Γράφει η Ευφροσύνη Παυλακούδη

Δημοσιεύθηκε στις 14 Αυγούστου 2015

 Tsipras

ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ διαθέτουν 162 έδρες. Ο ΣΥΡΙΖΑ ειχε 39 απώλειες στην 1η και 36 απώλειες στη 2η ψηφοφορία για προαπαιτούμενα. Όριο θραύσης ήταν το 43. Ψήφισαν σήμερα 222 NAI, 64 OXI, 11 ΠΑΡΩΝ. Το «φράγμα» των 120 της κυβερνητικής πλειοψηφίας, έσπασε, αφού ψήφισαν ΝΑΙ 118 (32 όχι, 11 παρών,  1 απουσία από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ).

Το Μαξίμου διαρρέει ήδη ότι θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης στις 20/8 και λογικά σαλπάρουμε για εκλογές ή πάμε σε κυβέρνηση συνεργασίας (εθνική, ειδικού σκοπού, όπως θέλετε ονομάστε την). ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τέλος, πάντως. Το σήμα προς τα έξω αρνητικότατο, την δημοκρατία ως τραπουλόχαρτο, όποτε κι όταν μας λάχει, οι κοινοβουλευτικοί θεσμοί και διαδικασίες κουρελιασμένοι, αν όχι εξευτελισμένοι, ΑΛΛΑ παραμένουμε ακόμα με το ένα πόδι στην ΕΕ και ίσως πάρουμε κάτιτις κι αρχίσουμε κι εξοφλούμε.

Ακολουθεί ένα δύσκολο και κρίσιμο Eurogroup κι ας ευχηθούμε ο κ. Τσακαλώτος να τα καταφέρει. Ο πρωθυπουργός όχι μόνο δεν τον προστάτεψε/θωράκισε ενόψει της δύσκολης αυτής συνεδρίασης, αλλά ήταν θεατής του ξεχαρβαλώματος των πάντων. Είναι η κλασσική σταλινική λογική του «αν πάμε κάτω, θα πάμε όλοι μαζί». Πιο σαδιστική και καταστροφική ρητορική δεν παίζει να υπάρχει, με εξαίρεση φυσικά την ακροδεξιά.

Η χώρα είναι ακόμα σε περιπέτεια. Ο κίνδυνος δεν έχει απεφεύχθη. Το δάνειο-γέφυρα απέκτησε τρεις ισχυρούς συμμάχους: την Αριστερή Πλατφόρμα, τον πρωθυπουργό θεατή, αν όχι έρμαιο των εσωκομματικών τριβών ΣΥΡΙΖΑ, την Πρόεδρο της Βουλής. Αυτή είναι δυστυχώς η άσχημη πραγματικότητα. Ο Σόιμπλε τρίβει τα χέρια του.

Εντέλει:

– Τα προηγούμενα μνημόνια ελήφθησαν με διπλά ελλείμματα. Είναι το πρώτο που λαμβάνεται ενώ παρέλαβαν πλεόνασμα το οποίο εξανεμίσθη σε χρόνο ντετε γιατί είχαμε την τρομερή ομάδα Βαρουφάκη ο οποίος είχε το θράσος πριν μια ώρα να μας πει ότι ήταν μεγάλη η επιτυχία του αυτούς τους 6 μήνες! Τόση δε που όλοι είμαστε σε ζεν, από την ευτυχία… ΝΟΤ.

– Το δίλημμα δεν είναι μνημόνιο με δρχ ή μνημόνιο με ευρώ που ειπε ο κ. Τσίπρας στην ομιλία του πριν 2 ώρες, αλλά καταστροφή με δρχ ή μνημόνιο με ευρώ με αμφίβολα αποτελέσματα. Τόσο απλά, τόσο ωμά.

– Είναι η τελευταία μας ευκαιρία να σοβαρευτούμε και διαρκώς κάνουμε ένα βήμα στο παραπέντε, μετά τορπιλίζουμε μόνοι μας ότι έγινε, ύστερα ξανά βουτιά στο κενό, έπειτα μας τραβάν πάλι από τα μαλλιά και εμείς φυσικά πάντα έσω έτοιμοι για φούντο. Ιδανικοί αυτόχειρες πέραν πάσης αμφιβολίας.

– Τρέμω ως πολίτης αυτής της χώρας γιατί έχω μια κυβέρνηση ανεύθυνη, ανώριμη, επιπόλαια, χωρίς πυξίδα και σχέδιο. Ο δε πρωθυπουργός αποτελεί το όνειδος της γενιάς μου και την ντροπή της αριστεράς. Μιας αριστεράς που δεν προστάτεψε τον εαυτό της ούτε από ημίτρελους, ούτε από ακραίους και τώρα ταυτίζεται, δυστυχώς, συλλήβδην, με ό,τι πιο συντηρητικό, αντιδημοκρατικό, απολυταρχικό, επικίνδυνο διαθέτει η χώρα. Λυπάμαι ειλικρινά γιατί η αριστερά την οποία γνώρισα, με την οποία μεγάλωσα, δεν έχει καμία σχέση, μα καμία απολύτως με τα φασιστοειδή, τους θιασώτες του ολοκληρωτισμού και τους τσαρλατάνους της ιλαροτραγωδίας που ονομάζεται ΣΥΡΙΖΑ. Ευτυχώς που δεν ζει ο Λεωνίδας να δει όλη αυτή την σαπιλα και τον απροκάλυπτο απολυταρχισμό.

– Θεωρώ θετικότατη την τοποθέτηση Μεϊμαράκη για δημιουργία ομάδων εργασίας για κρίσιμα θέματα των εφαρμοστικών κι όχι μόνο, ενώ αναμένω με ενδιαφέρον το ολοκληρωμένο σχέδιο διεξόδου  κι από τα τρία κόμματα ξεχωριστά της δημοκρατικής, ευρωπαϊκής αντιπολίτευσης, γιατί δεν μου αρκεί το «κακός ο Τσίπρας». Αξίζω πολύ περισσότερα ως Ελληνίδα και δη ως Ευρωπαία.

– Ο Τσίπρας δεν είναι υπεράνω κριτικής όπως πλασάρεται από τα δημοσιογραφικά  φερέφωνα του Μαξίμου. Δεν μπορούσε να διαλέξει περισσότερο ακατάλληλα πρόσωπα για τόσο σημαντικά αξιώματα: Βαρουφάκης, Κωνσταντοπούλου, Κουρουπλής, Μπαλτάς, Λαφαζάνης, Βαλαβάνη είναι τα πιο τρανταχτά παραδείγματα. Τις συνέπειες τις λουζόμαστε όλοι. Ο κύριος υπεύθυνος για όλα είναι ο πρωθυπουργός. Μην γελιόμαστε.

– Εξεπλάγησαν, κατά Δραγασάκη, όταν είδαν ότι η δημιουργική ασάφεια τους δεν φόβισε τους δανειστές. Με θράσος ψεύδονταν πριν και τώρα απολογούνται ωσάν μοιρολογίστρες. Μεγαλύτερη επιβεβαίωση από κυβερνητικό στέλεχος ότι έπαιζαν εν γνώση τους ρωσική ρουλέτα με την τύχη της χώρας στις πλάτες των πολιτών, δεν υπάρχει. Εξοργιστικό από κάθε άποψη. Μπορεί άραγε κανείς να τους εμπιστευτεί μετά από αυτή την παραδοχή; Προφανώς κι όχι.

Έχουμε μπλέξει πολύ άσχημα τόσο εσωτερικά, όσο κι εξωτερικά.

Αλλά υπάρχουν ακόμα τρόποι να βγούμε από το πολιτικό κι οικονομικό αδιέξοδο. Αρκεί να το επιθυμούμε. Γιατί αυτό είναι πλέον το ερώτημα: θέλουμε; Ως γνωστόν άλλωστε κανείς δεν μπορεί να σε σώσει, αν δεν θες να σωθείς. Και ο νοών νοείτω εδώ που φτάσαμε.

 

 

Πηγή: froufrouni.blogspot.gr