλον, οι οποίες έχουν πιθανότητα να γίνουν αποδεκτές από τον ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως τις διάφορες «ρόζες» της ακίνδυνης ανταρσίας. Αυτών που λέει ο λαός: «τσάμπα μάγκες». Εδώ χρειάζεται λίγη σκέψη. Όπως έχουμε ξαναγράψει, οι άνθρωποι αυτοί ένα πράγμα ξέρουν να κάνουν: την διαμαρτυρία. Ιδιαιτέρως απολαυστική μάλιστα όταν – μετά την μεταπολίτευση – η απείθεια, αναίδεια, τραμπουκισμός και προκλητική αλητεία βαφτίσθηκε «δημοκρατία». Η συμπεριφορά αυτή όχι μόνον είναι ακίνδυνη, αλλά επιπλέον βραβεύεται ποικιλοτρόπως.

Αυτοί λοιπόν «άγουν και φέρουν» την κυβέρνηση και ταλαιπωρούν θεσμούς και εκατοντάδες στελέχη και υπαλλήλους της Ε.Ε. οι οποίοι δεν γνωρίζουν τον τρόπο συμπεριφοράς και συνδιαλλαγής με ανθρώπους αυτού του είδους. Πράγματι η περιγραφή αυτών των «διαπραγματεύσεων» φέρνει στον νου την συνάντηση εξερευνητών με αγνώστους λαούς που ανεκάλυπταν σε διάφορα μέρη της γης. Αυτό που οι δικοί μας ονομάζουν «διαπραγμάτευση», ήταν πάντα μία προσπάθεια παραπλανήσεως και αναβολής εφαρμογής συμφωνηθέντων, με τελικό σκοπό την αθέτηση λόγων, με πρόσχημα την «πολιτική λύση».

Αριστοτέχνες στην μετονομασία με πρώτο πρόσχημα την «εντολή του Ελληνικού λαού» (δηλαδή της πλειοψηφίας του ενός τρίτου) φαντάζονται ότι αυτοί είναι οι χαρισματικοί προπομποί και σημαιοφόροι της Μεγάλης Επανάστασης, που θα αλλάξει την Ευρώπη και – γιατί όχι; – τον κόσμο. Με κάθε σοβαρότητα λένε ότι η Δημοκρατία είναι η επιβολή της θελήσεως μίας μειοψηφίας στην Ελλάδα σε όλα τα άλλα κράτη της Ευρώπης. Όπου όλα τα άλλα κράτη έχουν ηθική υποχρέωση να πληρώνουν την εξαγορά των Ελλήνων ψηφοφόρων, έτσι. Γιατί έτσι θέλουμε.

Μετά από τεράστιες επιδοτήσεις κάθε είδους προγραμμάτων, από έργα υποδομής μέχρι γεωργικής παραγωγής, πρωτοφανή κολοσσιαία δανεικά και κουρεμένα αγύριστα, ο πρωινός σχολιαστής είναι πεπεισμένος ότι δεν κάνουν τίποτ’ άλλο από το πρωί, μόλις ξυπνήσουν, από το να σκεφθούν «πως θα τσακίσουν την Ελλάδα»…

Αυτό δεν έγινε τυχαία. Είναι αποτέλεσμα περίτεχνης συστηματικής και συνεχούς πλύσης εγκεφάλου τα τελευταία χρόνια. Προπαγάνδας που βρήκε πρόσφορο έδαφος στις επαναλαμβανόμενες λέξεις της «υπερηφάνειας» του Ελληνικού Λαού.

Το πρόβλημα είναι αν αυτή την προπαγάνδα την χρησιμοποιεί ή την πιστεύει ο κ. Τσίπρας. Για ποιόν είναι δηλαδή «ρεαλιστική» η πρόταση του.